Tradycyjny katolicki dziennikarz pisze z pasją przy świecy, otoczony starymi gazetami i krzyżem.

Modernistyczna reforma KAI jako symptom głębszej apostazji struktur posoborowych

Portal Więź.pl (13 października 2025) prezentuje obszerne opracowanie Marcina Przeciszewskiego dotyczące czteroletniego sporu o przyszłość Katolickiej Agencji Informacyjnej. Autor, były wieloletni prezes KAI, szczegółowo opisuje proces zmierzający do podporządkowania agencji Biuru Prasowemu Konferencji Episkopatu Polski pod pretekstem tworzenia „zintegrowanej informacji pozytywnej”. Projekt reformy autorstwa ks. Leszka Gęsiaka SJ, rzecznika KEP, zakłada powstanie Konsorcjum Medialnego kontrolowanego przez sekretarza generalnego KEP i rzecznika, co w praktyce oznacza likwidację autonomii KAI. Przeciszewski rezygnuje ze stanowiska w proteście przeciwko tej „reformie na przekór ekspertom”, która jego zdaniem odtworzy PRL-owskie mechanizmy kontroli informacji.

Czytaj więcej



Uroczysta msza pogrzebowa Diane Keaton w tradycyjnym kościele katolickim z kapłanem w habitach liturgicznych błogosławiącym trumnę. Światło z witraży podkreśla wieczność ponad ziemską sławą.

Diane Keaton i kult ziemskiej próżności: Świat żegna aktorkę, milcząc o wieczności

Portal Więź.pl (13 października 2025) relacjonuje śmierć Diane Keaton, amerykańskiej aktorki znanej z ról w filmach takich jak „Annie Hall” czy „Ojciec chrzestny”. Artykuł skupia się na jej „autentyczności”, „niepowtarzalnym stylu” oraz wszechstronności – od reżyserii po fotografię i śpiew. Cytowani komentatorzy wychwalają Keaton za „odwagę bycia sobą”, „niedoskonałość” i rzekome przełamywanie konwenansów. Całość stanowi apologię życia skoncentrowanego na ziemskiej sławie i samorealizacji, całkowicie pomijając perspektywę wieczności.

Czytaj więcej



Stary mężczyzna modlący się w jesiennym pejzażu przed tradycyjnym kościołem katolickim

Naturalistyczna tęsknota: jesień bez Krzyża i Królestwa

Portal Więź.pl (12 października 2025) publikuje esej Wojciecha Zalewskiego próbujący nadać jesieni duchowy wymiar poprzez koncepcję „czasu tęsknoty”. Autor, odwołując się do malarstwa Rembrandta, poezji Zagajewskiego oraz buddyjskiej kinematografii Kim Ki-Duka, kreśli wizję melancholijnej kontemplacji mającej prowadzić do „twórczego przełamywania zwątpienia”. Całość to klasyczny przykład modernistycznej redukcji życia duchowego do emocjonalnego automasażu, gdzie Chrystus jest nieobecny jak w ateistycznym salonie.

Czytaj więcej



Solemne sądowe obradowanie z tradycyjnym katolickim sędzią w czarnej sutannie przewodniczącym sprawie osoby z zaburzeniami psychicznymi. Judge trzyma krzyż podczas słuchania ze skrupulatnością, symbolizując równowagę między sprawiedliwością a miłosierdziem. W tle ogromne witraże przedstawiające Chrystusa-Króla rozlewa boski blask nad postępowaniem. Scena jest poważna i nabożna, akcentująca święty obowiązek sprawiedliwości w oparciu o prawo naturalne i boską władzę.

Neutralność prawa jako przejaw laicyzacji wymiaru sprawiedliwości

Portal Więź relacjonuje dyskusję adwokatów Małgorzaty Pyrcak-Górskiej i Michała Królikowskiego na temat rzekomego braku wrażliwości polskich sądów wobec osób z chorobami psychicznymi. Postulują oni „empatię” i „holistyczne podejście” w procesach karnych, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar sprawiedliwości oraz obowiązek państwa do uznania panowania Chrystusa Króla nad porządkiem prawnym.

