apostazja

Scena klasy szkolnej z katechetą trzymającą kawę i herbatę, symbolizującą konflikt między tradycją katolicką a sekularyzacją edukacji.
Posoborowie

Obłuda świeckich katechetów: „Wolność wyboru” czy narzucanie laicyzmu?

Portal Opoka relacjonuje (13 listopada 2025) happening Stowarzyszenia Katechetów Świeckich, którzy wysłali do Ministerstwa Edukacji Narodowej paczkę z kawą i herbatą, by „uświadomić minister edukacji, że religia lub etyka w szkole to wybór – nie przymus”. Akcja ma na celu protest przeciwko obywatelskiemu projektowi ustawy „Tak dla religii i etyki w szkole”, który zakłada obowiązkowy udział uczniów w zajęciach religii lub etyki. Małgorzata Kozioł ze SKŚ twierdzi, że „religia i etyka w szkole powinny być przestrzenią refleksji, dialogu” oraz że „szkoła powinna być miejscem, w którym uczniowie mogą rozwijać wrażliwość etyczną – zgodnie z wolą rodziców”. To jawna próba podporządkowania wychowania młodego pokolenia relatywistycznej utopii.

Pielgrzym katolicki stoi w ruinach Betlejem przy Kościele Narodzenia Pańskiego, symbolizując brak teologicznego wymiaru w dyskusji o mieście
Kurialiści

Betlejem w cieniu apostazji: milczenie o Królestwie Chrystusa

Portal eKAI (13 listopada 2025) relacjonuje sytuację Betlejem jako „martwego miasta” z powodu konfliktu izraelsko-palestyńskiego, podkreślając exodus chrześcijan i gospodarcze skutki braku pielgrzymów. „Ojciec” Ibrahim Faltas z franciszkańskiej Kustodii Ziemi Świętej stwierdza: „Wszyscy boją się wszystkich. Ból jest wszędzie, wszyscy cierpią. Izraelczycy i Palestyńczycy cierpią. Żydzi, muzułmanie i chrześcijanie cierpią”, porównując Gazę do „cmentarza”, a Betlejem do „więzienia pod gołym niebem”.

Scena wnętrza tradycyjnego kościoła katolickiego z księdzem stojącym przed krzyżem, odzwierciedlającym smutek za historyczne krzywdy bez pokuty
Kurialiści

Posoborowe urojenia pojednania: „abp” Kupny i relatywizacja niemieckich win w 60. rocznicę heretyckiego listu

Portal Opoka (13 listopada 2025) relacjonuje wypowiedzi „arcybiskupa” Kupnego z okazji 60. rocznicy wymiany listów między episkopatami Polski i Niemiec. Hierarcha posoborowych struktur stwierdza, że „pojednanie to nie relatywizowanie historii”, jednocześnie gloryfikując dokument z 1965 roku jako „ewangeliczny” akt „przebaczenia i miłości nieprzyjaciół”. W całym tekście brakuje jakiegokolwiek odniesienia do konieczności publicznego pokuty ze strony Niemiec, nawrócenia na katolicyzm czy odszkodowań moralno-materialnych za ludobójstwo. Zamiast tego mamy do czynienia z modernistyczną redukcją pojęcia pojednania do mglistego „ducha solidarności” i „codziennych relacji”.

Przewijanie do góry