Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje premierę tomiku wierszy Wojciecha Bonowicza pt. „Bardzo”. Recenzent Tomasz Fiałkowski chwali „afirmację”, „życzliwość wobec świata” i proponuje kota za wzór egzystencjalny. Artykuł jest manifestem duchowej pustki, w której zadrżała polska inteligencja kościelna po rewolucji soborowej.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje zjawisko powrotów Polaków do rodzinnych miejscowości, prezentując je jako racjonalną odpowiedź na koszty życia, pracę zdalną i zmęczenie metropoliami. Artykuł opiera się wyłącznie na kategoriach socjologii, psychologii i ekonomii, całkowicie pomijając koniec ostatni człowieka i panowanie Chrystusa Króla, co demaskuje całkowitą naturalizację wizji świata w strukturach posoborowych.
Portal „Tygodnik Powszechny” – głośnik polskiego neokatolicyzmu, organ prasy tzw. „Kościoła” posoborowego, otwarcie antyrzymskiego i antytradycyjnego – publikuje cykliczną rubrykę „Obraz tygodnia” autorstwa Bartosza Minkiewicza. Strona, z której pochodzi materiał, to czysta struktura komercyjno-propagandowa: paywall, oferty subskrypcyjne, lista „najpopularniejszych” artykułów promujących ideologię gender, samotność jako produkt rynku, sądy cywilne przeciwko wielkim korporacjom oraz wypowiedzi „biskupa” Ważnego zaprzeczającej ontologii rodziny. Artykuł z 10 sierpnia 2026 roku nie zawiera żadnej treści merytorycznej poza metadanymi autora i ofertą handlową, co samo w sobie jest najgłośniejszym świadectwem: w strukturach posoborowych medium katolickie zredukowało się do sklepu z towarem ideologicznym.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje artykuł Łukasza Lamży, w którym autor redukuje magię i manę do zjawisk kulturowych i naturalnych, chwaląc ich uposazenie w grach komputerowych i literaturze fantasy jako „magię, która pasuje do naszego świata”. To jest manifest nowoczesnego naturalizmu, który w imię nauki znosi granicę między naturą a łaską, przygotowując grunt pod panowanie Antychrysta.
Muzeum Sztuki w Łodzi uruchamia wystawę „Dary przyjaźni”, prezentując blisko sto pięćdziesiąt prac przekazanych przez osiemdziesięciu artystów jako ratunek instytucji z kryzysu relacji. Kuratorzy i dyrektor jawno przyznają: dar jest tutaj „narzędziem naprawy” i „infrastrukturą zobowiązań”, a nie aktem miłości nadprzyrodzonej. Artykuł relacjonuje to wydarzenie wyłącznie w kategoriach socjologii, psychologii i polityki instytucjonalnej. To jest epitom kultury, która, odrzuciwszy panowanie Chrystusa Króla, zamienia Kościół w muzeum, a sakramenty w gesty odwzajemniania.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje felieton Elizy Kąckiej, w którym autorka opisuje losowe spotkania w Lidzbarku Warmińskim, pociągu i autobusie. Rozmowy toczą się o wiśniach, łowieckim folklorze, horoskopie, „błogosławionej kiełbasie” i rocznicy powstania. Chrystus nie pojawia się ani razu. Sakramenty są pomijane. Stan łaski nie istnieje. To nie jest literatura katolicka. To jest dokument duchowej śmierci w strukturach posoborowych.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje artykuł Kaspera Kalinowskiego poświęcony zjawisku kanibalizmu w perspektywie ewolucyjnej i archeologicznej. Tekst, opierający się na badaniach Jamesa Cole’a i modelu matematycznym Michała Misiaka, redukuje ludzkie ciało do nośnika kalorii i materiału genetycznego, tłumacząc tabu kanibalistyczne wyłącznie mechanizmami selekcji naturalnej i adaptacji kulturowej. Pominięcie wiarygodności duchowej i prawda o grzechu pierworodnym ujawnia całkowity bankructwizm antropologii odciętej od Objawienia.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje fascynację pokolenia Z kinem grozy, interpretując ją jako poszukiwanie „szczerości” i radzenie sobie z lękami społeczno-ekonomicznymi. Artykuł Michała Walkiewicza chwali komercyjny sukces tanich filmów independenckich, widząc w nich bunt przeciwko mainstreamowi. Cytowany tekst ujawnia jednak totalną próżnię nadprzyrodzoną: zamiast wskazać na grzech jako źródło strachu i na Chrystusa Króla jako jedynego Uzdrowiciela, glorifikuje on estetykę trwogi jako nową formę katechezy dla bezbożnego pokolenia.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje artykuł historyczny. Autor to Waldemar Łazuga. Tematem są losy pomników Bismarcka w Polsce. Tekst opisuje wieże, pałac na Kaszubach i pomnik Konopnickiej. Relacjonuje zamianę Bismarcka na Pomnik Najświętszego Serca Jezusowego. Następnie opisuje zastąpienie Serca Jezusowego pomnikiem Marii Konopnickiej. Kończy informacją o festiwalu rockowym pod wieżą. Artykuł jest dowodem triumfu laicyzmu w polskiej przestrzeni publicznej.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje wspomnienia poetki Małgorzaty Lebdy, w których maryjna pobożność redukuje się do sentymentalnej narracji autobiograficznej, pozbawionej referencji do dogmatu, ofiary i Królewstwa Chrystusa. Artykuł ujawnia, jak sekta posoborowa zastąpiła wiarę nadprzyrodzoną estetyką ludową i psychologizmem.
