cmentarz

Rewersowana katolicka krypta z ołtarzem i świecami, wyraz szacunku dla świętego dziedzictwa Kościoła
Kurialiści

Nowy rektor Campo Santo: Synteza sekty posoborowej w Watykanie

Artykuł z portalu eKAI (12 września 2025) informuje o mianowaniu ks. Petera Klasvogta na stanowisko rektora Campo Santo Teutonico w Watykanie, podkreślając jego rolę jako duchowego i kulturalnego centrum dla Europy Środkowej, z planowanym remontem finansowanym przez niemieckie MSZ. Nowy rektor, 68-letni duszpasterz z Westfalii, doktor teologii pastoralnej i etyki społecznej, obejmie urząd 14 września, widząc w tym miejscu formę ewangelizacji i spotkanie różnych kultur kościelnych. To duchowe i kulturalne centrum w samym sercu Watykanu – podkreśla, łącząc je z pontyfikatem „papieża” Leona XIV. Ta narracja ujawnia głęboką apostazję sekty posoborowej, redukującą święte dziedzictwo Kościoła do świeckiego projektu kulturalnego, całkowicie oderwanego od integralnej wiary katolickiej.

Rekreacja katolickiego pogrzebu z kapłanem, pochówkiem i rodziną, ukazująca szacunek dla tradycyjnych obrzędów cmentarnej liturgii
Posoborowie

Kremacja: modernistyczna erozja szacunku dla ciała i wiary w zmartwychwstanie

Artykuł opublikowany 11 września 2025 roku na portalu Opoka.org.pl, autorstwa o. Dariusza Kowalczyka SJ, omawia rosnącą popularność kremacji w Polsce, powołując się na kanon 1176 §3 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 roku, który dopuszcza kremację pod warunkiem braku motywów anty-chrześcijańskich, lecz usilnie zaleca tradycyjne grzebanie ciał. Tekst podkreśla symbolikę pochówku w ziemi jako wyraz wiary w zmartwychwstanie i naśladowanie Chrystusa, krytykuje kremację za mechaniczny charakter procesu, cytuje list Konferencji „Episkopatu” Polski z 2011 roku i wzywa do zachowania tradycji cmentarnej.

Smutny katolicki pogrzeb na cmentarzu, kapłan w tradycyjnych szatach, zgromadzeni wierni i skromny trumna, odzwierciedlenie krytyki nowoczesnych praktyk liturgicznych
Kurialiści

Pogrzeb modernistycznego hierarchy: teatr pustych gestów w Chyżnem

Portal Opoka relacjonuje uroczystości pogrzebowe Jana Szkodonia, byłego „biskupa pomocniczego” archidiecezji krakowskiej, który zmarł 28 sierpnia 2025 r. Wśród uczestników wymienia się „kardynała” Stanisława Dziwisza oraz „abpa” Tadeusza Wojdę. Przytoczono list „kardynała” Pietro Parolina, w którym „papież” Leon XIV zawierza duszę „zmarłego pasterza Bożemu Miłosierdziu” przez wstawiennictwo „św. Stanisława Szczepanowskiego”. Ceremonia odbyła się na cmentarzu w Chyżnem na Orawie – miejscu urodzenia hierarchy.

Realistyczne katolickie wydarzenie pogrzebowe z kapłanem w tradycyjnym stroju, symbolizujące prawdziwą religijność i szacunek dla sakramentów, bez nowoczesnych lub surrealistycznych elementów.
Kurialiści

Pogrzeb bp. Jana Szkodonia: rytuał posoborowej legitymizacji w cieniu apostazji

Portal Konferencji Episkopatu Polski (3 września 2025) relacjonuje uroczystości pogrzebowe bp. Jana Szkodonia w Chyżnem pod przewodnictwem kard. Stanisława Dziwisza i kard. Grzegorza Rysia. Ceremonia, opatrzona telegramem od „papieża” Leona XIV, przedstawiona została jako wyraz wdzięczności za „gorliwą pasterską służbę” zmarłego, szczególnie w Archidiecezji Krakowskiej. W rzeczywistości mamy do czynienia z rytuałem legitymizującym strukturę oderwaną od katolickiej Tradycji.

Rewerentna scena katolicka z kapłanem modlącym się przy starym cmentarzu wojskowym, symbolizująca pamięć i wiarę bez kontrowersji
Świat

Ekshumacje w Zboiskach pod Lwowem: pamięć bez Boga, pojednanie bez Prawdy

Portal Opoka informuje o rozpoczęciu ukraińsko‑polskich prac poszukiwawczo‑ekshumacyjnych na dawnym cmentarzu w Zboiskach (obecnie w granicach Lwowa), gdzie we wrześniu 1939 r. żołnierze Wojska Polskiego pod dowództwem płk. Stanisława Maczka walczyli z Wehrmachtem. Ministerstwo kultury Ukrainy komunikuje cel „ponownego pochówku” i „wspólnego zrozumienia wydarzeń historycznych”. Wiceminister Andrij Nadżos mówi o „godności, wzajemnym szacunku, zdolności do dialogu”, natomiast władze Lwowa przypominają, że cmentarz został ostatecznie zlikwidowany w 1987 r. Wspomniano też o zakończonej ekshumacji w Puźnikach, gdzie w 1945 r. wymordowano Polaków. Artykuł przedstawia harmonijną narrację o pracach techniczno‑humanitarnych i partnerskim dialogu – przemilczając Boga, sąd ostateczny, konieczność katolickiego pochówku i zadośćuczynienia, czyli to, co stanowi jedyne kryterium prawdziwej pamięci i sprawiedliwości.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.