Portal eKAI (1 listopada 2025) relacjonuje tzw. „Noc Świętych” w Gnieźnie, gdzie bohaterem uczyniono Carlo Acutisa – młodzieńca beatyfikowanego w 2020 i „kanonizowanego” przez antypapieża Franciszka. Wydarzenie organizowane od 2005 roku w kościele garnizonowym przedstawia się jako kontynuację katolickiej tradycji, podczas gdy w rzeczywistości stanowi synkretyczny spektakl dostosowany do wymogów neo-kościoła.
Portal Watykański przedstawia relację z działalności Jana Ozgi, „biskupa” diecezji Doumé–Abong Mbang w Kamerunie, gloryfikując jego 37-letnią posługę opartą na budowie infrastruktury i „dialogu” z lokalnymi wierzeniami. Artykuł pomija fundamentalne obowiązki misyjne, zastępując je świeckim aktywizmem pod płaszczykiem „nowej ewangelizacji”.
Portal Vatican Media relacjonuje wydarzenia z 1 listopada 2025 roku, w których „papież” Leon XIV ogłasza Johna Henry’ego Newmana „doktorem Kościoła” podczas uroczystości Wszystkich Świętych. Ceremonia staje się pretekstem do ekumenicznego teatru z udziałem anglikańskiego arcybiskupa Stephena Cottrella. Struktura posoborowa przedstawia Newmana jako „towarzysza podróży ku pełnej jedności”, łącząc to z wcześniejszym spotkaniem z królem Karolem III w Kaplicy Sykstyńskiej. Artykuł wspomina też o „Biegu Świętych” jako inicjatywie łączącej sport z „solidarnością”, oraz o ogólnikowych deklaracjach „braterstwa” wobec ofiar wojen.
Portal Opoka informuje o uroczystości ogłoszenia „św.” Johna Henry’ego Newmana „doktorem Kościoła” przez antypapieża Leona XIV podczas Mszy św. połączonej z Jubileuszem Świata Wychowania. Ceremonia na Placu Świętego Piotra miała ukazać anglikańskiego konwertytę jako wzór dla nauczycieli i „źródło światła” w walce z „ciemnościami nihilizmu”.
Portal Vatican Media (1 listopada 2025) relacjonuje ceremonię, podczas której „papież” Leon XIV ogłosił Johna Henry’ego Newmana – XIX-wiecznego konwertytę z anglikanizmu – „doktorem Kościoła” oraz „współpatronem wychowawców”. W homilii wygłoszonej z okazji Jubileuszu Świata Wychowania uzurpator watykański stwierdził, iż Newman ma inspirować „serca pragnące nieskończoności”, zaś katolickie szkolnictwo winno kształtować ludzi „jaśniejących jak gwiazdy” w rzekomej „pełni godności”. Całość przesiąknięta jest relatywizacją świętości oraz bałwochwalczym kultem człowieka, charakterystycznym dla posoborowej anty-ewangelii.
