Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje refleksję „kardynała” Grzegorza Ryśa o Ewangelii św. Mateusza (19, 27-29). Autor twierdzi, że Chrystus nie dał wiernym władzy sądzenia w czasie Gegenwärtigem, rezerwując ją na eschatologiczne „odrodzenie”. To jest zaprzeczenie misji sądowniczej Kościoła i ugodowe przyzwolenie na relatywizm moralny.
Artykuł Olgi Drendy w „Tygodniku Powszechnym” – organie posoborowej propagandy w Polsce – opisuje ludzkie cierpienie wyłącznie kategoriami psychologii. Autorka przemilcza o Chrystusie Królu, o łasce sakramentalnej i o Kościele prawdziwym. To jest duchowa bankructwo sekt posoborowych.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje analizę Jarosława Flisa dotyczącą niesprawiedliwości podziału okręgów wyborczych w Polsce. Autor wskazuje na dysproporcje demograficzne, nierówną wagę głosu w metropoliach, problem głosów zagranicznych oraz zjawisko spadochroniarzy. Proponuje kompleksowy pakiet reform zamiast pojedynczych korekt. Artykuł jednak, pozostając w sferze czysto proceduralnej i naturalistycznej, ujawnia totalną bankructwo porządku posoborowego, który szuka zbawienia w inżynierii wyborczej, a nie w panowaniu Chrystusa Króla.
Portal „Tygodnik Powszechny” informuje o transportie Tkaniny z Bayeux do British Museum. Artykuł opisuje logistykę, ubezpieczenie na 800 milionów funtów i zapalenie tłumów, które wyprzedały bilety w jedną dobę. Relacja skupia się na wartości rynkowej, technikach konserwacji i ciekawostkach historycznych, całkowicie pomijając sens sakralny dzieła. To jest objaw duchowej ślepoty świata, który czci ciało historii, a odrzuca Ducha Prawdy.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje kryzys rozszerzenia Unii Europejskiej na Wschodzie, wskazując na korupcję i nepotyzm w Mołdawii, Albanii i na Ukrainie jako główne przeszkody. Artykuł Piotra Oleksiego opisuje dymisję mołdawskiego premiera, skandal z kuzynką prezydentki Sandu, inwestycje rodziny Trumpa w albanijskim delcie Vjosa-Narta oraz walkę Ukraińców o niezależność organów antykorupcyjnych. Autor stawia te zjawiska w ramach kulturowych, twierdząc, że społeczeństwa wyprzedzają elity w dążeniu do standardów unijnych. Tekst ten, pozbawiony jakiegokolwiek odniesienia do porządku nadprzyrodzonego, jest manifestem bankructwa ludzkiej polityki oddzielonej od Królewstwa Chrystusa.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje wpis Marka Migalskiego, polityka i ateisty, opisującego walkę z nowotworem jelita. Autor relacjonuje diagnozę, operację, chemioterapię i przerzuty, które obniżyły prognozę do pięćdziesięciu procent przeżycia pięciu lat. Schorowanie staje się pretekstem do filozoficznej refleksji nad „uważnością”, „tu i teraz” oraz jakością jedzenia. Migalski jawnie przyznaje się do ateizmu. Uważa, że wierzący mają „lepiej”, bo śmierć jest dla nich przejściem. Ateista ma „gorzej”, bo śmierć to koniec wszystkiego. Modlitwa to dla niego jedynie placebo poprawiające samopoczucie modlącego się. Nadzieję kładzie wyłącznie w medycynie. Artykuł kończy się apelem o badania profilaktyczne. To jest straszliwe świadectwo duszy stojącej przed wiecznością bez łaski, redukującej Krzyż do psychologii i medycyny do boga.
Portal „Tygodnik Powszechny” (21 lipca 2026) relacjonuje, że wydatki publiczne na ochronę zdrowia wzrosły z 4,8 do 6,3 proc. PKB w latach 2022–2024. Przesunięcie środków z szpitali na podstawową opiekę i AOS nazywa „rewolucją”. Autor, Marcin Kędzierski, wskazuje na prywatyzację przez kontrakty, korupcję w Szpitalu Południowym, lobbing kardiologiczny i ucieczkę lekarzy z prowincji. Pacjenci pozostają bezsilnymi widzami. To nie jest rewolucja opieki, lecz metastaza liberalnego naturalizmu, w którym człowiek zredukowany jest do jednostki kosztowej, a nieprawe panowanie Mamony zastąpiło Królestwo Chrystusa.
Portal Tygodnik Powszechny, organ prasy polskiej hierarchii posoborowej, publikuje w rubryce „Materiały partnerskie” sponsoryzowany artykuł promujący markę OKNOPLAST – producenta stolarki okiennej z PCV. Tekst, datowany na 21 lipca 2026 roku, to czysta reklama przemysłowa: opisuje skalę produkcji (2,3 miliona sztuk rocznie), robotyzację linii, certyfikaty jakości (ift Q-ZERT, CSTB, Cekal, ISO 14001) oraz strategię ekspansji na rynki europejskie i północnoamerykańskie. Nie znajduje się w nim ani słowa o Bogu, Kościele, zbawieniu dusz ani Królestwie Chrystusowym. To jest objaw totalnej dominacji laicyzmu w strukturach okupujących Watykan: czasopismo, które udaje katolickie, sprzedaje swoje strony handlowcom, a wiernym zamiast pokarmu duchowego podaje specyfikację techniczną profili okiennych.
Portal „Tygodnik Powszechny” (20 lipca 2026) przynosi eseistyczną relację Michała Okońskiego z finału piłkarskich mistrzostw świata. Autor wychodzi od fotografii Leo Messiego wykonującego rzut rożny i snuje rozważania o upadku indywidualnego geniuszu, komercjalizacji sportu oraz zwycięstwie hiszpańskiego systemu drużynowego nad argentyńskim indywidualizmem. Tekst przepełniony jest odwołaniami do mitologii futbolowej, literatury klasycznej i wątków świeckiego humanizmu, a w warstwie duchowej nie wykracza poza naturalizm. Czytamy w nim m.in., że piłkarz stał się dla współczesnych „bogiem, który miał nogi, głowę i pachniał smażonym mięsem”, co w świetle niezmiennej nauki katolickiej jest jawnym bałwochwalstwem.
Portal „Tygodnik Powszechny” (20 lipca 2026) przynosi felieton Olgi Drendy poświęcony reakcjom sieci na wieść o powrocie pary popkulturowej Marta Wiśniewska i Michał Wiśniewski oraz szerszej nostalgii za pierwszą dekadą bieżącego milenium. Autorka wskazuje, że wspomnienia o tamtych czasach kształtuje „aura obietnicy zmiany na lepsze”, lecz przypomina o dwucyfrowym bezrobociu, emigracji i przestępczości tamtego okresu. Czytany w świetle wiary katolickiej tekst ten jest jaskrawym świadectwem duchowej pustki środowisk, które zamiast do Boga zwracają się ku efemerydom showbiznesu i mitologii „milenijnej nadziei”.