Czytaj więcej



Ksiądz w tradycyjnych szatach kościelnych trzyma krzyż przed apokaliptycznym pejzażem, symbolizując nadzieję katolicką w obliczu współczesnego nihilizmu.

Nobel dla Krasznahorkaiego: apokalipsa bez Chrystusa Króla

Portal Więź.pl (9 października 2025) informuje o przyznaniu Literackiej Nagrody Nobla węgierskiemu pisarzowi László Krasznahorkaiemu, określonemu przez Szwedzką Akademię jako twórcę „fascynującej i wizjonerskiej twórczości, która w obliczu apokaliptycznego terroru potwierdza siłę sztuki”. Artykuł podkreśla apokaliptyczny charakter jego dzieł, wspomina o współpracy z reżyserem Bélem Tarr przy ekranizacji „Szatańskiego tanga”, przytacza entuzjastyczną opinię Susan Sontag nazywającej pisarza „mistrzem apokalipsy cytującym Gogola i Melville’a”. Zupełnym milczeniem pominięto jednak kluczową kwestię: w jakim stopniu ta „wizja apokalipsy” zgadza się z katolickim rozumieniem końca czasów i czy nie stanowi kolejnego przykładu sztuki służącej rozpaczy zamiast nadziei odkupienia.

Czytaj więcej



Ksiałdz katolicki w tradycyjnych szatach liturgicznych trzyma krzyż przed zniszczonym ukraińskim pejzażem. Na tle widoczny jest atakowany prawosławny kościół. Podkreśla to duchową walkę między wiarą a modernistycznymi ideami.

„Rewolucja godności” czy duchowa ruina? Ukraiński eksperyment w świetle doktryny katolickiej

Portal Więź.pl prezentuje wystąpienie Natalii Popovych, ukraińskiej socjolożki, która w ramach XXV Konferencji „Rola chrześcijan w integracji europejskiej” w Krakowie (26-27.09.2025) przedstawiła receptę na „budowanie odporności” Ukrainy wobec rosyjskiej agresji. Autorka wskazuje na: konieczność zdefiniowania wroga (imperializm rosyjski), obronę „wartości europejskich”, „rewolucję godności” jako zerwanie z homo sovieticus, solidarność społeczną oraz rolę mediów w zwalczaniu dezinformacji.

Czytaj więcej



Biskup w tradycyjnych szatach liturgicznych stoi przed grupą nowoczesnych polityków, w tym Szymona Hołowni, trzymających symbole świeckie. Tło przedstawia wnętrze kościoła z witrażami.

Szymon Hołownia: polityczna nicość w służbie zeświecczenia

Portal Więź.pl (10 października 2025) przedstawia apologetyczny portret Szymona Hołowni jako „politycznego Celestyna V” – rzekomo szlachetnego idealisty przegranego z „twardą rzeczywistością”. Retoryka autora Sebastiana Adamkiewicza odsłania jednak głębszy problem: próbę legitymizacji bezideowego pragmatyzmu, który stanowi jądro kryzysu współczesnej polityki. Analiza tekstu przez pryzmat niezmiennej doktryny katolickiej odsłania trujące dziedzictwo II Soboru Watykańskiego – redukcję chrześcijaństwa do humanitarnego etosu pozbawionego nadprzyrodzonego mandatu.

Czytaj więcej



Tradycyjna katolicka scena przedstawiająca pobożnego księdza modlącego się przed tabernakulum w historycznym wnętrzu kościoła.

Neo-Kościół w służbie rewolucji: „Dilexi te” jako manifest teologii wywrotowej

Portal WIĘŹ.pl (10 października 2025) przedstawia bezkrytyczną apologię adhortacji „Dilexi te” uzurpatora Leona XIV, gloryfikując dokument jako „teologiczną podstawę krytyki społecznej”. Autor – „ks.” Andrzej Draguła – entuzjastycznie relacjonuje rzekomo chrystocentryczny charakter tekstu, w którym „człowiek ubogi staje się ciałem Chrystusa”, a Kościół ma przenieść swoje centrum „na peryferie”.

Czytaj więcej





Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.