Portal Vatican News informuje o wizycie kard. Luisa Antonio Gokim Tagle w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, gdzie przewodniczył „Mszom św.” dla filipińskich emigrantów. W ramach tzw. „Misa de Gallo” – dziewięciu rytuałów przed Bożym Narodzeniem – własnorecznie kreowany „proprefekt” Dykasterii ds. Ewangelizacji głosił modernistyczne przesłanie, całkowicie oderwane od katolickiej nauki o Wcieleniu i Ofierze Kalwarii.
Portal Catholic News Agency (17 grudnia 2025) informuje o przystąpieniu „Konferencji Katolickiej Illinois” oraz „Katolickiego Stowarzyszenia Zdrowia Illinois” do procesu sądowego, w którym ośrodki pro…
Portal LifeSiteNews (17 grudnia 2025) przytacza spekulacje Johna-Henry’ego Westena, jakoby wpis z Dzienniczka Faustyny Kowalskiej z 17 grudnia 1936 roku stanowił „prorocze ostrzeżenie” przed bergogliem (Jorge Mario Bergoglio). Autor zestawia fragment o „goryczy Ogrójca” z faktem urodzin argentyńskiego uzurpatora, sugerując paralelę między zdradą Judasza a rzekomą destrukcyjną działalnością „papieża Franciszka”.
Portal LifeSiteNews (17 grudnia 2025) informuje o nominacji „biskupa” Ramóna Bejarano przez „papieża” Leona XIV na stanowisko ordynariusza Monterey w Kalifornii. Bejarano, dotychczasowy „biskup pomocniczy” San Diego, zyskał rozgłos jako celebrans tzw. „Mszy Wszyscy są mile widziani” w lipcu 2024 roku, podczas której przemawiał aktywista drag queen Nicole Murray-Ramirez. W kazaniu z 2024 roku Bejarano przepraszał za „stygmatyzację i traumę” rzekomo spowodowaną przez nauczanie Kościoła, deklarując: „Wielu czuje się odrzuconych i niewartościowych”.
Portal Opoka (17 grudnia 2025) relacjonuje wywiad abp. Georga Gänsweina, byłego sekretarza Josepha Ratzingera, gloryfikującego „proroczy dar” swego mocodawcy oraz sugerującego „pojednanie” między modernistycznymi frakcjami okupującymi Watykan. Wypowiedź pełna jest teologicznych sprzeczności i świadomego przemilczenia doktrynalnych apostazji „posoborowego establishmentu”.
Antypapież Leo XIV kontynuuje kryzys apostazji poprzez nominację kolejnego „arcybiskupa” Nowego Jorku
Portal Catholic News Agency informuje o decyzji uzurpatora Roberta Prevosta („Leona XIV”) dotyczą…
Portal Catholic News Agency informuje o rzekomej „nominacji” Ramóna Bejarano na „biskupa Monterey” przez uzurpatora watykańskiego określanego jako „Leon XIV”. Komentowany artykuł utrzymuje pozory normalności kościelnej, podczas gdy w rzeczywistości opisuje kolejny akt teatru władzy w sekcie posoborowej.
Portal Catholic News Agency (17 grudnia 2025) informuje o nominacji „biskupa” Ronalda Hicksa z „diecezji” Joliet na „arcybiskupa” Nowego Jorku przez uzurpatora Leona XIV. Jak podają źródła, Hicks ma zastąpić „kardynała” Timothy’ego Dolana, kierującego od 2009 roku strukturą okupującą drugą co do liczby wiernych „archidiecezję” w USA (2,5 mln „katolików”). Decyzję przedstawia się jako „najważniejszą nominację episkopalną” obecnego antypapieża.
Portal Catholic News Agency (17 grudnia 2025) relacjonuje katechezę uzurpatora Leona XIV, który podczas audiencji ogólnej w pseudo-watykańskim „Placu św. Piotra” głosił naturalistyczną wizję życia duchowego. Według relacji, antypapież stwierdził:
„Nie mierzymy prawdziwej wartości życia dniami pełnymi aktywności ani sukcesem ekonomicznym. […] Prawdziwy skarb przechowywany jest w sercu, nie w ziemskich sejfach czy wielkich inwestycjach finansowych”
Portal Teolog Katolicki (17 grudnia 2025) prezentuje tekst próbujący określić stosunek katolików do dokumentów Soboru Watykańskiego II. Autor stwierdza, że „Należy się odnosić- zdroworozsądkowo- w świetle prawd wiary katolickiej czyli znajomości tradycyjnego katechizmu katolickiego”, uznając jedynie te treści soborowe, które rzekomo są „zgodne z prawdami wiary katolickiej oraz z odwiecznym nauczaniem Kościoła”. Artykuł podkreśla mętność dokumentów soborowych, wskazując na „ewidentne absurdy (jak np. twierdzenie, że razem z muślimami modlimy się do jednego Boga)”. W komentarzach pojawia się dyskusja o sprzeczności między nauczaniem przedsoborowym a postulatami „wolności religijnej”, z odwołaniami do encykliki Quanta cura Piusa IX. Całość stanowi klasyczny przykład modernistycznej sofistyki, próbującej pogodzić niepogodzalne: niezmienność doktryny katolickiej z rewolucyjnym duchem posoborowej apostazji.
