tygodnikpowszechny.pl

Kapłan w tradycyjnym stroju kapłańskim stoi w cichej kaplicy, trzymażą różaniec i patrząc na pustź scenę teatralną z widocznym tytułem 'Korczak Dzisiaj'. Oświetlenie naturalne przez witraże podkreśla brak prawdy boskiej w nowoczesnym teatrze.
Posoborowie

Teatr „Korczak Dzisiaj”: Wyobraźnia bez Boga jako narzędzie indoktrynacji

Portal „Tygodnik Powszechny” (7 października 2025) promuje 29. edycję festiwalu teatralnego „Korczak Dzisiaj” pod hasłem „Wyobraź to sobie, sobie”. Dyrektorka artystyczna Dorota Kowalkowska przedstawia teatr jako przestrzeń „wyjętą z codzienności”, mającą budować „społeczeństwo włączające” poprzez spektakle jak „You can fail! Porażka show” z udziałem osób z zespołem Downa czy „Pinok.IO” eksplorujący relacje człowiek-maszyna. Festiwal deklaruje otwartość na „dzieci i młodzież z różnymi potrzebami”, całkowicie pomijając transcendentny wymiar sztuki i jej służebną rolę wobec prawd wiary.

Katolicki ksiądz w tradycyjnych szatach liturgicznych stoi na sycylijskim placu z wyrazem żalu i rezolucji na twarzy.
Kultura

Andrea Camilleri – sycylijski akrobata w służbie świeckiego humanizmu

Portal Tygodnik Powszechny przedstawia sylwetkę Andrei Camilleriego (1925-2019), twórcy popularnej serii kryminałów o komisarzu Montalbano, w setną rocznicę urodzin pisarza. Artykuł eksponuje jego „radość życia”, zaangażowanie społeczne oraz antymafijne wątki w twórczości, całkowicie pomijając katolicki wymiar sycylijskiej rzeczywistości i redukując moralność do utylitarnego humanitaryzmu.

Ksiądz w tradycyjnych szatach liturgicznych przemawia do zgromadzenia w polskiej kaplicy, przytrzymując krzyż. Na tle witraż przedstawiający Chrystusa Króla. Scena podkreśla kryzys duchowy współczesnej Polski i potrzebę moralnego odrodzenia.
Świat

Antyniemiecka histeria jako symptom duchowego bankructwa III RP

Portal Tygodnik Powszechny (7 października 2025) relacjonuje narastającą antyniemiecką histerię w polskich mediach, porównując ją do przedwojennych i powojennych postaw pojednawczych. Autor przytacza skrajne przykłady z programu „Express Republiki”, gdzie Niemcy przedstawiani są jako współcześni spadkobiercy nazizmu, a nawet cytaty z ambony jasnogórskiej, gdzie emerytowany „biskup” Mering powołuje się na XVIII-wiecznego poetę dla podgrzania nienawiści narodowej. Artykuł przeciwstawia temu postawy takich postaci jak Ksawery Pruszyński, Zofia Kossak czy Stanisław Stomma, którzy w najczarniejszych momentach historii zachowali rozsądek i humanizm. Autor proponuje pięć punktów wyjścia z impasu reparacyjnego, w tym niemieckie inwestycje w polską obronność. Tekst stanowi klasyczny przykład laickiego utylitaryzmu, gdzie moralność sprowadza się do kalkulacji politycznych, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar sprawiedliwości.

Rodzina katolicka modli się przed krzyżem w ciepłym świetle świec, walcząc z nowoczesnymi wpływami w literaturze dziecięcej.
Kultura

Modernistyczne bajki: jak literatura dziecięca odcina się od katolicyzmu

Portal „Tygodnik Powszechny” (7 października 2025) publikuje wywiad z Marcinem Szczygielskim, laureatem nagrody Literacka Podróż Hestii za książkę „Makabrama”. Autor przedstawia swoją koncepcję literatury dziecięcej jako „humorystycznej historii z dreszczykiem”, gdzie rodzina walczy z „mocami mroku”, a kluczem do zwycięstwa ma być „miłość i serdeczność”. Już w tym lapidarnym streszczeniu widać dramatyczną redukcję nadprzyrodzonego porządku do psychologicznych banałów, co stanowi jaskrawy przykład modernistycznej indoktrynacji młodego pokolenia.

