Portal eKAI (14 sierpnia 2025) relacjonuje przybycie 18 tysięcy „pątników” na Jasną Górę, eksponując psychologizm, kult człowieka i całkowite pominięcie nadprzyrodzonych celów pobożności katolickiej. Tekst stanowi jaskrawą ilustrację apostazji milczenia (silentium apostasiae) charakterystycznej dla neo-kościoła.
Portal Episkopat.pl informuje o śmierci Mariana Błażeja Kruszyłowicza OFMConv w wieku 89 lat, określając go jako „seniora biskupa pomocniczego archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej w latach 1990-2013”. Artykuł ogranicza się do suchego komunikatu o zgonie, zawiera krótką informację o planowanych „uroczystościach pogrzebowych” oraz formułkę „Wieczny odpoczynek racz Mu dać, Panie”. Ten jałowy komunikat stanowi jedynie kolejny przykład teologicznej pustki i sakramentalnej nieważności dominującej w strukturach okupujących Watykan.
Portal LifeSiteNews informuje o liturgicznym znaczeniu niedzieli Laetare, przywołując klasyczne teksty o. Prospera Guérangera dotyczące przerwania wielkopostnej żałoby, użycia różowych szat oraz stacji rzymskiej w Bazylice Świętego Krzyża Jerozolimskiego. Artykuł przypomina o motywach Kościoła, który pragnie zachęcić wiernych do wytrwania w pokucie poprzez chwilę wytchnienia i radości, płynącej z nadziei bliskiego odkupienia. Tekst szczegółowo opisuje rzymskie tradycje, w tym historię relikwii przywiezionych przez św. Helenę, mających uczynić rzymską bazylikę nową Jerozolimą. Choć przytoczone opisy liturgiczne są poprawne w swej historycznej warstwie, ich publikacja w kontekście współczesnej okupacji struktur kościelnych przez sektę posoborową stanowi bolesny dowód na estetyzację wiary, która – pozbawiona integralnej doktryny i ważnej Ofiary – staje się jedynie muzealnym eksponatem służącym usypianiu czujności tych, którzy mniemają, że trwają w Kościele.
Portal Deification in Christ (13 sierpnia 2025) publikuje dwuczęściową analizę kwestionującą teologiczne podstawy państwa Izrael, domagając się papieskiej encykliki potwierdzającej Kościół jako „prawdziwy Izrael Boży”. Autor potępia tzw. syjonizm teologiczny, wskazując na cierpienia Palestyńczyków i chrześcijan w Gazie, jednocześnie akceptując świeckie koncepcje praw człowieka i międzynarodowego porządku prawnego.
Portal LifeSiteNews relacjonuje incydent z udziałem „biskupa” Roberta Barrona, który podczas odbierania nagrody im. Josefa Piepera w Münsterze spotkał się z protestami lewicowych aktywistów oraz krytyką miejscowych teologów. Ceremonia odbyła się w lipcu 2025 roku w atmosferze wandalizmu (napisy „F*** Trump” na kościele) oraz zarzutów o „trumpizm” i brak „inclusivity”. Barron skrytykował zarówno protestujących, jak i profesorów teologii za powierzchowność argumentacji.
Portal LifeSiteNews relacjonuje wypowiedzi „biskupa” Helsinek Raimo Goyarroli, który chełpi się wzrostem liczby „katolików” w Finlandii pomimo braku świątyń, duchowieństwa i funduszy. W wywiadzie dla organizacji Aid to the Church in Need (12 sierpnia 2025 r.) hierarcha neo-kościoła wskazuje na imigrantów z Ameryki Łacińskiej i Filipin oraz rzekome nawrócenia luteran jako źródła tego zjawiska, jednocześnie chwaląc „nadzwyczajny ekumenizm” polegający na odprawianiu „mszy” w świątyniach protestanckich i prawosławnych. Ta jawna apostazja, podana w tonie triumfalistycznej nowiny, zasługuje nie na aplauz, lecz na natychmiastową teologiczną egzekucję.
Portal Episkopat.pl informuje o planowanym na 28 marca 2026 roku ingresie „kardynała” Konrada Krajewskiego do bazyliki archikatedralnej w Łodzi. Decyzja o mianowaniu dotychczasowego „jałmużnika papieskiego” na urząd „metropolity łódzkiego” została ogłoszona przez rezydującego w Watykanie uzurpatora, „papieża” Leona XIV (Roberta Prevosta). Oficjalny komunikat biura prasowego Konferencji Episkopatu Polski skupia się na technicznych aspektach uroczystości, całkowicie pomijając fakt, że w obliczu przedłużającego się od 1958 roku stanu Sede Vacante (pustej Stolicy Apostolskiej), wszelkie nominacje dokonywane przez modernistycznych antypapieży są pozbawione mocy prawnej i duchowej. Ta kolejna odsłona personalnych roszad wewnątrz paramasońskiej struktury okupującej polskie diecezje stanowi jaskrawy dowód na ostateczne zerwanie „Kościoła Nowego Adwentu” z katolicką sukcesją i prawdą objawioną.
Portal Episkopat informuje o 404. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski, które odbyło się w Warszawie w dniach 10–12 marca 2026 r. pod przewodnictwem „arcybiskupa” Tadeusza Wojdy SAC. W spotkaniu, w którym uczestniczyli m.in. „sekretarz” „Dykasterii Nauki Wiary” „arcybiskup” John Joseph Kennedy oraz „nuncjusz apostolski” „arcybiskup” Antonio Guido Filipazzi, głównym tematem uczyniono parafię rozumianą jako „wspólnotę osób z Bogiem i ze sobą nawzajem”, realizującą się poprzez „kerygmat” i „liturgię”. Całość wydarzenia, skąpana w oparach modernistycznej nowomowy o „braterstwie” i „misji”, stanowi jaskrawy dowód na ostateczne przeobrażenie dawnych struktur Kościoła w Polsce w naturalistyczną organizację humanitarną, która pod pozorem „odnowy” pieczętuje proces systemowej apostazji.
Portal LifeSiteNews relacjonuje skandaliczne wydarzenie z 28 lipca 2025 r. w Sanktuarium Świętego Domu w Loreto, gdzie kobieta w stroju przypominającym szaty kapłańskie uczestniczyła w czynnościach liturgicznych przy ołtarzu podczas Mszy dla Jubileuszu Młodzieży. Według świadka niewiasta wykonała gest konsekracyjny, zaś nagranie pokazuje ją podnoszącą ręce wraz z „księżmi” podczas aklamacji wiernych. Sanktuarium nie udzieliło komentarza w tej sprawie. Ten akt świętokradztwa stanowi jedynie kolejny przejaw systemowego rozkładu posoborowej pseudo-liturgii.
Portal LifeSiteNews relacjonuje wypowiedź Nancy Pelosi, amerykańskiej kongresmenki identyfikującej się jako katoliczka, która deklaruje kontynuację działań na rzecz wprowadzania procedur „zmiany płci” u nieletnich. Pomimo zakazu przyjmowania Komunii Świętej nałożonego przez abp. Salvatore Cordileone z powodu jej wieloletniego wspierania aborcji, Pelosi otwarcie przyznaje się do dalszego przyjmowania Eucharystii. Artykuł wskazuje na działania administracji Donalda Trumpa zmierzające do ograniczenia federalnego finansowania tych praktyk oraz przytacza statystyki świadczące o społecznym sprzeciwie wobec ideologii gender.
