Kultura

Scena w kaplicy Uniwersytetu Yale z profesorem Almą (Julia Roberts) i doktorantką Maggie (Ayo Edebiri), ilustrująca konflikt między relatywizmem a katolicką etyką w filmie "Po polowaniu".
Kultura

Akademickie mrowisko relatywizmu: „Po polowaniu” jako narzędzie dekonstrukcji katolickiej etyki

Portal Tygodnik Powszechny (28 listopada 2025) relacjonuje najnowszy film Luki Guadagnino Po polowaniu jako próbę „wsadzenia kija w mrowisko” współczesnych dylematów obyczajowych. Akcja toczy się na uniwersytecie Yale, gdzie profesor filozofii Alma (Julia Roberts) staje przed konfliktem między oskarżeniami doktorantki Maggie (Ayo Edebiri) wobec kolegi Hanka (Andrew Garfield) a lojalnością wobec przyjaciela. Film eksploruje tematykę #MeToo przez pryzmat akademickich hierarchii, politycznej poprawności i „sprawiedliwości naprawczej”, jednocześnie gubiąc się w nadmiarze wątków psychologicznych i rodzinnych. Recenzentka konkluduje, że dzieło nie osiąga poziomu Tár Todda Fielda, stając się jedynie „próbą wsadzenia kija w mrowisko, które ktoś już zdążył rozgrzebać”.

Rodzina modląca się przed krzyżem w tradycyjnym katolickim pomieszczeniu, kontrastując z estetyką lat 80. z serialu "Stranger Things".
Kultura

Nostalgiczny labirynt „Stranger Things” – ucieczka od Chrystusowego porządku

Portal Tygodnik Powszechny (27 listopada 2025) przedstawia piąty sezon serialu „Stranger Things” jako „przestrzeń spotkania” współczesnego człowieka z nostalgiczną wizją lat 80., gdzie popkultura staje się „azylem” przed „skomplikowaną teraźniejszością”. Autor, Michał Walkiewicz, celebruje „mit idealnego dzieciństwa” utkany z filmowych cytatów, gier wideo i muzyki Kate Bush, twierdząc, że seria braci Duffer oferuje „punkt odniesienia w świecie niejasnych wartości”.

Ksiądz w ornacie stoi w kaplicy, patrzący przez witraż z widokiem czarnego piątku i konsumpcji
Kultura

Konsumpcyjny karnawał jako symptomat apostazji współczesnych społeczeństw

Portal Więź.pl w artykule z 27 listopada 2025 roku przedstawia krytykę zjawiska Black Friday, wskazując na jego negatywne skutki społeczne i ekologiczne. Autorka, Magdalena Fijołek, opisuje ewolucję tego „święta kapitalizmu” od chaosu w filadelfijskich sklepach po globalny festiwal konsumpcji, podkreślając narastający problem zakupoholizmu i sztucznych promocji. Artykuł sygnalizuje potrzebę refleksji nad relacją z dobrami materialnymi, proponując minimalizm jako antidotum, jednak w sposób całkowicie pomijający nadprzyrodzoną perspektywę katolickiej ascezy i moralności.

Kultura

Synkretyzm religijny i profanacja sacrum w popkulturze

Portal „Tygodnik Powszechny” (25 listopada 2025) relacjonuje kontrowersyjną kampanię promocyjną hiszpańskiej artystki Rosalíi Vila Tobelli, która podczas premiery albumu „Lux” wykorzystała symbole religijne w sposób jawnie profanacyjny. Wjazd na biały samochód niczym na „papamobile”, habit zakonny przekształcony w strój sceniczny oraz mieszanie katolickiej hagiografii z hinduistycznym świętem Diwali – to wszystko zdaniem komentatorów stanowi „mistyczną estetykę” łączącą sacrum z profanum. Tymczasem katolicka doktryna nie pozostawia wątpliwości: święte znaki nie mogą być narzędziem rozrywki ani przedmiotem artystycznej eksploatacji.

Kultura

Światło i mrok w „Rocznicowej” wizji Komasy: dekonstrukcja modernistycznej narracji

Portal Tygodnik Powszechny (25 listopada 2025) prezentuje analizę filmu „Rocznica” Jana Komasy jako rzekomo „satyrę na wojny kulturowe”, gdzie „rodzina staje się poligonem konfliktu ideologicznego”. W rzeczywistości mamy do czynienia z kolejną próbą relatywizacji prawdy, gdzie pod pozorem „sprawiedliwego rozkładania racji” zaciera się fundamentalny podział między dobrem a złem.

Kultura

Lidia Kośka i Stanisław Jerzy Lec: relatywizm w służbie dekonstrukcji tradycji

Portal „Tygodnik Powszechny” (25 listopada 2025) przedstawia książkę Lidii Kośki Wycieczka do Szerszeniowic. W stronę Leca jako „archeologiczną” eksplorację dorobku Stanisława Jerzego Leca (1909-1966). Autor recenzji, Tomasz Fiałkowski, zachwyca się „dogłębną” analizą topografii życia poety – od podolskich Szerszeniowic przez Wiedeń i Jerozolimę po Warszawę – oraz jego intelektualnych powinowactw z Karlem Krausem czy Thomasem Bernhardem. Szczególną uwagę poświęca przekładom Fugi śmierci Paula Celana, którego Lec był jednym z pierwszych polskich tłumaczy. W całym tym erudycyjnym uniesieniu zabrakło jednak fundamentalnego pytania: jaką duchową truciznę niesie twórczość Leca i jej współczesne gloryfikowanie?

Kultura

Krasznahorkai i nihilistyczny kult ludzkiej bezradności

Portal Tygodnik Powszechny (25 listopada 2025) przedstawia nową powieść tegorocznego noblisty László Krasznahorkaiego „A świat trwa” jako „głęboką medytację nad istotą literatury, pamięci i bycia pisarzem”. Recenzentka Kinga Piotrowiak-Junkiert zachwyca się „misternie skonstruowanym obrazem współczesnego człowieka”, który miałby rzekomo ukazywać „nieuchronną klęskę wpisaną w odwieczne dążenie” oraz „kruchość i bezradność człowieka”. Już sam ten entuzjazm dla kultu bezsilności demaskuje duchowy bankructwo posoborowego świata, który – odrzuciwszy nadprzyrodzone prawdy – szuka pocieszenia w literackiej apoteozie własnej niemocy.

Przewijanie do góry