Portal LifeSiteNews (22 stycznia 2026) donosi o nominacji „arcybiskupa” Carlo Roberto Marii Redaelliego na sekretarza Dykasterii ds. Duchowieństwa – jednego z kluczowych urzędów w watykańskiej strukturze. Informację tę należy rozpatrywać przez pryzmat trwającej od 1958 roku systemowej destrukcji katolickiej doktryny i dyscypliny.
Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) publikuje list czytelnika Tomasza, który określa siebie jako „mężczyznę religijnego”, celebrującego 30-letni związek homoseksualny z „mężem” Pawłem. Autor powołuje się na anglikańską pseudosakralizację w Brighton (2015), filozofię Julii Kristevej, Alaina Badiou oraz Bernarda-Henri Lévy’ego, by dowodzić trwałości „miłości romantycznej” między osobami tej samej płci. Redakcja w dopisku łagodzi ton, wskazując na „kryzys dominujących narracji kulturowych”, nie kwestionując jednak samej istoty bluźnierczego przekazu.
Portal LifeSiteNews (20 stycznia 2026) powołuje się na dane Pew Research Center, wskazujące na spadek poparcia dla homoseksualizmu wśród mężczyzn urodzonych po 2000 roku. Jedynie 65% ankietowanych w tej grupie akceptuje sodomię, podczas gdy wśród urodzonych w latach 90. XX wieku wskaźnik ten wynosił 72%. Również poparcie dla pseudomałżeństw homoseksualnych spadło o 6 punktów procentowych (do 71%).
Portal LifeSiteNews (20 stycznia 2026) relacjonuje kontrowersje wokół Conciliar Seminary of Madrid, które zaprzeczyło doniesieniom o szkoleniach prowadzonych przez lobbystów LGBT dla kleryków. Instytucja twierdzi, że zajęcia z listopada 2025 r. prowadził ks. Jesús Sastre García – teolog „o ugruntowanym dorobku” – a materiały szkoleniowe rzekomo potwierdzają ich ortodoksyjność. Jednak jak wykazało śledztwo portalu InfoVaticana, adres mailowy podany uczestnikom należy do organizacji CRISMHOM, która jawnie propaguje czyny sodomskie jako moralnie dopuszczalne, co stoi w jaskrawej sprzeczności z kanonem 2357 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r. oraz nauczaniem św. Pawła w Liście do Rzymian (1, 26-27).
Portal eKAI (18 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie „kardynała” Timothy’ego Radcliffe’a podczas konferencji w Salzburgu. Brytyjski dominikanin, „mianowany kardynałem” przez bergoglio w 2024 roku, rozwija modernistyczne tezy o „międzykulturowości” jako rzekomo kluczowym wyzwaniu dla sekty posoborowej. Wypowiedzi te stanowią jawną kontynuację rewolucji soborowej, zmierzającej do zastąpienia Kościoła Chrystusowego antropocentryczną organizacją skupioną na „integracji” wszystkich ideologii.
Portal LifeSiteNews informuje o kolejnym ataku kanadyjskich środowisk liberalnych na podstawowe wolności obywatelskie. Projekt ustawy C-9 (Combating Hate Act), forsowany przez rządzącą Partię Liberalną, stanowi bezpośrednią próbę kryminalizacji publicznego głoszenia niezmiennej nauki moralnej Kościoła katolickiego. W odpowiedzi na słuszną krytykę ze strony konserwatywnego posła Andrew Lawtona, liberalny deputowany John Paul Danko sięgnął po typową dla modernistów retorykę, oskarżając obrońców wolności religijnej o „importowanie religijnego ekstremizmu MAGA” i „spiski”.
Portal Więź.pl (17 stycznia 2026) relacjonuje wypowiedzi kard. Timothy Radcliffe OP, w których dominikanin promuje naturalistyczną wizję Kościoła jako miejsca „dla wszystkich” bez wymogu nawrócenia. Wywiad dla „The Telegraph” zawiera liczne stwierdzenia stojące w jawnej sprzeczności z niezmienną doktryną katolicką, zwłaszcza w kwestii moralności seksualnej i struktury sakramentalnej. Radcliffe deklaruje: „Nie martwi mnie, że ktoś jest gejem. Martwiłbym się, gdyby nie kochał nikogo”, jednocześnie aprobując praktyki takie jak tzw. „Msze z Soho” dla środowisk homoseksualnych. Wypowiedzi te wpisują się w szerszy kontekst apostazji struktur posoborowych, które odrzuciły nadprzyrodzony wymiar Kościoła na rzecz humanitarnego aktywizmu.
Portal LifeSiteNews zwraca uwagę na szokującą sprzeczność w najnowszym wydaniu neokonserwatywnego periodyku „First Things”, gdzie pod tytułem „The Rise and Fall of Gay Activism” („Wzlot i upadek aktywizmu homoseksualnego”) znalazł się esej Spencera Klavana – jawnie praktykującego sodomię w pseudomałżeństwie z mężczyzną. Prof. Robert Gagnon słusznie komentuje tę hipokryzję środowisk udających obrońców cywilizacji zachodniej: „Kto potrzebuje aktywizmu homoseksualnego, gdy konserwatywna katolicka publikacja uznaje za nieistotne czynne, niepokutujące zachowania sodomickie swoich autorów?”. Problem jednak sięga głębiej niż chwilowa niezręczność redakcyjna – ujawnia metastazę modernizmu w sercu ruchów rzekomo broniących tradycji.
Portal LifeSiteNews (6 stycznia 2026) ujawnia kolejny akt apostazji w strukturach posoborowych: Robert Salvato, kanclerz kurii diecezji Joliet mianowany przez „biskupa” Ronalda Hicksa w 2021 r., zawarł cywilną umowę homoseksualną z innym mężczyzną. W ceremonii uczestniczył zaś „ksiądz” Richard Smith – wikariusz generalny tejże diecezji. Hicks, nominowany na „arcybiskupa” Nowego Jorku, pozostaje głuchy na żądania wyjaśnień. Cytowany artykuł ogranicza się do powierzchownej krytyki „skandalu”, nie sięgając do sedna problemu: cała struktura posoborowa jest nieważnym tworem pozbawionym nadprzyrodzonej legitymizacji.
Portal LifeSiteNews (2 stycznia 2026) relacjonuje wypowiedzi Jamesa Talarico, kandydata Partii Demokratycznej do Senatu USA z Teksasu, który głosi, że „Biblia nie wspomina o aborcji czy +małżeństwach+ homoseksualnych”, za to rzekomo „wiele mówi o przebaczaniu długów, wyzwalaniu ubogich i uzdrawianiu chorych”. Polityk utożsamia „najbliższą odpowiedź królestwa niebieskiego” z wielokulturową demokracją, domagając się przy tym powszechnej opieki zdrowotnej, alimentów dla dzieci, wsparcia dla „społeczności LGBTQ+” oraz umorzenia długów studenckich. Ta jawnie heretycka wykładnia Pisma Świętego odsłania rdzeń modernistycznej apostazji: redukcję religii do narzędzia rewolucji społecznej.
