Portal Tygodnik Powszechny recenzuje książki nominowane do Nagrody Literackiej Gdynia. Artykuł Karola Poręby opisuje sześć tytułów w kategoriach proza, poezja, esej, przekład. Recenzent chwali formalną odwagę i językowy kunszt młodych autorów. Pomija jednak całkowicie wymiar nadprzyrodzony i prawdę objawioną. To jest objaw apostazji kulturalnej w strukturach posoborowych.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje recenzję książki Agnieszki Taborskiej „Bez skóry”. Redaktor Tomasz Fiałkowski opisuje walkę z biurokracją, lekturę literatury świeckiej i spontaniczną pomoc sąsiadów. Artykuł pomija całkowicie sakramenty, Msze za zmarłych i sąd Boży. To jaskrawy dowód apostazji mediów posoborowych, które redukują tajemnicę śmierci do psychologicznej terapii.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje felieton Pawła Bravo o pierogach jako „bramie” do polskiej marki, opierając się na raporcie „profesora od chlebowości”. Cytowany artykuł redukuje tożsamość narodu do gastronomicznej atrakcji, pomijając całkowicie Królestwo Chrystusa jako jedyny fundament Polski.
Portal „Tygodnik Powszechny” chwali Hermanna Hesse’a jako „literackiego guru medytacji”. Artykuł Macieja Bielawskiego promuje „Siddharthę” jako wzór duchowości bez Chrystusa. Autor glorifikuje panteizm buddyjski i psychologizację wiary. To jest nowoczesna gnostyka maskująca się pod hasłem kontemplacji.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje o epidemii hałasu z imprez masowych w Polsce. Opisuje bezradność gmin, upadek przepisów, uszkodzenia słuchu dzieci, przypadek DJ Staszka na krakowskim Rynku. To nie jest jedynie problem sanitarny ani prawny. To jest objaw duchowej pustki po odrzuceniu panowania Chrystusa Króla, której wypełnia liturgia hałasu świata bez Boga.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje felieton Elizy Kąckiej. Autorka opisuje sceny z życia codziennego: spotkanie z działkowcem, przejazd autobusem, pobyt w termach, rozmowę w kinie oraz obiad stypowy. W centrum uwagi znajduje się dysputa babci przy basenie o pomniku Matki Bożej w Konopkach, wzniesionym przez miliardera, który przewyższa pomnik Chrystusa Króla w Świebodzinie. Jedna z rozmówczyń stwierdza: „Dziecko… I tak wiadomo, kto tu uzdrawia”. Artykuł, pozbawiony jakiegokolwiek odniesienia do nadprzyrodzonego porządku, jest dowodem na całkowite zdominowanie naturalizmu i apostazji w strukturach posoborowych.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje recenzję Anity Piotrowskiej nowego filmu Pedra Almodóvara „Gorzkie święta”. Krytyczka wskazuje na narcystyczny autotematyzm reżysera, eksploatację bliskich w imię sztuki oraz brak „iskry bożej” w sterylnej, choć estetycznej konstrukcji. Artykuł demaskuje bezradność ludzkiej kultury pozbawionej nadprzyrodzonego punktu odniesienia.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje felieton Natalii de Barbaro, w którym psychologiczna redukcja człowieka do potrzeby bycia widzianym i trzymanym na rękach zastępuje teologię synostwa Bożego. Artykuł prezentuje ludzką istnienie jako dramat pozbawiony nadprzyrodzonego wymiaru, a jogę – praktykę pogańską – traktuje jako neutralne tło dla terapii emocjonalnej. To jest quintessencja apostazji medialnej: naturalizm maskujący się w języku troski o człowieka.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje śmierć Jasona Ardaya, czarnoskórego profesora Uniwersytetu Cambridge, który po fali oskarżeń o plagiat i fałszowanie dorobku zrezygnował ze stanowiska, by wkrótce zostać znalezionym martwym. Artykuł Patrycji Bukalskiej skupia się na spórze medialnym: jedni widzą rasistowską kampanię, inni uzasadnione pytania o kompetencje kandydata wypchniętego na czele instytucji w imię „różnorodności”. Redakcja przedstawia tragikę jako zderzenie narracji o rasizmie z realiami akademickiego oszustwa, pomijając zupełnie wymiar nadprzyrodzony i moralny sprawy. To jest dowodem na to, że świat pozbawiony panowania Chrystusa Króla upada w chaos ideologiczny, w którym prawda ustępuje miejsca narracji, a sprawiedliwość – inżynierii społecznej.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje losy Qandas – etnicznych Kazachów uciekających z chińskiego Sinciangu do Kazachstanu, gdzie zamiast ojczyzny находят areszty za spalanie portretu Xi Jinpinga. Artykuł opisuje geopolityczne bezsilność aktywistów i zdradę kazachskich władz u nogach Pekinu. To reportaż o ludzkim cierpieniu pozbawiony jakiegokolwiek nadprzyrodzonego horyzontu, dowodem bankructwa medialnego neokościoła.
