Portal „Opoka” relacjonuje uroczystości pogrzebowe zmarłego 4 listopada 2025 r. „kardynała” Dominika Duki (1943-2025), byłego „arcybiskupa” Pragi. W komentowanym artykule podkreślono jego rzekomą „odw…
Portal eKAI (15 listopada 2025) przedstawia nekrolog „kardynała” Dominika Duki jako „wybitnej osobowości”, „człowieka o lwim sercu” i odważnego współbrata dominikańskiego. Artykuł powołuje się na opinię „ojca” Stanisława Tasiemskiego OP, obecnego prezesa Katolickiej Agencji Informacyjnej, który stwierdza, że zmarły „odegrał ważną rolę nie tylko w Czechach, ale i całym regionie”. Ta hagiograficzna narracja, typowa dla sekty posoborowej, stanowi jedynie kolejny epizod w teatrze apostazji.
Portal eKAI (13 listopada 2025) relacjonuje wystąpienie czeskiego „księdza” Tomáša Halíka, który w telewizji „TV Noe” ostro skrytykował wyniki wyborów parlamentarnych w Czechach oraz zbliżający się rząd ruchu ANO Andreja Babiša w koalicji z partią Zmotoryzowani i ugrupowaniem Wolność i Demokracja Bezpośrednia (SPD). Halík stwierdził, że rozstrzyga się czy będzie to „zły” czy „bardzo zły i niebezpieczny” rząd, oskarżając niektórych kandydatów na ministrów o bycie „sojusznikami sił zagrażających naszemu krajowi”. Wypowiedź ta stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji misji Kościoła do świeckiego aktywizmu politycznego, całkowicie oderwanego od nadprzyrodzonego porządku.
Portal CNA (12 listopada 2025) przedstawia obraz Czech jako „najbardziej ateistycznego narodu Europy”, gdzie „9,4% obywateli identyfikuje się jako katolicy”, podczas gdy misjonarze neo-kościoła donoszą o „cudownych dotknięciach Bożej obecności” i „wzroście liczby chrztów dorosłych”. Artykuł pomija jednak kluczowy fakt: współczesna „ewangelizacja” prowadzona przez struktury posoborowe to jedynie humanitarna aktywność pozbawiona nadprzyrodzonej skuteczności, zaś Czechy stanowią żywy dowód całkowitego bankructwa Vaticanum II.
Portal eKAI (7 listopada 2025) relacjonuje wystosowanie przez Radę Stałą Czeskiej Konferencji Biskupów przesłania wychwalającego niedawno zmarłego „kardynała” Dominika Dukę OP. Struktura określająca się mianem „episkopatu” bezwstydnie gloryfikuje duchownego będącego integralną częścią posoborowej rewolucji, przypisując mu cnoty „niezachwianej wiary” i „odwagi w trudnych czasach”.
„Jesteśmy wdzięczni za jego niezachwianą wiarę, niestrudzoną służbę Kościołowi i ojczyźnie oraz za jego świadectwo odwagi w trudnych czasach”
Portal eKAI (6 listopada 2025) relacjonuje treść telegramu kondolencyjnego wysłanego przez uzurpatora watykańskiego Jorge Bergoglio (zwanego „Leonem XIV”) po śmierci „kardynała” Dominika Duki OP. W tekście wychwala się rzekomą „odwagę w okresie prześladowań” i „wierność Chrystusowi”, pomijając całkowicie systemową kolaborację zmarłego z modernistyczną rewolucją posoborową.
Portal Opoka informuje o telegramie kondolencyjnym wystosowanym przez Leona XIV po śmierci kard. Dominika Duki OP. Cytowany tekst przedstawia zmarłego jako „niezłomnego w wierze pasterza” i „niestrudzonego głosiciela Ewangelii”, podkreślając jego rzekomą odwagę podczas prześladowań komunistycznych oraz zaangażowanie w „promowanie pojednania, wolności religijnej i dialogu między wiarą a społeczeństwem”.
Portal Vatican News (6 listopada 2025) relacjonuje treść telegramu kondolencyjnego antypapieża Leona XIV po śmierci Dominika Duki OP, byłego arcybiskupa Pragi. W tekście wychwala się rzekomą „niezłomność w wierze”, „odwagę w okresie prześladowań” oraz „promowanie pojednania, wolności religijnej i dialogu między wiarą a społeczeństwem” przez zmarłego hierarchy.
Odezwa modernistycznej struktury: próba sakralizacji apostaty
Portal eKAI (6 listopada 2025) relacjonuje wystosowanie przez abp. Tadeusza Wojdę SAC, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polsk…
Portal Gość Niedzielny zamieścił 6 listopada 2025 r. nekrolog poświęcony śmierci Dominika Duki OP, byłego arcybiskupa Pragi, określając go jako „wielkiego przyjaciela naszej ojczyzny”. Arcybiskup Tadeusz Wojda w liście kondolencyjnym wychwalał rzekomą prawość zmarłego, podkreślając jego więzienie za komunizmu i przyjaźń z dysydentem Václavem Havlem. Tekst sugeruje, że Duka był „człowiekiem prawdy” i papieskim legatem, pomijając jego rolę w destrukcji czeskiego Kościoła.
