Portal eKAI (2 lutego 2026) relacjonuje obchody tzw. Dnia Życia Konsekrowanego w diecezji toruńskiej, podczas którego „biskup” Arkadiusz Okroj wygłosił homilię pełną modernistycznych frazesów. Ceremonia odbyła się w pseudosanktuarium „NMP Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II” – miejscu będącym pomnikiem posoborowej apostazji.
Portal eKAI informuje o planowanych na 16 lutego 2026 roku obchodach 107. rocznicy zakończenia Powstania Wielkopolskiego w licheńskim „sanktuarium”. Zaplanowano „Eucharystię”, poświęcenie sztandaru Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej oraz wykład dr. Marka Szymaniaka o „budowaniu polskiej tożsamości niepodległościowej”. Kustosz „sanktuarium” apeluje: „Polska potrzebuje naszej wspólnej troski, szczególnie w tych trudnych czasach”.
Portal eKAI (2 lutego 2026) relacjonuje wydarzenie pod tytułem „Kolędy dla Afryki”, zorganizowane w kościele Świętej Rodziny w Ostrowie Wielkopolskim. Celem imprezy miało być zebranie środków na budowę studni w diecezji Tôlagnaro na Madagaskarze – rzekomo z inspiracji „abp. Tomasza Grysy, Nuncjusza Apostolskiego na Madagaskarze”. Powierzchowna relacja, pełna wzruszających obrazów „pomocy humanitarnej”, całkowicie pomija istotę katolickiego dzieła miłosierdzia, sprowadzając misję Kościoła do poziomu świeckiej organizacji charytatywnej.
Portal eKAI (2 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie „arcybiskupa” Andrzeja Przybylskiego, „delegata Konferencji Episkopatu Polski ds. Powołań”, z okazji Światowego Dnia Życia Konsekrowanego. „Hierarcha” diagnozuje „lawinowy spadek powołań” w Polsce, winą obarczając „sekularyzację młodych” i „obrazy Kościoła w mediach”. Jako lekarstwo proponuje „odbudowę środowiska powołaniowego” oraz „nową podstawę programową katechezy”. Całość utrzymana w tonie biurokratycznej analizy kryzysu zarządzania zasobami ludzkimi w korporacji, nie zaś w tonie lamentu nad duchową śmiercią narodu ochrzczonego.
Portal eKAI (2 lutego 2026) relacjonuje obchody Światowego Dnia Życia Konsekrowanego w Gorzowie Wielkopolskim, gloryfikując działalność Stowarzyszenia św. Eugeniusza de Mazenoda oraz promując posoborową wizję „konsekracji”.
Portal eKAI (2 lutego 2026) relacjonuje działania „Caritas Diecezji Bielsko-Żywieckiej”, która „we współpracy ze strażakami Ochotniczych Straży Pożarnych” prowadziła akcję rozdawania żywności i odzieży podczas mrozów. Cytowany „ks. Robert Kurpios, dyrektor Caritas” określa tę działalność jako „istotę codziennej misji Caritas”, podkreślając, że „przekazanie żywności i ciepłej odzieży (…) może ratować zdrowie, a nawet życie”.
Portal opoka.org.pl w artykule z 2 lutego 2026 roku prezentuje rozważania ks. Nikosa Skurasa, który pod pozorem komentarza biblijnego szerzy modernistyczne błędy dotyczące natury grzechu i pokuty. Pow…
Portal Opoka informuje o decyzji uzurpatora Leona XIV dotyczącej mianowania Krzysztofa Zadarki na „biskupa” diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Tekst podkreśla długoletnią karierę Zadarki w strukturach posoborowych – od święceń kapłańskich w 1986 roku, przez konsekrację „biskupią” w 2009 roku, po objęcie administracji diecezji w 2025 roku. Artykuł wymienia liczne funkcje pełnione przez Zadarkę, w tym przewodniczenie „Radzie ds. Migrantów i Uchodźców” oraz wykłady w seminarium koszalińskim.
Portal Opoka informuje o tragicznych statystykach: od listopada 2025 r. z powodu wychłodzenia zmarło w Polsce 40 osób, w tym trzy w ostatniej dobie. Komenda Główna Policji apeluje o zgłaszanie przypadków osób zagrożonych na numer 112, zaś wiceszef MSWiA Czesław Mroczek chwali „solidarność społeczną” i działania służb. Artykuł pomija jednak zasadniczy wymiar tego dramatu: jest on bezpośrednią konsekwencją systematycznej destrukcji katolickiego porządku społecznego.
Portal Opoka.org.pl (2 lutego 2026) prezentuje artykuł przedstawiający praktykę zgromadzenia sióstr nazaretanek, polegającą na przyjmowaniu rodziców zakonnic do klasztoru. Autor chwali to jako przejaw „poszerzenia więzi rodzinnych” i realizację charyzmatu „rodziny z Nazaretu”. W tekście podkreślana jest rzekoma blokość między siostrami a przebywającymi w klasztorze rodzicami, którzy mają otrzymywać opiekę „jak we własnej rodzinie”.
