Portal Tygodnik Powszechny w artykule z dnia 18 marca 2026 roku, piórem Doroty Kozińskiej, relacjonuje warszawską premierę opery „Kobieta bez cienia” Richarda Straussa w reżyserii Mariusza Trelińskiego. Autorka recenzji punktuje reżysera za ignorowanie logiki libretta, destrukcję materii muzycznej oraz pozbawienie dzieła napięcia i sensu, przeciwstawiając jego ignorancję rzetelnemu podejściu…
Portal Więź.pl w artykule z 18 grudnia 2025 r. kreśli nostalgiczną opowieść o upadku MTV, przedstawiając stację jako ofiarę rewolucji cyfrowej. Autor Elvis Strzelecki pisze o „pozytywnej misji” kanału, wspomina walki o pilota telewizora w latach 90. i chwali różnorodność programową (klipy, reality show, kreskówki). W finale stwierdza, że „duch MTV tak łatwo nie umiera”, zachęcając do naśladowania jego modelu w mediach cyfrowych. To klasyczny przykład laickiej mitologizacji instytucji, która przez dekady siała duchowy zamęt.
Portal Tygodnik Powszechny (3 grudnia 2025) prezentuje rozmowę z Joanną Ostrowską – doktorką nauk humanistycznych związaną z kontrowersyjnym QueerMuzeum Warszawa. Autorka, specjalizująca się w tematach seksualności zdeformowanej przez ideologię gender, opowiada o rzekomych trudnościach w badaniu „przemilczanych” wątków II wojny światowej, takich jak domy publiczne czy przymusowa sterylizacja. Wywiad stanowi klasyczny przykład historycznego rewizjonizmu podszytego neomarksistowską agendą.
Portal „Tygodnik Powszechny” (1 grudnia 2025) relacjonuje wręczenie nagrody Bonus indyjskiemu reżyserowi Arjunowi Talwarowi za film „Listy z Wilczej”, przedstawiając tę decyzję jako wyraz uznania dla „wartości łączących” w polskiej przestrzeni publicznej. W rozmowie z Michałem Sowińskim laureat deklaruje poszukiwanie „dobra w codzienności”, koncentrując się na tematach samotności starszych osób i wyobcowania kulturowego w Warszawie.
Portal Tygodnik Powszechny (27 listopada 2025) przedstawia piąty sezon serialu „Stranger Things” jako „przestrzeń spotkania” współczesnego człowieka z nostalgiczną wizją lat 80., gdzie popkultura staje się „azylem” przed „skomplikowaną teraźniejszością”. Autor, Michał Walkiewicz, celebruje „mit idealnego dzieciństwa” utkany z filmowych cytatów, gier wideo i muzyki Kate Bush, twierdząc, że seria braci Duffer oferuje „punkt odniesienia w świecie niejasnych wartości”.
Portal „Opoka” informuje o raporcie organizacji Family First New Zealand, który ujawnia, że od 2020 roku średnio jedno dziecko miesięcznie przeżywa próbę aborcji, lecz zostaje pozbawione opieki medycznej. W niektórych okręgach praktykowano „owijanie dziecka w kocyk i trzymanie go do momentu śmierci”. Choć dane są wstrząsające, analiza nie wykracza poza humanitarny dyskurs, ignorując teologię moralną i dogmatyczne nauczanie Kościoła o nienaruszalności życia.
Portal Catholic News Agency (6 listopada 2025) promuje drugi sezon serialu „Dom Dawida” jako „transformacyjną” opowieść o biblijnym królu, podkreślając wątek przyjaźni z Jonatanem oraz „głębszą podróż wiary” prowadzącą do Chrystusa. Michael Iskander, aktor odtwarzający postać Dawida, deklaruje: „wszystko w Dawidzie… dotyczy serca”, zachęcając widzów do postawienia sobie pytania: „Czy kochamy Boga tak bardzo, jak powinniśmy?”. Produkcja The Wonder Project, dostępna na Prime Video, ma według twórców łączyć „wojnę, rozlew krwi, romans i dramat” z „materiałem biblijnym”, co jednak w praktyce okazuje się groteskową redukcją historii zbawienia do psychologizującego moralizatorstwa.
Portal Opoka (31 października 2025) relacjonuje narastającą tendencję do upiornego przekształcania halloweenowych dekoracji w USA, cytując rodziców zaniepokojonych wpływem „realistycznych” przedstawień krwi i przemocy na dzieci. Choć autorzy przywołują opinię psychologów o traumatyzujących skutkach, całkowicie pomijają doktrynalną analizę tego zjawiska jako bałwochwalczego rytuału sprzeciwiającego się pierwszymu przykazaniu.
Portal LifeSiteNews relacjonuje wystąpienie baronessy Gabrielle Bertin, członkini brytyjskiej Izby Lordów, która w „Financial Times” zaapelowała o zaostrzenie regulacji pornografii internetowej. Bertin wskazuje na przerażające statystyki: 25% Brytyjczyków regularnie konsumuje treści pornograficzne, a średni wiek pierwszego kontaktu z nimi spadł do 13 lat. Wśród konsekwencji wymienia zjawisko „seksualnie zadawanych urazów” – 40% kobiet poniżej 40 roku życia doświadczyło podduszenia podczas stosunku, wzrosła liczba przypadków zaburzeń erekcji u mężczyzn oraz seksualnej agresji wśród nastolatków. Jej propozycje obejmują: zakaz treści incestowych i „dziecko-dorosły”, weryfikację wieku i zgody performerów oraz zakaz aplikacji generujących nagie zdjęcia bez wiedzy osób portretowanych. Pomimo skali zjawiska, Bertin jednoznacznie odcina się od postulatu całkowitego zakazu pornografii, proponując jedynie „dostosowanie standardów online do offline”.
Portal „Tygodnik Powszechny” (7 października 2025 r.) publikuje obszerny artykuł Michała Walkiewicza gloryfikujący karierę aktora Leonardo DiCaprio. Autor kreuje go na „ostatniego tyranozaura Hollywood”, analizując ewolucję od młodzieńczych ról do „dojrzałych” kreacji w filmach Paula Thomasa Andersona i Martina Scorsese. Tekst przybiera formę hagiograficznego opisu, przeplatanego analizą sześciu kluczowych „memów” z udziałem aktora – od „Wielkiego Gatsby’ego” po „Wilka z Wall Street”. Walkiewicz zachwyca się „artystyczną podróżą” DiCaprio, chwaląc jego zdolność do „przestawiania zwrotnicy” i „sprowadzania kina akcji na poziom moralitetu”. W tle przewijają się wątki ekologicznego aktywizmu gwiazdy oraz jej kontrkulturowego dziedzictwa (ojciec aktora jako twórca undergroundowych komiksów). Artykuł wieńczy zestawienie „niedocenionych ról” DiCaprio, w tym kontrowersyjnej kreacji w „Celebrity” Woody’ego Allena.