Prawdopodobnie tradycyjny ksiądz w strój liturgiczny z troską na twarzy w ciemnym kościele z pustą biblioteką i złamanym krucyfiksem na tle.
Kultura

Apokalipsa bez Boga: modernistyczna utopia Judith Schalansky

Portal Tygodnik Powszechny (7 października 2025) przedstawia Judith Schalansky jako pisarkę oferującą „spojrzenie z dziejowego dystansu na nieuchronną zmienność” oraz „szansę na przećwiczenie czytelniczej i życiowej uważności”. Jej najnowsza książka Rozchwiane kanarki, głębokie doły ma być odpowiedzią na pytanie „jakim językiem mówić o przeczuciu zbliżającej się katastrofy?”, odrzucając przy tym „schematy zaczerpnięte z Biblii czy poetyki Arystotelesa”. Artykuł Adama Woźniaka gloryfikuje tę perspektywę jako „niezbędną” w świecie „niepewnym, chwiejnym i skomplikowanym”, pomijając całkowicie nadprzyrodzony wymiar ludzkiego losu.

Stara kobieta modli się modlitewne różaniec w tradycyjnym katolickim środowisku religijnym
Kurialiści

Różańcowa dewaluacja w duchu modernistycznej subiektywizacji

Portal Tygodnik Powszechny (7 października 2025) prezentuje tekst „ks.” Adama Bonieckiego o różańcu, redukując najważniejszą modlitwę kontrrewolucyjną Kościoła do psychologizującej opowiastki z domieszką sentymentalnego naturalizmu. Autor wspomina historię ojca – rzekomo ocalonego z sowieckiej niewoli dzięki byłemu ordynansowi, który miał później codziennie odmawiać jeden dziesiątek różańca. Tekst pełen jest modernistycznych założeń, relatywizujących świętą praktykę.

Ołtarz katolicki z obrazem Andy'ego Warhola "Puszki z supą Campbella" obok krzyża, symbolizujący konflikt między religią a nowoczesną kulturą
Świat

Andy Warhol: Kult próżności jako symptom duchowej pustki współczesności

Portal Tygodnik Powszechny (7 października 2025) relacjonuje wystawę „Andy Warhol. A Kind of Retrospective” w poznańskim Starym Browarze, gloryfikującą artystę jako prekursora współczesnej popkultury. Kurator wystawy, Wojciech Piotr Onak, zachwyca się „ewolucją” Warhola od syna imigrantów do ikony masowej wyobraźni, podkreślając jego rzekome proroctwa dotyczące Instagrama, TikToka czy tabloidów. Brakuje jednak fundamentalnej oceny: dzieło Warhola stanowi apoteozę próżności, relatywizmu i kultu człowieka, stojąc w jaskrawej sprzeczności z katolicką koncepcją sztuki jako narzędzia transcendencji i chwały Bożej.

Stary katolicki modlitewnik na drewnianym stole z fragmentem tekstu potępiającego współczesne bałwochwalstwo.
Kultura

Leonardo DiCaprio: Ikona dekadencji w służbie współczesnego bałwochwalstwa

Portal „Tygodnik Powszechny” (7 października 2025 r.) publikuje obszerny artykuł Michała Walkiewicza gloryfikujący karierę aktora Leonardo DiCaprio. Autor kreuje go na „ostatniego tyranozaura Hollywood”, analizując ewolucję od młodzieńczych ról do „dojrzałych” kreacji w filmach Paula Thomasa Andersona i Martina Scorsese. Tekst przybiera formę hagiograficznego opisu, przeplatanego analizą sześciu kluczowych „memów” z udziałem aktora – od „Wielkiego Gatsby’ego” po „Wilka z Wall Street”. Walkiewicz zachwyca się „artystyczną podróżą” DiCaprio, chwaląc jego zdolność do „przestawiania zwrotnicy” i „sprowadzania kina akcji na poziom moralitetu”. W tle przewijają się wątki ekologicznego aktywizmu gwiazdy oraz jej kontrkulturowego dziedzictwa (ojciec aktora jako twórca undergroundowych komiksów). Artykuł wieńczy zestawienie „niedocenionych ról” DiCaprio, w tym kontrowersyjnej kreacji w „Celebrity” Woody’ego Allena.

A solemn depiction of the idolization of Chopin and the Romantic era from a Catholic perspective.
Posoborowie

Kult jednostki zamiast chwały Bożej: romantyczna idolatria w Muzeum Chopina

Portal Tygodnik Powszechny (7 października 2025) promuje wystawę „Życie romantyczne. Chopin, Scheffer, Delacroix, Sand” w warszawskim Muzeum Chopina jako „kameralną opowieść o muzyce i sztuce, przyjaźni, miłości i pamięci”, gloryfikującą paryską dzielnicę Nouvelle Athènes – siedlisko XIX-wiecznej bohemy. Kuriozalną atrakcją ekspozycji mają być „pukiel włosów ściętych po śmierci Chopina czy kwiaty z łoża jego śmierci”. Artykuł Piotra Kosiewskiego, tonem zachwytu godnym pogańskiego rytuału, pomija całkowicie katolicką ocenę moralną prezentowanych postaci i zjawisk, redukując kulturę do sentymentalnego fetyszyzmu.

Przewijanie do góry