Portal eKAI (7 grudnia 2025) relacjonuje „poświęcenie kościoła Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Toruniu”, przedstawiając wydarzenie jako triumf „obrony życia” w wykonaniu modernistycznej sek…
Portal eKAI (7 grudnia 2025) relacjonuje uroczystości 50-lecia parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Samsonowie, podczas których „bp” Jan Piotrowski wygłosił homilię pełną modernistycznych herezji, opartą na encyklice antypapieża Bergoglio. Komentowany artykuł, będący jawną apologią apostazji posoborowej, pomija całkowicie nadprzyrodzony charakter Kościoła, redukując życie duchowe do humanitarnego sentymentalizmu.
Portal eKAI (8 grudnia 2025) relacjonuje 60. rocznicę zakończenia soboru watykańskiego II, przedstawiając go jako „największe zgromadzenie biskupów w historii Kościoła katolickiego”. Chronologia wydarzeń pomija jednak fundamentalny fakt: było to zgromadzenie rewolucyjne, które zerwało z nieprzerwaną Tradycją dwudziestu wieków.
Strzyżewska „wigilia ekumeniczna”: triumf synkretyzmu nad katolicką tożsamością
Portal eKAI (8 grudnia 2025) relacjonuje wydarzenie w Strzyżewie, gdzie pod pretekstem upamiętnienia Fryderyka Chopina…
Portal eKAI (8 grudnia 2025) relacjonuje planowaną wizytę tzw. Prezydium Konferencji Episkopatu Polski u uzurpatora watykańskiego Leona XIV. Struktura określająca się jako „KEP” zamierza odwiedzić modernistyczne dykasterie i złożyć deklarację „synowskiego oddania” wobec osoby, która jawnie kontynuuje rewolucję soborową zapoczątkowaną przez Jana XXIII.
Portal Więź.pl (8 grudnia 2025) przedstawia artykuł Agaty Kulczyckiej jako apologetyczną refleksję nad rzekomym „duchem” II Soboru Watykańskiego, gloryfikującą modernistyczne przekształcenie Kościoła w instytucję służebną wobec świata. Autorka, określająca się jako „wnuczka soborowa”, kreśli wizję Kościoła „słuchającego”, który porzucił nauczanie na rzecz dialogu, podważając tym samym jego nadprzyrodzone posłannictwo.
Portal Gość Niedzielny (8 grudnia 2025) przedstawia apologetyczną narrację nt. Soboru Watykańskiego II, nazywając go „najważniejszym wydarzeniem w Kościele katolickim w XX w.”. Autor, Marcin Przeciszewski, chwali tzw. *aggiornamento* Jana XXIII oraz reformy: odnowę liturgiczną, ekumenizm, dialog międzyreligijny i „wzajemną autonomię” Kościoła i państwa. Artykuł gloryfikuje „ducha Soboru” jako remedium na współczesne kryzysy, jednocześnie deprecjonując opór wobec jego heretyckich innowacji jako „tradycjonalistyczną kontestację”. Ta jawnie modernistyczna propaganda demaskuje się sama przez dogłębną konfrontację z niezmiennym Magisterium.
Portal Opoka informuje o planach produkcji filmu dokumentalnego o grobach watykańskich, w tym miejscu rzekomego pochówku św. Piotra. Amerykański aktor Chris Pratt, znany z ról w filmach „Strażnicy Galaktyki” i „Jurassic World”, ma pełnić funkcję narratora projektu realizowanego przez Vatican Media we współpracy z Fabric of St. Peter i AF Films. Premiera zaplanowana jest na 2026 rok, w 400. rocznicę poświęcenia bazyliki. Pratt, określający się jako „chrześcijanin bez denominacji”, zapewnia o „głębokiej wdzięczności” za zaufanie ze strony antypapieża Leona XIV. Artykuł powtarza modernistyczną narrację o „odkryciu” relikwii Apostoła podczas wykopalisk zleconych przez Piusa XII w 1939 r., wspomina o ich publicznej ekspozycji za rządów bergoglia (Franciszka) oraz bezkrytycznie przyjmuje tezę o autentyczności miejsca pochówku Skały Kościoła.
Portal Opoka informuje o zakończonej operacji kardiologicznej Dariusza, który zasłabł podczas przeszukania przez Centralne Biuro Antykorupcyjne. Mężczyzna, będący dostawcą sprzętu dla fundacji Profeto, został objęty śledztwem zainicjowanym przez byłego „ministra sprawiedliwości” Adama Bodnara. Mecenas Krzysztof Wąsowski relacjonuje: „Operacja kardiologiczna zakończyła się dzisiaj około pierwszej nad ranem (!) … ponoć bez komplikacji (wg twierdzeń lekarzy)”. Artykuł przemilcza jednak kluczowy kontekst: systemowe prześladowanie katolików przez struktury neo-kościoła i ich świeckich popleczników.
Portal Opoka relacjonuje historię Antoniego Tyszki, określanego jako „diakona” diecezji witebskiej na Białorusi, syna katolika i muzułmanki, który odkrył „powołanie” w wieku 17 lat. Artykuł przedstawia go jako przykład zaangażowania w „duszpasterstwo” potrzebujące „wzorców z Polski”, z akcentem na współpracę z prawosławiem i naturalistyczne podejście do posługi.
