apostazja

Posoborowie

Królestwo Chrystusa contra koncert mocarstw: apostazja w polityce międzynarodowej

Portal „Gość Niedzielny” (14 lutego 2026) relacjonuje wystąpienia na Monachijskiej Konferencji Bezpieczeństwa, które odzwierciedlają powrót do XIX-wiecznego „koncertu mocarstw” i stref wpływów. Prezydent Finlandii Alex Stubb wzywa do zjednoczenia średnich mocarstw w obronie „multilateralizmu opartego na zasadach” przeciwko Chiny, Rosji i być może USA. Kanclerz Niemiec Friedrich Merz ogłasza utratę przywództwa przez USA i potrzebę europejskiej suwerenności. Ambasador USA Matthew Whitaker obwinia Chiny za wojnę w Ukrainie i marzy o zmianie reżimu w Iranie. Wszystkie te wypowiedzi, choć pozornie realistyczne, są przejawem głębokiej apostazji: całkowitego odrzucenia panowania Chrystusa nad narodami i przyjęcia pogańskiego, naturalistycznego porządku międzynarodowego, gdzie Bóg jest wykluczony z życia publicznego.

Posoborowie

Sąd nakazał udzielenie sakramentów w ośrodku ICE: Triumf modernistycznej apostazji

Portal EWTN News (13 lutego 2026) informuje o nakazie sądowego, który zmusza ośrodek Immigration and Customs Enforcement (ICE) w Broadview, Illinois, do pozwolenia katolickim duchownym na udzielenie Popiołu i Komunii Świętej w Środę Popielcową (18 lutego). Organizacja Coalition for Spiritual and Public Leadership (CSPL), oparta na teologii wyzwolenia i skupiona na sprawiedliwości społecznej, environmentalnej i rasowej, wnioskowała o to, powołując się na naruszenie wolności religijnej. Sąd federalny uznał, że rząd znacząco obciąża wyznawanie religii duchownych i nie ma przekonującego interesu rządowego, nakazując koordynację dotyczącą przyszłej działalności religijnej. W reakcji księża Leandro Fossá i Dan Hartnett oraz biskup pomocniczy Jose María García-Maldonado chwalą to jako zwycięstwo „praw duchownych” i „godności migrantów”. Artykuł gloryfikuje również przyszłą msze z udziałem kardynała Blase J. Cupicha, znanego z heretyckich poglądów, oraz wspomina o antypapieżu Leo XIV (uzurpatorem), który w 2025 r. mówił o prawach duchownych migrantów. Artykuł ten promuje apostazję, używając sakramentów jako narzędzia do promocji modernistycznej agendy, podczas gdy prawdziwy Kościół katolicki wymaga czystości wiary i odrzuca ekumenizm oraz teologię wyzwolenia.

Posoborowie

Katolicka instytucja zatwierdza aborcjonistkę – apostazja w czystej postaci

Portal EWTN News informuje, że Uniwersytet Notre Dame w USA, instytucja identyfikująca się jako „katolicka”, utrzymuje nominację prof. Susan Ostermann na stanowisko dyrektora Liu Institute for Asia and Asian Studies, mimo ostrzegania przez wielu biskupów posoborowych, że jest ona „otwartą zwolenniczką aborcji”. Uniwersytet oświadcza, że Ostermann jest „głęboko zaangażowanym edukatorem” i „dobrze przygotowaną” do kierowania instytutem, a jej decyzje jako lidera muszą być „zgodne z misją katolicką uczelni”. Biskup Kevin Rhoades z diecezji Fort Wayne-South Bend wyraził „głęboki niepokój” i „silny sprzeciw”, a kilku innych biskupów poparło to stanowisko. Profesor Robert Gimello zrezygnował z powodu tej nominacji, a prof. Diane Desierto zerwała więzi z instytutem. Ostermann wcześniej łączyła ruch pro-life z „supremacją białą i mizoginią”, choć twierdzi, że szanuje „świętość życia” i jej rola to „wspieranie zróżnicowanych badań”, a nie „promowanie osobistej agendy politycznej”.

Zdjęcie przedstawiające zakonnicę Ninę Benedyktę Krapić w roli wicedyrektora Dyrekcji Prasowej Stolicy Apostolskiej w Watykanie. Scena podkreśla konflikt pomiędzy tradycją katolicką a nowoczesną apostazją.
Posoborowie

Apostazja w działaniu: kobieta na stanowisku w Kurii

Portal eKAI.pl informuje o mianowaniu siostry Ninny Benedykty Krapić, zakonnicy zgromadzenia sióstr miłosierdzia, na stanowisko wicedyrektora Dyrekcji Prasowej Stolicy Apostolskiej. Decyzja ta, choć przedstawiona jako normalna nominacja w strukturach Watykanu, jest w rzeczywistości spektakularnym przejawem zaawansowanej apostazji, demontażu niezmiennego prawa kościelnego i całkowitego podporządkowania Kościoła świeckim, feministycznym i modernystycznym ideałom. Brak jakiegokolwiek oporu wobec tej nominacji, która łamie kanony i tradyć wieków, potwierdza, że struktury okupujące Watykan od 1958 roku nie są Kościołem katolickim, lecz hydrą modernizmu, której celem jest zniszczenie sacrum i wprowadzenie ewangelii społecznej w miejsce Ewangelii Chrystusa.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.