dekadencja

Portret Damiana Jankowskiego w smutnej Warszawie wieczorem
Polska

Melancholia jako wyznanie wiary: dekadencja współczesnego humanizmu

Portal Więź.pl w artykule z 4 grudnia 2025 roku przedstawia osobistą refleksję Damiana Jankowskiego, wicenaczelnego portalu, na temat kończącego się roku. Autor opisuje swoje „niedopasowanie”, zmęczenie oraz poczucie bezradności wobec kryzysu zdrowotnego bliskiej osoby. Artykuł pełen jest odniesień do popkultury („Wielkie piękno”, Fisz, Świetlicki) oraz melancholijnego tonu przemijania, całkowicie pomijając jakiekolwiek odniesienia do życia nadprzyrodzonego, łaski czy celu istnienia.

Scena teatralna przedstawiająca upadek współczesnej sztuki w tradycyjnym katolickim kontekście
Kultura

Dekadencki spektakl w służbie nihilizmu: Bernhard, Lupa i kryzys współczesnej sztuki

Portal Tygodnik Powszechny (1 grudnia 2025) donosi o telewizyjnej rejestracji spektaklu Wycinka Holzfallen Thomasa Bernharda w reżyserii Krystiana Lupy, wznowionego po dekadzie „niebytu”. Przedstawienie okrzyknięte „arcydziełem” i „triumfem polskiego teatru” ukazuje wiedeńską bohemę artystyczną jako zbiorowisko „przeżartych samouwielbieniem figur”, prowadzących „grę pozorów” wobec nieuchronnego upadku swego środowiska. Autor zachwyca się „bezlitosnym, ostrym spojrzeniem na artystyczne i intelektualne elity”, widząc w spektaklu uniwersalną diagnozę współczesnej kultury.

Katolicka rodzina modląca się przy ołtarzu domowym w kontrastu z sekularyzacją popkultury
Świat

Nostalgiczna ucieczka w popkulturę jako symptom duchowej pustki współczesności

Portal Tygodnik Powszechny (27 listopada 2025) przedstawia piąty sezon serialu „Stranger Things” jako nostalgiczny wehikuł przenoszący widzów w świat lat 80., gdzie popkultura staje się rzekomym „azylem” przed współczesnymi lękami. Autor artykułu z zazdrością kontrastuje „lśniące, kolorowe” amerykańskie dzieciństwo z polską rzeczywistością transformacji, redukując doświadczenie wiary do „niekończącej się opowieści o roratach”. W tej laickiej apoteozie telewizyjnej rozrywki nie ma miejsca na transcendentny wymiar ludzkiego losu – tylko kulturowe klisze i bałwochwalczy kult przeszłości.

Tomasz Schuchardt w roli z filmu 'Dom dobry' Wojciecha Smarzowskiego, symbolizującej brak transcendencji w współczesnym kinie
Kultura

Tomasz Schuchardt: modernistyczny bohater dekadenckiego kina

Portal Tygodnik Powszechny (22 listopada 2025) przedstawia Tomasza Schuchardta jako aktora wpisującego się w „gorącą dyskusję o przewartościowywaniu współczesnych modeli męskości”. Wychwala się tu jego role w produkcjach takich jak „Dom dobry” Wojciecha Smarzowskiego, gdzie gra „wyrozumiałą”, by następnie objawić „przerażające oblicze przemocy domowej”. Artykuł celebruje Schuchardta jako „magiczny młoteczek” naprawiający „rodzimą kinematografię”, pomijając całkowicie katolickie kryteria oceny sztuki.

Agnieszka Holland przed pustkami Pragi na tle kafkowskiego piękna - symbolika duchowej klęski
Kultura

Hollandowska apoteoza Kafki: dekadencki pean na cześć duchowej pustki

Portal Więź.pl (15 listopada 2025) prezentuje wywiad z Agnieszką Holland, reżyserką filmu o Franzu Kafce. Holland deklaruje „twórczą wolność” w podejściu do biografii pisarza, podkreślając jego „nieuchwytność” i „neurotyczną wrażliwość”. Wspomina o fascynacji Kafką od młodzieńczych lat, traktując go jak „brata” o „kruchej” osobowości wymagającej „opieki”. Zapowiadając kolejny projekt o Jerzym Kosińskim, reżyserka kwestionuje pojęcie obiektywnej prawdy, stawiając znak równania między „prawdą wyobraźni” a „prawdą faktów”.

Portret Neila Younga w melancholijnym studiu muzycznym, symbolizujący puste duchowe ideały kontrkultury
Kultura

Melancholia buntu: Neil Young jako symptom dekadenckiej kontrkultury

Portal Więź.pl (12 listopada 2025) prezentuje hagiograficzną narrację o Neilu Youngu z okazji 80. urodzin muzyka, gloryfikując go jako „poetę rocka” i „autentycznego buntownika”. Autor, Michał Gołębiowski, kreuje wizerunek artysty na modłę romantycznego outsidera, którego „złamane serce” i utopijne ideały mają stanowić wartość samą w sobie. „Każda jego piosenka ma w sobie ten sam posmak melancholii, ból złamanego serca” – pisze, nie dostrzegając duchowego niebezpieczeństwa takiej postawy.

Zniszczenie Galerii Apollina w Luwrze po kradzieży dziewięciu cennych artefaktów.
Świat

Siedem minut w Luwrze: Kradzież jako symptom upadku moralnego społeczeństwa

Portal Tygodnik Powszechny (19 czerwca 2025) relacjonuje zuchwałą kradzież dziewięciu bezcennych artefaktów z Galerii Apollina w Luwrze, dokonaną w biały dzień przez uzbrojonych przestępców. Artykuł koncentruje się na technicznych aspektach napadu, reakcjach mediów oraz politycznych reperkusjach, całkowicie pomijając duchowy wymiar zdarzenia jako przejaw głębszego kryzysu cywilizacyjnego.

Pustość w Luwrze po kradzieży koronnej diademu - symbol upadku moralnego i duchowej pustki społeczeństwa
Świat

Luwr jako ofiara modernistycznej dekadencji: kradzież klejnotów objawieniem kryzysu cywilizacyjnego

Portal Gość Niedzielny (2 listopada 2025) relacjonuje szczegóły śledztwa w sprawie październikowej kradzieży klejnotów wartości 88 mln euro z paryskiego Luwru. Dwóm nowym osobom postawiono zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, podczas gdy dwóch wcześniej zatrzymanych mężczyzn „częściowo” przyznało się do winy. Minister kultury Rachida Dati przyznała, że ryzyko obrabowania muzeum było „chronicznie niedoceniane”, zapowiadając nowy system zabezpieczeń do końca roku. „Istnieje obawa, że skradzione klejnoty zostały już wywiezione za granicę” – czytamy w artykule, który pomija fundamentalny wymiar moralny tego wydarzenia.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.