Dzień Zaduszny

Ksiądz stoi przed tradycyjnym ołtarzem, trzymając Biblię, z poważną miną, na tle kościoła z witrażami przedstawiającymi Zmartwychwstanie i Sąd Ostateczny. Obraz podkreśla nadprzyrodzoną rzeczywistość Zmartwychwstania i konieczność pokuty.
Kurialiści

Zmartwychwstanie bez nadprzyrodzoności: modernistyczne redukcje Misterium Paschalnego

Portal Opoka relacjonuje rozważania ks. Mariana Machinka MSF (2 listopada 2025) na temat fragmentu Ewangelii Łukaszowej czytanego w liturgii Wszystkich Wiernych Zmarłych. Autor łączy opisy śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, by podkreślić nadzieję chrześcijańską wobec śmierci: „Kto wierzy w Chrystusa, stara się ze wszystkich sił nie tracić z oczu tego związku, który pozwala z nadzieją przeżywać każde doświadczenie śmierci”. Cała analiza jednak redukuje nadprzyrodzony wymiar Zmartwychwstania do psychologicznego wsparcia w żałobie, pomijając dogmatyczne i eschatologiczne implikacje.

Stary, zaniedbany cmentarz katolicki z ruiną kaplicy grobowej w tle, staruszek modlących się przed grobem w tradycyjnym stroju kościelnym.
Posoborowie

Dezintegracja wiary w zmartwychwstanie jako triumf modernistycznej narracji

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) publikuje tekst „ks.” Adama Bonieckiego zatytułowany „Część historii”, będący refleksją na temat Dnia Zadusznego i pamięci o zmarłych. Autor wspomina porządkowanie grobów na tynieckim cmentarzu, wymieniając nazwiska zmarłych współpracowników pisma: Turowiczów, Żychiewiczów, Malewskiej, Skwarnickiego czy Krzeczkowskiego. Przywołuje historię rodzinnej kaplicy grobowej Bonieckich, która popada w ruinę – katakumby są niedostępne, a miejsce służy za magazyn „rupieci”. Boniecki konstatuje: „W dniu powszechnego zmartwychwstania, jeśli będziemy chcieli, to jakoś się odnajdziemy”. W dalszej części tekstu skupia się na genealogicznych poszukiwaniach dziadka-historyka, suchych kronikach rodzinnych oraz współczesnych próbach utrwalenia wspomnień poprzez wydane przez siostrę trzy tomy rodzinnych dziejów. Kluczowa teza brzmi: „Nie za wiele myślimy o przodkach […] Nie zdajemy sobie sprawy z dziedzictwa, które często zanika pod naciskiem świata, w którym żyjemy”. Całość utrzymana jest w tonie sentymentalnego naturalizmu, gdzie mysterium mortis zostaje zredukowane do socjologicznego fenomenu.

Poważna scena katolickiego cmentarza w Dniu Zadusznego, ukazująca starą krzyż, modlącego się w tradycyjnym stroju czarnym człowieka przed grobem rodzinnego. Atmosfera jest poważna, z mgłą w tle i odległym kościołem.
Posoborowie

Ks. Boniecki i naturalistyczne zaduszki: gdy pamięć zastępuje modlitwę za dusze

Portal „Tygodnik Powszechny” (44/2025) prezentuje refleksję „ks.” Adama Bonieckiego na temat Dnia Zadusznego. Autor wspomina porządkowanie grobów na tynieckim cmentarzu przez redakcję, koncentrując się na świeckich aspektach pamięci o przodkach: „Jak co roku cały „Tygodnik” porządkuje groby na tynieckim cmentarzu… Wspominam ich, bo w większości są też częścią mojej historii”. Boniecki podkreśla wartość kronik rodzinnych i materialnych śladów przeszłości, całkowicie pomijając katolicki obowiązek modlitwy za zmarłych i nadprzyrodzony wymiar śmierci. Tekst stanowi klasyczny przykład redukcji religii do socjologii, gdzie duchowe dziedzictwo zastępuje się archiwistycznym sentymentalizmem.

Staruszka modli się przy grobie na cmentarzu z pogrążonym w modlitwie wyrazem twarzy, otoczona tradycyjnymi świekami i naturalnymi dekoracjami w czasie Dnia Zadusznego.
Posoborowie

Ekologiczny synkretyzm zastępuje modlitwę za dusze czyśćcowe w kampanii siedleckiej Caritas

Portal eKAI (20 października 2025) relacjonuje inicjatywę Caritas Diecezji Siedleckiej pod hasłem „Mniej śmieci – więcej pamięci”. Kampania nawołuje do „ekologicznego” obchodzenia uroczystości Wszystkich Świętych poprzez rezygnację z plastikowych zniczy i sztucznych kwiatów na rzecz „naturalnych dekoracji” oraz korzystanie z „zniczodzielni”. Akcja opiera się na ekologicznej encyklice „Laudato si’” autorstwa antypapieża Bergoglia, a jej duchowym patronem jest miejscowy „dyrektor Caritas” Paweł Zazuniak. „Najważniejsza jest pamięć, wdzięczność i modlitwa” – twierdzi „ks. Zazuniak”, przemilczając obowiązek modlitwy przebłagalnej i konieczność zadośćuczynienia za dusze czyśćcowe.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.