Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje wspomnienia „ks. Adama Bonieckiego” z końca II wojny światowej. Tekst skupia się na fizycznych ruinach Warszawy, ludzkim cierpieniu i rozmowie z Olgą Tokarczuk o „prawie do zapominania”. Przemilcza całkowicie o Najświętszej Ofierze, sakramentach i Królewstwie Chrystusa. To jest portret duchowej pustki sekty posoborowej.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje o decentralizacji polskiej sztuki współczesnej. Opisuje festiwale w ruinach sanatoriów, galerie w dawnych kościołach, inicjatywy artystów na prowincji. Artykuł chwali „opór” regionalności i „wspólnotę” bez Boga. To jest portret kultury odciętej od Źródła Życia.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje historię potajemnej peregrynacji kopii obrazu jasnogórskiego do domu rodziny Tekelich w Świętochłowicach po „aresztowaniu” wizerunku przez milicję w 1966 roku. Artykuł ukazuje ludzką solidarność i patriotyzm, lecz całkowicie pomija nadprzyrodzony wymiar, milcząc o sakramentach, Mszy Trydenckiej i królewstwie Chrystusa, co demaskuje naturalistyczny charakter relacji posoborowych mediów.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje raportaż Joanny Szczęsnej poświęcony młodości Marka Edelmana, przywódcy powstania w getcie warszawskim. Artykuł opiera się na rozmowach z emerytowanym kardiochirurgiem, rekonstruując jego dzieciństwo w warszawskim bundowskim mileju, repatriację z Homla, działalność w SKIF-ie, kontakt z poetą Melechem Rawiczem oraz pierwszą miłość do Ryfki Rozensztajn. Redakcja przedstawia te wspomnienia jako cenny zapis ludzkiej godności i oporu wobec zła. Cytowany tekst kończy się obrazem wieczoru przed wybuchem wojny, gdy Ryfka śpiewa „Oda do radości” Schillera. To jest ostatni chwilę szczęścia przed zagładą. Redakcja posoborowego tygodnika nie zadaje sobie trudu, by osadzić tę ludzką dramatyczność w perspektywie wiecznej, milcząc o konieczności łaski i zbawienia.
Portal Tygodnik Powszechny (29 września 2026) publikuje artykuł Marcina Kędzierskiego, doktora nauk ekonomicznych, pt. „Romantyczne związki w czasach wojen płci. Jak znaleźć przestrzeń do zaufania?”. Autor diagnozuje kryzys demograficzny i relacyjny przez pryzmat socjologii i ekonomii, wskazując na „wojnę płci” napędzaną algorytmami i braku „trzecich miejsc” do budowania zaufania. Relatywizuje instytucję małżeństwa na rzecz jakości relacji, pomijając całkowicie porządek nadprzyrodzony, sakrament małżeństwa i panowanie Chrystusa Króla – co jest jawnego dowodem na to, że nawet tzw. media katolickie uległy całkowitej sekularyzacji.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje zapowiedzi teatralne na drugą połowę roku 2026. Autorka Anna Pajęcka wylicza premiery w krajowych scenach. Dominują adaptacje literatury, eksperymenty technologiczne i tematyka seksualna. Repertuar ten jest objawem totalnej sekularyzacji kultury po usunięciu Chrystusa Króla z życia publicznego.
Portal „Tygodnik Powszechny” – głośnica polskiego modernizmu i fałszywego ekumenizmu – publikuje artykuł historyka Radosława Lolo, który z okazji pięćsetlecia inkorporacji Mazowsza do Korony w 1526 roku przedstawia ten proces wyłącznie w kategoriach politycznych, gospodarczych i kulturowych. Autor, profesior w strukturach posoborowych, opisuje przejęcie ziem piastowskich przez Zygmunta Starego jako akt integracji administracyjnej i handlowej, całkowicie pomijając wymiar nadprzyrodzony, a redakcja czasopisma, znana z promowania herezji i bałwochwalstwa, ulegnieje temu naturalistycznemu narracji, dając czytelnikowi zamiast nauki o Królestwie Bożym – lekcję pogańskiej historii narodowej.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje analizę zagrożeń wojennych i hybrydowych, skupiając się na konieczności budowania odporności społecznej i instytucjonalnej. Artykuł opiera się wyłącznie na kategoriach nauk politycznych, psychologii społecznej i inżynierii bezpieczeństwa, całkowicie pomijając porządek nadprzyrodzony. To jest manifest duchowej bankructwa narodu, który odrzucił panowanie Chrystusa Króla.
Portal Tygodnik Powszechny (29 września 2026) przedstawia numer 40/2026 jako manifest nowej duchowości. Redakcja naczelna chwali rozmowę z noblistką Olgą Tokarczuk, która wymyśla świętą Apofenię – patronkę zbiegów okoliczności. W tym samym numerze debiutuje jako felietonistka Justyna Kowalczyk-Tekieli, redukując walkę z grzechem do neuroplastyczności mózgu. Tożsamość czasopisma ujawnia się w artykule promującej masturbację oraz w hołdzie złożonym antypapieżowi Leonowi XIV. Całość jest bezbożnym manifestem apostazji, w którym Chrystus Król został zastąpiony przez pogańską boginię przypadku i psychologiczną technikę.
Portal „Tygodnik Powszechny”, organ główny polskiej struktury posoborowej, publikuje przegląd festiwali muzycznych na jesień 2026 roku. Autor, Jan Błaszczak, redaktor i krytyk muzyczny, prezentuje subiektywną galię wydarzeń – od koncertu amerykańskiej poperki Slayyyter, przez festiwalowe „brzaski” i ambient, po death metal, jazz i muzykę współczesną. Artykuł jest jaskrawym dowodem na to, jak sekta posoborowa, pozbawiona sakramentalnego życia, zamiast prowadzić dusz do Chrystusa Króla, zagłusza ich naturalistycznym hałasem kultury bez Boga.
