Portal „Tygodnik Powszechny” (27 stycznia 2026) prezentuje rysunek satyryczny Bartosza Minkiewicza, stanowiący część systematycznej kampanii degradacji świętości i podważania autorytetu Kościoła. Choć konkretna treść grafiki pozostaje niedostępna bez płatnej subskrypcji, sam kontekst publikacji w piśmie kojarzonym z promocją modernistycznych idei wystarcza, by zdemaskować tę inicjatywę jako kolejny przejaw apostazji intelektualnych elit.
Portal „Tygodnik Powszechny” (27 stycznia 2026) przedstawia Mazowiecki Instytut Kultury (MIK) jako instytucję „łączącą działania artystyczne z pracą społeczną”, działającą „na styku miasta i regionu”. W rozmowie z dyrektorką Magdaleną Ulejczyk podkreślono wielowarstwowe dziedzictwo budynku przy Elektoralnej 12 – dawnego Szpitala Świętego Ducha i kaplicy – oraz aktywność instytucji w zakresie funduszu filmowego, galerii sztuki współczesnej (Foksal, XX1, Test, Elektor) i programów społecznych.
„Chromaticon” i „Nawiedzony zamek” („The Haunted Castle”), utwory Michela Dvorsky’ego, wykonywane wówczas publicznie, okazały się w rzeczywistości kompozycjami Józefa Hofmanna. Autor posługiwał się pseudonimem, by jego muzykę oceniano niezależnie od nazwiska i renomy. Portal „Tygodnik Powszechny” (27.01.2026) z entuzjazmem relacjonuje „przywracanie polskiej literaturze muzycznej” zapomnianego poematu symfonicznego Józefa Hofmanna, nie dostrzegając głębszego wymiaru tej „kulturowej amnezji”. Artykuł, pełen zachwytu nad „efektowną instrumentacją” i „nakładanymi planami grupowymi”, stanowi kolejny przejaw redukcji sztuki do poziomu czysto technicznego rzemiosła, oderwanego od transcendentnego porządku.
Portal Gość Niedzielny (27 stycznia 2026) relacjonuje spotkanie wicepremiera Radosława Sikorskiego z „kardynałem” Grzegorzem Rysiem, podczas którego przekazano podziękowania od ukraińskiego ministra s…
Portal Gość Niedzielny, będący tubą posoborowego establishmentu, relacjonuje decyzję „Sądu Najwyższego” unieważniającą wyrok „sądu apelacyjnego” w Warszawie. Chodziło o zakwestionowanie legalności powołania „sędziego” orzekającego w pierwszej instancji. „Sąd Najwyższy” stanowczo sprzeciwił się praktyce „pozaproceduralnej kontroli” nominacji, nazywając ją „działaniem ultra vires” naruszającym „konstytucyjny porządek państwa”.
Portal „Gość Niedzielny” (27 stycznia 2026) relacjonuje rozpoczęcie przygotowań do „Jubileuszu Odkupienia” planowanego na 2033 rok. Inicjatywa „Journey to Redemption 2033” (J2R2033), kierowana przez „biskupa” Mikela Garciandíę Goñiego z Palencji, zakłada „wieloaspektowe i przekrojowe” przygotowania przy współpracy z dykasteriami „Kurii Rzymskiej”. Projekt ma charakter globalno-ekumeniczny, o czym świadczy zapowiedź „wspólnych uroczystości jubileuszowych” w Jerozolimie z udziałem wszystkich wyznań chrześcijańskich, zgodnie z wolą uzurpatora Leona XIV.
Portal „Tygodnik Powszechny” (27 stycznia 2026) prezentuje felieton Olgi Drendy, w którym autorka kwestionuje nostalgię za „starymi, dobrymi czasami”, wskazując na materialne korzyści współczesności. Artykuł stanowi klasyczny przykład naturalistycznej redukcji człowieka do jego potrzeb biologicznych, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar ludzkiego przeznaczenia.
Portal Tygodnik Powszechny (27 stycznia 2026) prezentuje analizę Tomasza Stawiszyńskiego pt. „W sekcie”, gdzie autor wskazuje na kontynuację mechanizmów sekciarskich we współczesnych zjawiskach społecznych. Artykuł zestawia patologie lat 90. (sekta Niebo) z dzisiejszymi substytutami religii w postaci ideologii politycznych czy mód samorozwojowych, pomijając jednak fundamentalną prawdę o apostazji posoborowej jako źródle współczesnego chaosu doktrynalnego.
Portal „Tygodnik Powszechny” (27 stycznia 2026) relacjonuje szereg przypadkowych spotkań autorki w przestrzeni publicznej, prezentując je jako „dowód ludzkiej autentyczności”. W rzeczywistości mamy do czynienia z przerażającym dokumentem duchowego rozkładu pokolenia wychowanego w cieniu posoborowej rewolucji.
Portal „Tygodnik Powszechny” (27 stycznia 2026) w artykule Jacka Tarana alarmuje o „normalizacji hejtu” wśród dzieci i młodzieży, powołując się na raport Rzecznika Praw Dziecka oraz organizacji „Nigdy Więcej”. Autor wskazuje na zjawisko przemocy językowej w internecie i życiu codziennym, łącząc je z realnymi skutkami – w tym samobójstwami w środowiskach LGBT. Tekst całkowicie pomija jednak źródło problemu: odrzucenie Boskiego porządku i kult człowieka zamiast Chrystusa Króla.
