Portal WIĘŹ.pl w artykule z 24 listopada 2025 roku przytacza refleksje Olgi Drendy na temat mechanizmu przedstawiania siebie jako „ostatniego sprawiedliwego”. Autorka pisze: „Wystarczy jedynie przedst…
Portal Tygodnik Powszechny (22 listopada 2025) przedstawia Tomasza Schuchardta jako aktora wpisującego się w „gorącą dyskusję o przewartościowywaniu współczesnych modeli męskości”. Wychwala się tu jego role w produkcjach takich jak „Dom dobry” Wojciecha Smarzowskiego, gdzie gra „wyrozumiałą”, by następnie objawić „przerażające oblicze przemocy domowej”. Artykuł celebruje Schuchardta jako „magiczny młoteczek” naprawiający „rodzimą kinematografię”, pomijając całkowicie katolickie kryteria oceny sztuki.
Portal Opoka relacjonuje uroczystą premierę VII tomu „Dziejów Polski” prof. Andrzeja Nowaka pod tytułem „Upadanie i powstawanie (1673–1763)”, organizowaną przez Wydawnictwo Biały Kruk oraz Zarząd Regionu NSZZ „Solidarność” w krakowskiej Sali „Sokoła”. W programie znalazły się: recital Jana Pietrzaka, recytacja Haliny Łabonarskiej oraz wykłady prof. Wojciecha Roszkowskiego, Rafała Ziemkiewicza i samego autora. Wydarzenie transmitowane na kanale Biały Kruk TV, przyciąga uwagę jako przykład redukcji polskiej historii do poziomu świeckiego spektaklu.
Portal Tygodnik Powszechny (21 listopada 2025) promuje film norweskiego reżysera Daga Johana Haugeruda pt. „Seks” jako rzekomo odważną i wyzwalającą opowieść o „szczerości” w relacjach międzyludzkich. W rzeczywistości mamy do czynienia z kolejną próbą normalizacji grzechu i rozkładu moralnego pod płaszczykiem artystycznej „głębi”.
Rozkład modernistycznej wyobraźni: Eliza Kącka i duchowa pustka współczesnej literatury
Portal „Tygodnik Powszechny” (18 listopada 2025) prezentuje zbiór scenek autorstwa Elizy Kąckiej – rzekomo su…
Kult celebrycki w świątyni sztuki: współczesna «Ophelia» jako symptom kryzysu
„Fanki pozują w holu muzeum przed reprodukcją obrazu «Ophelia» Friedricha Heysera” – relacjonuje Tygodnik Powszechny, opi…
Portal „Tygodnik Powszechny” (18 listopada 2025) promuje wystawę „MONOCHROM. WSZYSTKIE KOLORY TĘCZY” w krakowskim Muzeum Fotografii, gloryfikującą techniczne eksperymenty z XIX i XX wieku jako rzekome „kruche przedmioty niosące ślady czasu”. Kurator Wojciech Nowicki przedstawia ponad 300 fotografii – od dagerotypów po ambrotypie – jako „relikwie” procesu twórczego, stawiając na równi dzieła uznanych fotografów z anonimowymi, „technicznie nieudanymi” obrazami. Artykuł Jacka Tarana wychwala tę „przewrotną” ekspozycję za ukazanie „aberracji dzisiejszej doskonałości” fotografii cyfrowej. W rzeczywistości mamy do czynienia z kolejnym przejawem modernistycznego bałwochwalstwa materii, gdzie techniczny fetysz zastępuje metafizyczne piękno.
Portal Tygodnik Powszechny (18 listopada 2025) przedstawia zbiór esejów Ewy Bieńkowskiej „Dom powrotu” jako „wspaniałą lekcję czytania tekstów kultury”, gloryfikującą dzieła Thomasa Manna, Virginii Woolf czy malarzy renesansowych. Autor recenzji, Tomasz Fiałkowski, zachwyca się „różnorodnością” szkiców poświęconych m.in. relacjom Miłosza z Iwaszkiewiczem czy „dramatowi wielkich Rosjan”. W całym tym intelektualnym uniesieniu zabrakło jednak fundamentalnego pytania: czy jakakolwiek kultura oderwana od Chrystusa Króla zasługuje na katolicką aprobatę?
Portal Więź.pl (18 listopada 2025) prezentuje analizę utworu Pink Floyd „Wish You Were Here” jako rzekomego arcydzieła melancholii, pomijając całkowicie nadprzyrodzony wymiar ludzkiego cierpienia. Dam…
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 listopada 2025) informuje o pracach nad ustawą o ochronie rynku książki, wskazując na problemy dystrybucji, rabatów i zamykania księgarń. Redakcja popiera ministerialne rozwiązania mające rzekomo chronić małe księgarnie poprzez obowiązkowe raportowanie danych sprzedażowych do GUS, jednolitą cenę książki oraz regulację rabatów hurtowych. „Dzięki temu pisarki i pisarze oraz ich wydawcy będą mieli wreszcie bezpłatny dostęp do rzetelnych informacji o wynikach sprzedaży swoich publikacji, a my dowiemy się, co tak naprawdę lubimy czytać” – entuzjazmuje się autorka, Monika Ochędowska. Artykuł ignoruje jednak fundamentalną katastrofę: degradację czytelnictwa do poziomu przemysłowej statystyki, gdzie liczy się jedynie zysk, a nie zbawienie dusz.
