Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje felieton Zuzanny Radzik. Autorka kwestionuje tradycyjny wizerunek Marji. Twierdzi, że sztuka zredukowała Matkę Bożą do pasywnej dziewczyny. Propaguje wizję „liderki Kościoła” opartą na apokryfach i badaniach Ally Kateusz. Artykuł jest manifestem buntu feministycznego przeciwko Bożemu ustrojowi Kościoła.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje edytorial „ks. Adama Bonieckiego” poświęcony roli sztuki. Autor opowiada o swojej cioci, malarce Imoli, tworzącej portrety za kawałek chleba w obozie koncentracyjnym. Uważa to za dowód siły sztuki w skrajnych warunkach. Tekst przemilcza o Chrystusie, łasce sakramentalnej i zbawieniu wiecznym. Redukuje człowieka do istoty odkrywającej siebie przez estetykę, a nie przez wiarę. To manifest nowoczesnego pelagianizmu i naturalizmu pozbawionego nadprzyrodzonego wymiaru.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje rozważnienie pana Grzegorza Ryś, arcybiskupa krakowskiego, z okazji 46. Pieszej Pielgrzymki Krakowskiej. Tekst opiera się na ewangelicznym wezwaniu do podążania za Krzyżem, lecz natychmiast poddaje je interpretacji wyłącznie antropologicznej, cytując pseudo-encyklikę „Magnifica Humanitas” uzurpatora Leona XIV. Autor twierdzi, że człowieczeństwo rozwijają się „przez ograniczenie”, a krzyż staje się symbolem współczucia, troski i budowania „cywilizacji miłości”. Pomija całkowicie wymiar odkupienczy, sakramentalny i sądowniczy Krzyża Chrystusa. To jest kwintesencja modernizmu: redukcja tajemnicy Zbawienia do pedagogiki naturalistycznego samodoskonalenia.
Portal Tygodnik Powszechny, organ główny polskiej sekty posoborowej, pod płomieniem Michała Okońskiego obala mity debaty o ustawie o zawodzie artysty, by w rzeczywistości uwieńczyć mity naturalizmu. Artykuł redukuje sztukę do terapeutycznego środka przeciw samotności i wypełniacza luk w PKB, całkowicie wykluczając z horyzontu Chrystusa Króla i celów nadprzyrodzonych. To jest manifest apostazji: kultura bez Boga staje się kultem człowieka, a „Tygodnik” – propagatorem nowej religii estetycznej.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje artykuł Pawła Brava poświęcony darmowej wodzie kranowej w restauracjach, włoskiej opłacie „coperto” oraz przepisowi na cacio e pepe z dodatkiem skrobi. Tekst, w pozornie lekki i kulinarny sposób, manifestuje głęboki naturalizm, redukując życie człowieka do zaspokajania zmysłów i posłuszeństwa prawu cywilnemu, całkowicie pomijając panowanie Chrystusa Króla nad życiem społecznym i prywatnym.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje premierę tomiku wierszy Wojciecha Bonowicza pt. „Bardzo”. Recenzent Tomasz Fiałkowski chwali „afirmację”, „życzliwość wobec świata” i proponuje kota za wzór egzystencjalny. Artykuł jest manifestem duchowej pustki, w której zadrżała polska inteligencja kościelna po rewolucji soborowej.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje zjawisko powrotów Polaków do rodzinnych miejscowości, prezentując je jako racjonalną odpowiedź na koszty życia, pracę zdalną i zmęczenie metropoliami. Artykuł opiera się wyłącznie na kategoriach socjologii, psychologii i ekonomii, całkowicie pomijając koniec ostatni człowieka i panowanie Chrystusa Króla, co demaskuje całkowitą naturalizację wizji świata w strukturach posoborowych.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje felieton Elizy Kąckiej, w którym autorka opisuje losowe spotkania w Lidzbarku Warmińskim, pociągu i autobusie. Rozmowy toczą się o wiśniach, łowieckim folklorze, horoskopie, „błogosławionej kiełbasie” i rocznicy powstania. Chrystus nie pojawia się ani razu. Sakramenty są pomijane. Stan łaski nie istnieje. To nie jest literatura katolicka. To jest dokument duchowej śmierci w strukturach posoborowych.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje fascynację pokolenia Z kinem grozy, interpretując ją jako poszukiwanie „szczerości” i radzenie sobie z lękami społeczno-ekonomicznymi. Artykuł Michała Walkiewicza chwali komercyjny sukces tanich filmów independenckich, widząc w nich bunt przeciwko mainstreamowi. Cytowany tekst ujawnia jednak totalną próżnię nadprzyrodzoną: zamiast wskazać na grzech jako źródło strachu i na Chrystusa Króla jako jedynego Uzdrowiciela, glorifikuje on estetykę trwogi jako nową formę katechezy dla bezbożnego pokolenia.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje artykuł historyczny. Autor to Waldemar Łazuga. Tematem są losy pomników Bismarcka w Polsce. Tekst opisuje wieże, pałac na Kaszubach i pomnik Konopnickiej. Relacjonuje zamianę Bismarcka na Pomnik Najświętszego Serca Jezusowego. Następnie opisuje zastąpienie Serca Jezusowego pomnikiem Marii Konopnickiej. Kończy informacją o festiwalu rockowym pod wieżą. Artykuł jest dowodem triumfu laicyzmu w polskiej przestrzeni publicznej.
