Portal „Gość Niedzielny” relacjonuje treść orędzia uzurpatora Leona XIV na XXXIV Światowy Dzień Chorego, którego hasłem jest „Współczucie Samarytanina: miłować, niosąc cierpienie drugiego człowieka”. …
Portal Catholic News Agency informuje o wyborze Chiclayo w Peru jako miejsca obchodów 34. „Światowego Dnia Chorego” w dniach 9-11 lutego 2026 roku. Jak podaje relacja, decyzja ta została podjęta głównie ze względów klimatycznych – „potrzebowaliśmy miejsca, gdzie ze względu na klimat w lutym mniej prawdopodobne byłoby, że uroczystości zostaną zakłócone przez złą pogodę” – stwierdził „kardynał” Michael Czerny podczas watykańskiej prezentacji „przesłania” antypapieża Leona XIV. Wspomniano również o rzekomym wzruszeniu antypapieża, który jako były „biskup” Chiclayo miał wyrazić zadowolenie z wyboru tej lokalizacji.
Portal CNA relacjonuje przesłanie uzurpatora Leona XIV na Światowy Dzień Chorego, ustanowiony przez „świętego” Jana Pawła II w 1992 roku. Artykuł podkreśla wezwanie do „społecznego wymiaru współczucia” i „piękna miłosierdzia” oderwanego od nadprzyrodzonego celu Kościoła.
Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) wychwala trylogię Karin Lednickiej „Krzywy kościół” jako literacki fenomen, który „odkrywa dla współobywateli Śląsk” i „przywraca pamięć” o zniszczonej przemysłowo Karwinie. Artykuł Zbigniewa Rokity pomija jednak kluczowy wymiar teologiczny tej historii – systematyczne odrzucenie sacrum na rzecz mamony.
Portal „Tygodnik Powszechny” (20 stycznia 2026) relacjonuje drastyczny spadek liczby sakramentalnych chrztów w Polsce, podając jako przyczyny „kryzys demograficzny”, „zmiany społeczne” oraz rzekome „nadużycia w Kościele katolickim”. Artykuł prezentuje wypowiedzi rodziców świadomie odmawiających chrztu dzieciom, opatrzone komentarzem dominikanina Andrzeja Kuśmierskiego, który relatywizuje obowiązek tego sakramentu.
Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) prezentuje artykuł ks. Adama Bonieckiego gloryfikujący świecki humanitaryzm Jerzego Owsiaka i jego Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy. Autor stawia tezę, że każdy akt miłosierdzia – nawet dokonany poza kontekstem wiary katolickiej – jest z definicji miły Bogu. Boniecki podkreśla „osobliwość” przypadku Owsiaka jako wzoru poświęcenia dla innych, kwestionując jednocześnie zasadność krytyki WOŚP ze strony środowisk katolickich.
Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) opublikował nekrolog Ericha von Dänikena, szwajcarskiego pisarza promującego teorie o pozaziemskim pochodzeniu cywilizacji ludzkiej. Artykuł przedstawia go jako „klasyka teorii o kosmitach i pseudonauki”, podkreślając jego wpływ na popkulturę i rzekome „poczciwe” intencje. W rzeczywistości mamy do czynienia z jaskrawym przykładem modernistycznej rebelii przeciw rozumowi i Objawieniu.
Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) publikuje list czytelnika Tomasza, który określa siebie jako „mężczyznę religijnego”, celebrującego 30-letni związek homoseksualny z „mężem” Pawłem. Autor powołuje się na anglikańską pseudosakralizację w Brighton (2015), filozofię Julii Kristevej, Alaina Badiou oraz Bernarda-Henri Lévy’ego, by dowodzić trwałości „miłości romantycznej” między osobami tej samej płci. Redakcja w dopisku łagodzi ton, wskazując na „kryzys dominujących narracji kulturowych”, nie kwestionując jednak samej istoty bluźnierczego przekazu.
Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) relacjonuje decyzję unijnej agencji żywnościowej, która zatwierdziła oficjalne oświadczenie zdrowotne dla owoców kiwi: „przyczynia się do prawidłowej pracy jelit poprzez zwiększenie częstotliwości wypróżnień”. Artykuł z subtelną ironią opisuje biurokratyczne zabiegi eksporterów, którzy przez 15 lat walczyli o ten „elitarny przywilej”, porównując go z innymi absurdami regulacyjnymi – od gumy z mocznikiem po amerykańskie batalie o mleko w szkołach. Autor, Paweł Bravo, snuje przy okazji rozważania o zimowej melancholii i proponuje sałatkę z fenkuła i pomarańczy jako remedium na „odmrożenia duchowe”.
Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) prezentuje rozmowę z Justyną Dąbrowską, gdzie psychoterapeutyczna narracja całkowicie wypiera nadprzyrodzony wymiar rodziny. Autorka głosi:
Miłoś…
