Casti connubii – Strona 20 – Ethos Catholicus

Fotografia realistyczna i pełna szacunku przedstawiająca katolicki ślub w tradycyjnym kościele, z duchownym, parą młodą i zgromadzonymi wiernymi, ukazującą powagę i duchowe piękno sakramentu małżeństwa.

Pielgrzymka, ślub i brawa: humanitarny spektakl zamiast nadprzyrodzonej wiary

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal eKAI (07 sierpnia 2025) relacjonuje „niecodzienne wydarzenie” podczas 44. Kieleckiej Pieszej Pielgrzymki: ślub Katarzyny i Marka w kościele św. Brata Alberta w Busku-Zdroju, z udziałem „biskupa” Jana Piotrowskiego. Podkreśla się emocjonalny wymiar chwili, wspólnotowy klangor braw, „budowanie więzi” i „Boży plan” rozumiany mgliście i potocznie, a całość spina biurokratyczne zapewnienie, że pielgrzymka jest czasem modlitwy oraz relacji międzyludzkich. O sakramentalnej ważności, o wymogu łaski uświęcającej, o obiektywnej naturze małżeństwa jako przymierza ustanowionego przez Boga – milczenie; natomiast pełną czcią obdarzono emocje tłumu i zgodę „organizatorów”. Konkluzja jest oczywista: mamy do czynienia nie z celebracją łaski, lecz z przykładem posoborowego naturalizmu maskowanego pobożnym słownictwem.

Rodzina modląca się wspólnie w tradycyjnym katolickim kościele, skupiona na wierze i jedności, w ciepłym, naturalnym świetle, podkreślając wartości katolickie i tradycyjne.

Kurialiści

„Rodzina” jako ornament modernistycznej homilii: naturalizm bez łaski, eklezjologia bez Kościoła

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Biuro Prasowe KEP relacjonuje homilię abp. Antonio Guido Filipazziego, „nuncjusza apostolskiego” w Polsce, wygłoszoną 2 sierpnia w toruńskim sanktuarium NMP Gwiazdy Nowej „Ewangelizacji” i św. Jana Pawła II. Tekst rozwija tezę, że rodzina jest „fundamentem Kościoła i społeczeństwa”, przywołuje „papieża” Leona XIV w pochwałach małżeństwa jako „kanonu prawdziwej miłości”, cytuje (a przynajmniej referuje) Leona XIII o pierwszeństwie społeczności domowej wobec państwa, łączy temat z Rokiem Jubileuszowym, męczeństwem św. Jana Chrzciciela i kultem Niepokalanego Serca Marji, oraz konkluduje wezwaniem do „komunii” w rodzinie czerpanej z „Eucharystii”. Zamiast katolickiej doktryny o łasce uświęcającej, o nierozerwalności małżeństwa jako sakramentu i o panowaniu Chrystusa Króla, mamy naturalistyczny apel do „inwestowania w rodzinę” i tanią harmonikę społeczno-obywatelską – a więc parawan modernistycznej teologii, która usuwa Chrystusa Króla i Jego prawo z centrum życia publicznego.

Rewerentny kościół katolicki z księdzem w tradycyjnych szatach, trzymającym świecę przy ołtarzu, symbolizujący wiarę i pokorę

Polska

Rozwód jako „usługa”, dziecko jako „plik do współdzielenia”, Kościół jako wróg: anatomia upadku

Zostaw komentarz / Polska / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje pożegnalny wpis Zuzanny Rudzińskiej-Bluszcz, odchodzącej z Ministerstwa Sprawiedliwości, która wylicza swoje „sukcesy”: prace nad rozwodami pozasądowymi w USC, tablice alimentacyjne, „pieczę współdzieloną” po rozwodzie oraz działania wobec Funduszu Sprawiedliwości – w tym decyzje uderzające w Fundację Profeto i ks. Michała Olszewskiego. Artykuł przywołuje również krytykę tych koncepcji przez organizacje prorodzinne oraz kontekst polityczny zmian w resorcie i sprawy karne dotyczące fundacji.
Oto programowa destrukcja prawa naturalnego: legalizacja rozwodu jak „usługi bez kolejki”, relatywizacja nierozerwalności małżeństwa, traktowanie dziecka jak przedmiotu transferu oraz biurokratyczna ateizacja przestrzeni publicznej – wszystko w logice buntu przeciwko królowaniu Chrystusa.