Portal eKAI chwali się: kapłani diecezji świdnickiej będą „przewodniczyć” sierpniowym Mszyom transmitowanym z Łagiewnik. To nie jest ewangelizacja. To teatr. Sekta posoborowa okupująca Watykan sceniczuje swe fałszywe sakramenty w telewizji publicznej. Miejsce: sanktuarium „Bożego Miłosierdzia” – kultu skazanego przez Święte Oficjum w 1959 roku. Forma: Novus Ordo Missae – nowelizacja Pawła VI, która zburzyła Kanon Mszy i zrzuciła z ołtarza Ofiarę Przebłagalną. Czas: niedziela, godzina 7.00. Medium: TVP1 – głośnica władzy świeckiej. Wierny siedzi w domu, patrzy w ekran i myśli, że spełnia przepis. To oszustwo duchowe.
„Missam… nullam esse, nisi in memoria Domini” (1 Kor 11, 24-25 Wlg) – tak uczy Święty Paweł. Msza Święta to Ofiara Krzyżowa, nie wspólnota posiłkowa. Kanon św. Piusa V w bulle Quo Primum (1570) zakazuje jakiejkolwiek innowacji. Novus Ordo to innowacja radykalna. Paweł VI sam przyznał: „Dym szatana wszedł do Kościoła”. Dym ten unosi się dziś z ołtarzy w Łagiewnikach i z ekranów telewizji.
Ks. Stanisław Kasztelan, ks. Krzysztof Herbut, ks. Krzysztof Iwaniszyn, ks. Rafał Masztalerz. Nazwy brzmą urzędowo. Funkcjonariusze struktury, która od 1958 roku przestała być Kościołem Katolickim. Bulle Pawła IV Cum ex Apostolatus Officio (1559) uczy: heretyk nie może być papieżem, a jawny heretyk traci jurysdykcję ipso facto. Jan XXIII, Paweł VI, Jan Paweł I, Jan Paweł II, Benedykt XVI, Franciszek – wszyscy podpisali dokumenty Watykańskiego II: Dignitatis Humanae (herezja wolności religijnej), Unitatis Redintegratio (fałszywy ekumenizm), Nostra Aetate (relatywizm). Są heretykami jawymi. Ich „biskupi” i „kapłani” nie mają jurysdykcji. Ich „msze” są nieważne. Ich „sakramenty” – puste znaki.
Łagiewniki. Serce nowego kultu. Faustyna Kowalska – wizjonerka, której pismo „Dziennik” złożyło na Indeks w 1959 roku. Dekret Świętego Oficjum: „Divina Misericordia… prohibetur”. Jan Paweł II zrewidował dekret, łamiąc prawo kanoniczne i obietnicę papieską. „Miłosierdzie” bez sprawiedliwości, bez sakramentu pokuty, bez Króla Chrystusa – to idół nowożytny. Pius XI w encyklice Quas Primas (1925) nauka: „Pax Christi in regno Christi”. Pokój Chrystusa w Królestwie Chrystusa. Nie w królestwie ludzkiego miłosierdzia bez Króla. Betania bez Chrystusa to tylko dom Marta i Marii bez Pana. Tu jest „bezpieczna przystań” bez Zbawiciela.
Telewizja Polska. Państwowe medium. Pius IX w Quanto Conficiamur Moerore (1863) żałował: „Kościół… gniewnie prześladowany… przez władzę świecką”. Dziś sekta posoborowa prosi władzę świecką o antenę. Odfundowuje czas antenowy. Handluje Ewangelią. „Gratis accepistis, gratis date” (Mt 10,8 Wlg). Darmowo przyjęliście, darmowo dajcie. Tu handluje się łaską. Kolekta na Patronite na dole artykułu to ostateczny dowód: to biznes, nie apostolstwo.
Słowa artykułu: „przewodniczyć liturgii”, „wspólnota modlitwy”, „duchowe uczestnictwo”. Język protestancki. Lutrowski „prezes zgromadzenia”. Katolicki kapłan ofiaruje. Offerimus tibi, Domine. Ofiarujemy Ci, Panie. Novus Ordo zmienił ofiarodawcę w prezesa. Zmienił ofiarę w posiłek. Zmienił ołtarz w stół. To nie jest Msza. To pamiątka.
Cisza o Mszy Trydenckiej. Cisza o sakramencie pokuty. Cisza o stanie łaski. Cisza o sądzie ostatecznym. Cisza o papieżu, który nie jest papieżem. To jest sedewakantyzm faktów. Krzeszowskie OO. Cystersi, bp. Williamson, bp. Faure – ci trzymają Wartę. Ci ofiarują Mszy św. Piusa V. Ci uczą prawdy. Nie ci, którzy tańczą w Łagiewnikach dla kamer.
Wierny, który ogląda to w TV, grzeszy przeciwko I przykazaniu. Uczczija boga obcego. Uczestniczy w kulcie fałszywym. „Qui non est mecum, contra me est” (Mt 12,30 Wlg). Kto nie jest z Chrystusem Królem, jest przeciw Niemu. Sekta posoborowa nie jest z Chrystusem. Odrzucila Jego Królestwo. Odrzucila Jego Prawo. Odrzucila Jego Msze.
Jedyna rada: odrzucić fałszywy kult. Znaleźć kapłana trzymającego Tradycję. Uczestniczyć w Mszy Świętej Trydenckiej. Żyć sakramentalnie. Modlić się Różancem. Czekać na przywrócenie Wszystkiego w Chrystusie. „Instaurare omnia in Christo” (Ef 1,10 Wlg) – to program św. Piusa X. Nie program eKAI.
