Portal eKAI (10 lutego 2026) relacjonuje spór naukowy dotyczący autentyczności Całunu Turyńskiego, koncentrując się na krytyce hipotezy brazylijskiego badacza Cicero Moraesa przez włoskich ekspertów. …
Portal Opoka relacjonuje (10 lutego 2026) spór naukowy dotyczący autentyczności Całunu Turyńskiego, w którym włoscy badacze podważają tezy brazylijskiego naukowca Cicero Moraesa o średniowiecznym fałszerstwie. Choć pozornie rzeczowa dyskusja, w istocie stanowi przejaw głębszego kryzysu wiary w realność Męki Pańskiej i zmaga się z modernistyczną potrzebą naturalistycznego wyjaśnienia nadprzyrodzonych fenomenów.
Portal gosc.pl (10 lutego 2026) relacjonuje naukowy spór dotyczący autentyczności Całunu Turyńskiego, w którym włoscy badacze Casabianca, Marinelli i Piana podważają metodologię brazylijskiego naukowca Moraesa twierdzącego o średniowiecznym pochodzeniu relikwii. W odpowiedzi na artykuł Moraesa opublikowany w „Archaeometry”, trójka ekspertów wskazuje na liczne niedociągnięcia w jego analizie: od błędów anatomicznych w modelu 3D po ignorowanie kluczowych właściwości płótna. Moraes w replice utrzymuje swoje stanowisko, jednak nie odnosi się do historycznych i teologicznych implikacji swojej tezy.
Portal „Vatican News” (10 lutego 2026) relacjonuje naukowy spór dotyczący autentyczności Całunu Turyńskiego, koncentrując się wyłącznie na przyrodniczych aspektach badania relikwii, co stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji rzeczywistości nadprzyrodzonej do poziomu eksperymentu laboratoryjnego.
Portal eKAI.pl (12 stycznia 2026) informuje o inicjatywie archidiecezji turyńskiej udostępniającej wirtualną ekspozycję Całunu Turyńskiego pod nazwą „Avvolti”. Projekt miał zostać przedstawiony „papieżowi” Leonowi XIV przez „kardynała” Roberto Repole, określanego jako „metropolita Turynu i papieski kustosz relikwii”. Autorzy zapowiadają możliwość kontemplacji „śladów Męki Pańskiej” w wysokiej rozdzielczości, w perspektywie jubileuszu roku 2033.
Portal VaticanNews informuje o premierze strony avvolti.org, prezentującej wirtualną ekspozycję Całunu Turyńskiego. Inicjatywę, przygotowaną przez archidiecezję Turynu, jako pierwszy „zapoznał się” z nią uzurpator watykański Leon XIV. Relacja wychwala możliwość kontemplacji „śladów Męki Pańskiej” poprzez ekran komputera czy smartfona, podkreślając technologiczną innowacyjność projektu. Kardynał Repole przedstawił przedsięwzięcie jako przygotowane na Jubileusz 2033 roku.
Portal Catholic News Agency (19 listopada 2025) donosi o otwarciu „The Shroud of Turin: An Immersive Experience” – muzeum na terenie diecezji Orange w Kalifornii, wykorzystującego technologię 360°, sztuczną inteligencję oraz repliki artefaktów do prezentacji życia Chrystusa i tajemnicy Całunu Turyńskiego. Projekt, powstały przy współpracy z przedsiębiorstwem Papaian Studios i grupą Othonia Inc., kosztował 5 milionów dolarów, zajmując 10 000 stóp kwadratowych powierzchni. Wśród twórców znaleźli się konwertyta Jason Pearson (twórca efektów do filmu „Pasja” Mela Gibsona) oraz Nora Creech z Othonia, zaś patronat objął miejscowy „biskup” Timothy Freyer. To kwintesencja posoborowej redukcji sacrum do technologicznego spektaklu, gdzie wiara ustępuje miejsca emocjonalnej stymulacji.
Portal eKAI (27 sierpnia 2025) relacjonuje śmierć Cesare Nosiglii, emerytowanego „arcybiskupa” Turynu, chwaląc jego zaangażowanie w „odczytywanie znaków czasu”, działalność katechetyczną oraz promocję kultu Całunu Turyńskiego podczas pandemii. Sekta posoborowa przedstawia go jako „człowieka wielkiej duchowości”, pomijając całkowicie jego rolę w systematycznym niszczeniu depozytu wiary.
Portal LifeSiteNews relacjonuje wywiad Tuckera Carlsona z biblistą Jeremiahem Johnsonem, przedstawiającym rzekome „naukowe dowody” autentyczności Całunu Turyńskiego jako materialnego potwierdzenia Zmartwychwstania Chrystusa. Wymienia się „dopasowanie kryminalistyczne do relacji ewangelicznych”, obecność gleby jerozolimskiej w włóknach oraz tajemniczy negatyw fotograficzny wymagający – według ekspertów – „impulsu energii o mocy 34 miliardów watów”.
Cytowany artykuł relacjonuje wypowiedź kard. Roberto Repole, „kustosza” Całunu Turyńskiego, który przestrzega przed „powierzchownymi konkluzjami” w sprawie pochodzenia wizerunku. Komentuje hipotezę brazylijskiego grafika Cicero Moraesa, jakoby obraz mógł powstać przez kontakt z płaskorzeźbą. Powołuje się przy tym na techniczną „notę” Międzynarodowego Ośrodka Badań nad Całunem w Turynie, która odrzuca nowość tej hipotezy i akcentuje, że modele 3D nie zastępują analiz fizyko-chemicznych. Wspomina dawne badania (Vignon, Delage, STURP), uznające rzut prostopadły i wykluczające kontakt z posągiem czy wysoką temperaturą; dodaje, że nauka nie wyjaśniła powstania wizerunku i podaje skrót o tradycji owinięcia ciała Pana Jezusa. Zakończenie portalu to apel fundraisingowy. Jednocześnie w całej narracji panuje wymowne milczenie o istotnym sensie Całunu: świadectwie Męki i Zmartwychwstania, o łasce, o kulcie i czci relikwii, o pokucie i królowaniu Chrystusa – co demaskuje naturalistyczną redukcję misterium do laboratoriów i „komunikatów technicznych”.
