Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) relacjonuje współczesne zjawisko służby liturgicznej w strukturach posoborowych, gloryfikując m.in. dopuszczanie dziewczynek do funkcji zarezerwowanych tradycyjnie dla chłopców. Artykuł pomija milczeniem fundamentalne zasady katolickiej liturgii, redukując święte obrzędy do psychospołecznego fenomenu.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) prezentuje recenzję serialu „Krzesła” („The Chair Company”) jako „zgrabnego łączenia gatunków” i „wyprowadzania widzów w pole”. Autor zachwyca się przejściami od „komedii biurowej” przez „naturalistyczny dramat społeczny” po elementy „paranoi” i „wulgarności”, chwaląc głównego bohatera Rona za porzucenie „nielubianej pracy” na rzecz poszukiwania „prawdy” w świecie „wydarzeń przerażających”.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) reklamuje wystawę „Ukryte znaczenia. Motyw wnętrz w sztuce polskiej od XIX do XXI w.” w poznańskim Muzeum Narodowym jako rzekomo odkrywczą analizę „zmian społecznych i kulturowych” poprzez pryzmat wystroju domów. Kuratorzy skupiają się na detalach architektonicznych i meblarskich w tle obrazów, pomijając całkowicie ich wymiar duchowy i moralny.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) publikuje refleksję ks. Adama Bonieckiego na temat roli ministrantów we współczesnym Kościele. Autor wspomina własne doświadczenia z czasów okupacji, gdy służył do Mszy po łacinie pod kierunkiem ukrywającego się księdza. Podkreśla, że „bycie ministrantem dawało wtedy poczucie przynależności do czegoś bardzo konkretnego”, lecz jednocześnie zdecydowanie odcina się od tradycyjnego rozumienia tej posługi jako drogi do kapłaństwa. Boniecki stwierdza wręcz: „Nie wiem, czy droga przez bycie ministrantem jest najlepszą drogą do kapłaństwa. Zresztą myślę dziś, że droga ta powinna prowadzić przez przynajmniej kawałek dorosłego życia”
Portal „Tygodnik Powszechny” (9 grudnia 2025) prezentuje model biznesowy oparty na sprzedaży dostępu do treści religijnych, gdzie pełna lektura artykułu Bartosza Minkiewicza wymaga wykupienia subskrypcji za 269,90 zł rocznie. Struktura portalu gloryfikuje płatną barierę jako „najwyższą jakość treści”, podczas gdy lista współpracowników (Miłosz, Herbert, Lem, Tischner, Tokarczuk) odsłania modernistyczną agendę sprzeczną z katolicką ortodoksją.
Portal „Tygodnik Powszechny” w artykule z 9 grudnia 2025 r. przedstawia tzw. ewolucję męskości jako naturalny proces społeczny. Wypowiedzi psychologów i badaczy relatywizują tradycyjne role płciowe, promując „odwagę bycia sobą” i „partnerski model rodziny”. Cytowany psycholog Kuba Malenta stwierdza: „Wielu dorosłych mężczyzn zna tylko trzy główne emocje: złość, smutek i radość”, sugerując potrzebę radykalnej przemiany męskiej psychiki.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) przedstawia reedycję albumu „Helicopters” Johna Portera jako „dzikie pożądanie wolności” aktualne wobec współczesnych „tyranów” Putina, Trumpa czy Orbána. Autor recenzji, Katarzyna Kubisiowska, wskazuje na polityczny kontekst powstania płyty w okresie pierwszej wizyty „Jana Pawła II” w Polsce i „karnawału Solidarności”, określając muzykę Portera jako wezwanie do „buntu i oporu”.
Portal „Tygodnik Powszechny” z 9 grudnia 2025 roku prezentuje apologetyczną analizę serialu „Wednesday”, gloryfikującą postać Wednesday Addams jako „królową grozy skazaną na sukces”. Artykuł Pawła Kicmana wychwala rzekome walory produkcji Netfliksa, ukazując ją jako opowieść o „akceptacji odmienności” i walce z „ksenofobią”. W rzeczywistości jednak seria stanowi kolejny przejaw kulturowego dryfu ku relatywizmowi moralnemu, podszytego neopogańską estetyką.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) relacjonuje frustrację pokoleń Y i Z wobec trudności wejścia w dorosłość: wysokie czynsze, niestabilność rynku pracy, przesunięte „kamienie milowe” i poczucie oszukania przez społeczeństwo, które obiecywało im łatwiejsze życie. Socjolożka dr Monika Kwiecińska-Zdrenka diagnozuje to jako efekt „skostniałego i nieprzyjaznego świata”, podczas gdy psycholog prof. Konrad Piotrowski tłumaczy „kryzys ćwierćwiecza” naturalnym procesem rozwojowym w obliczu nadmiaru życiowych ścieżek. Artykuł, tonujący rozczarowanie mglistą nadzieją na „lepsze jutro”, stanowi jaskrawy przykład teologicznego bankructwa świata oderwanego od praw Bożych.
W tekście opublikowanym na łamach portalu Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) autor określany jako „o. Wacław Oszajca SJ” przedstawia rewizjonistyczną interpretację okresu Adwentu, otwarcie deprecjonując tradycyjne katolickie rozumienie oczekiwania na Paruzję: „Trudno Adwent sprowadzić do oczekiwania na powtórne przyjście Chrystusa, gdy takie czekanie może się okazać marnowaniem czasu i sprzeniewierzaniem się Bogu”.
Ta teza stanowi jawną negację depositum fidei, gdyż jak nauczał Pius XI w encyklice Quas primas: „nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego” (nr 1). Redukcja Adwentu do czysto immanentnego „życia w czasach pełnych Boga” to klasyczny przejaw modernistycznej herezji potępionej w dekrecie Lamentabili św. Piusa X, który potępił tezę, że „Objawienie było tylko uświadomieniem sobie przez człowieka swego stosunku do Boga” (propozycja 20).
