chrzest

Leon XIV w rzymskiej parafii Najświętszego Serca Jezusa promujący heretycką "wolność" przeciwko Chrystusowi Królowi
Posoborowie

Apostazja w rzymskiej parafii: Leon XIV promuje heretycką „wolność” przeciwko Chrystusowi Królowi

Portal Watykański relacjonuje wizytę uzurpatora Leona XIV w rzymskiej parafii Najświętszego Serca Jezusa, podczas której apelował o pomoc „odrzuconym” i głosił heretycką koncepcję wolności opartą na fałszywym rozumieniu Chrztu Świętego. Mówiąc o „nowej ludzkości” rodzącej się „ze źródła chrzcielnego”, Leon XIV zaprzecza katolickiej doktrynie o sakramencie chrztu jako koniecznym warunku…

Kurialiści

Nocna Droga Krzyżowa w intencji trzeźwości: soborowa innowacja pod płaszczykiem tradycji

Portal eKAI.pl informuje o nocnej Drodze Krzyżowej z Nowej Słupi do sanktuarium na Świętym Krzyżu, organizowanej przez Duszpasterstwo Trzeźwości Diecezji Kieleckiej w ramach Tygodnia Modlitw o Trzeźwość Narodu. Wydarzenie ma charakter „wynagradzający za grzechy popełniane w czasie karnawału” i ma na celu wsparcie osób walczących z uzależnieniami. Uczestnicy rozważają stacje Drogi Krzyżowej łącząc je ze świadectwami osób z nałogów. Msza św. ma być odprawiona przez bp. Andrzeja Kaletę, a wierni mogą wpisać się do Księgi Trzeźwości. Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu obchodzony jest w Polsce od 1968 r.

To wydarzenie, choć wykorzystuje tradycyjne elementy, jest przejawem soborowej apostazji, redukując katolicką wiarę do programów społecznych i psychologicznych, a prawdziwą pokutę i nawrócenie zastępując abstrakcyjnym „apostolstwem trzeźwości”.

Posoborowie

Fałszywe sanktuarium płockie: kult „miłosierdzia” jako synkretyczna operacja modernistyczna

Portal „Gość Niedzielny” relacjonuje kontynuację rozbudowy Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Płocku, miejsca pierwszych objawień św. Faustyny Kowalskiej, oraz planowane obchody 95. rocznicy tych objawień. Artykuł gloryfikuje kanonizację „świętej” przez Jana Pawła II w 2000 roku i ustanowienie przez niego Niedzieli Miłosierdzia, opisuje pielgrzymki, praktyki modlitewne (Koronkę, adorację) oraz planowane prace budowlane. Pomija zaś fundamentalne kwestie teologiczne: autentyczność objawień, heretyckie postawy Jana Pawła II oraz sakramentalną i doktrynalną poprawność odprawianych tam „msz”.

Ksiądz katolicki w tradycyjnych szatach sakralnych trzyma chrzcielnicę w kościele, podczas gdy parę z dzieckiem obserwuje go. Scena przedstawia moralny dylemat chrztu dzieci poczętych metodą in vitro.
Kurialiści

Chrzest dzieci in vitro: biurokratyczna fikcja zamiast prawdziwej wiary

Portal Opoka.org.pl publikuje stanowisko Zespołu Ekspertów Konferencji Episkopatu Polski ds. Bioetycznych z 20 listopada 2025 r. dotyczące możliwości udzielenia chrztu dzieciom poczętym metodą in vitro. Dokument ten, opierający się na późnych tekstach magisterium posoborowego i Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 roku, próbuje zredukować złożony problem moralno-sakramentywny do zestawu procedur administracyjnych, całkowicie przemilczając konieczność prawdziwego nawrócenia rodziców oraz absolutny zakaz sztucznej prokreacji w niezmiennym nauczaniu Kościoła sprzed Soboru Watykańskiego II.

Biskup Józef Wróbel SCJ trzyma dokument potępiający sztuczną prokreację w tradycyjnej katedrze
Posoborowie

Sztuczna prokreacja a sakrament: naturalizm pod płaszczykiem liturgii

Konferencja Episkopatu Polski (KEP) publikuje stanowisko Zespołu Ekspertów ds. Bioetyki, które – pozornie trzymając się języka katolickiego – legalizuje moralnie procedurę in vitro i otwiera drogę do udzielania sakramentów dzieciom poczętym w sposób sprzeczny z prawem naturalnym i boskim porządkiem. Dokument, podpisany przez biskupa Józefa Wróbla SCJ z 20 listopada 2025 r., stanowi kolejny dowód na to, jak struktury okupujące Watykan odrzucają niezmienną naukę Kościoła, zastępując ją humanitaryzmem i prawniczym formalizmem pozbawionym teologicznej treści.

Tradycyjny kościoła katolickiego podczas chrztu dziecka przez księdza w szacie liturgicznej, z akcentem na uroczystość i sakralność sakramentu.
Posoborowie

Relatywizacja sakramentu chrztu jako objaw apostazji posoborowej

Portal „Tygodnik Powszechny” (3 lutego 2026) prezentuje tekst Józefa kwestionujący dogmatyczną naukę o sakramencie chrztu. Autor powołując się na artykuł Marty Glanc „Chrzest z sensem” sugeruje, iż istotniejszy od „przepisów kościelnych” jest subiektywnie pojmowany „sens” obrzędu, określając go mianem „kadzidła” i „pustego gestu” w przypadku braku późniejszego życia religijnego. Wspomina przy tym o przypadkach odmowy udzielenia sakramentu w jednej parafii przy jego przyznaniu w innej, co ma dowodzić rzekomej dowolności w stosowaniu prawa kanonicznego.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.