katolicki

Kardynał w tradycyjnych szatach katolickich przewodzący modlitwie grupy w kontekście krytyki politycznego wykorzystywania religii
Świat

Polityczna instrumentalizacja modlitwy: Amerykańska inicjatywa w cieniu naturalizmu

Portal Opoka relacjonuje inaugurację modlitewnej akcji „Ameryka się modli” zainicjowanej przez Donalda Trumpa przed 250. rocznicą Deklaracji Niepodległości USA. Inicjatywa zachęca do tworzenia 10-osobowych grup modlitewnych oraz korzystania z aplikacji jak Hallow czy Pray.com. Wśród materiałów opublikowanych przez Biały Dom znalazły się modlitwy George’a Washingtona, Benjamina Franklina i Franklina D. Roosevelta. Trump podczas przemówienia w Muzeum Biblii deklarował: „Nigdy nie będziemy przepraszać za swoją wiarę”, podkreślając obronę „wartości i suwerenności”. Pastor Scott Turner przekonywał, że masowa modlitwa doprowadzi do „cudów i przemiany społeczności”. Już na pierwszy rzut oka inicjatywa ujawnia grzech pierworodny współczesnych pseudo-religijnych przedsięwzięć: redukcję sacrum do instrumentu politycznej legitymizacji.

Ksiądz modli się przed obrazem Matki Bożej Gietrzwałdzkiej w kościele, symbolizując tradycyjną, katolicką pobożność i sprzeciw wobec modernistycznych reinterpretacji
Posoborowie

Gietrzwałd: modernistyczna mistyfikacja pod płaszczykiem objawień

Portal eKAI (9 września 2025) relacjonuje 148. rocznicę tzw. objawień w Gietrzwałdzie, przedstawiając je jako „jedyne w Polsce uznane przez Stolicę Apostolską”. Artykuł gloryfikuje wydarzenia z 1877 roku, w których dwie dziewczynki rzekomo rozmawiały z „Najświętszą Panną Maryją Niepokalanie Poczętą”, podkreślając ich wpływ na „odrodzenie polskości” i rzekome przewidzenie nauk Soboru Watykańskiego II. Pomija się przy tym fundamentalne problemy doktrynalne i historyczne, czyniąc z Gietrzwałdu narzędzie posoborowej deformacji pobożności.

Kościół katolicki z duchownymi i wiernymi, patrzącymi na mozaikę Carlo Acutisa, ukazującą tradycyjną, poważną atmosferę w krytycznym kontekście nowoczesnej dewastacji świętości.
Posoborowie

Kult Carlo Acutisa jako przejaw modernistycznej dewastacji idei świętości

Amerykański portal katolicki opisuje wystawienie w Rzymie mozaikowego portretu Carlo Acutisa – młodzieńca kanonizowanego przez antypapieża Leona XIV – wykonanego z 1000 elementów, w tym figurek żołnierzyków, Pokémonów czy sznurowadeł. Dzieło sztuki ma rzekomo „skutkować powszechnym powołaniem do świętości”, łącząc wątki biograficzne Acutisa z popkulturowymi odniesieniami. Artykuł zachwyca się interaktywnym charakterem instalacji, pozwalającej dzieciom „dotykać i naciskać przyciski”, oraz podkreśla planowane wystawienie podobnych prac na Miami Art Week.

Realistyczne zdjęcie katolickiego pielgrzymowania w Gietrzwałdzie z wiernymi modlącymi się w skupieniu i duchowym skupieniu
Posoborowie

Gietrzwałd: Bałwochwalczy kult czy autentyczne nabożeństwo?

Portal eKAI (9 września 2025) relacjonuje przygotowania do 148. rocznicy tzw. objawień w Gietrzwałdzie, zapowiadając udział „biskupa” ełckiego Jerzego Mazura oraz tysięcy wiernych. Artykuł koncentruje się na logistyce wydarzenia – zmianach organizacji ruchu, kursach autobusów i parkingach – całkowicie pomijając teologiczną ocenę zjawiska w świetle niezmiennej doktryny katolickiej.

Rezystentny katolicki duchowny w tradycyjnych szatach przed ołtarzem, symbolizujący krytykę nowoczesnych praktyk kulinarnych i kryzys wiary
Posoborowie

Kulinarna dekonstrukcja człowieka: hedonizm jako symptom apostazji

Portal Tygodnik Powszechny (9 września 2025) relacjonuje włoską potrawę z podrobów o nazwie finanziera, składającą się z grzebieni kogucich, nerek, wątroby, grasicy cielęcej oraz jąder, podkreślając jej „wysoki status” w piemonckiej kulturze kulinarnej. Autor z lubością opisuje konsumpcję „duszyczki” (animella), dowodząc, że części ciała „stoją wyżej w hierarchii niż mięśnie”, jednocześnie wyrażając zdziwienie polską niechęcią do takich praktyk. Artykuł wieńczy przepis na deser bonet, utrzymany w tonie zmysłowego fetyszyzmu kulinarnego.

Kapłan w tradycyjnym stroju katolickim przed nowoczesną architekturą z neonami i pociągami, symbolizujący moralny upadek i wpływ technokracji
Kultura

Modernistyczna dezintegracja człowieka w komiksie „Dum-Dum”

Tygodnik Powszechny (9 września 2025) przedstawia komiks Łukasza Wojciechowskiego jako alternatywną historię Stanisława Wojciechowskiego – pruskiego żołnierza zmuszonego walczyć przeciwko powstańcom i własnemu bratu. Autor wychwala „nietuzinkowy minimalizm” dzieła stworzonego w AutoCADzie, rzekomo oddającego „modernistyczną wiarę w technokrację” oraz „psychikę zwichrowaną nerwicą frontową”. Kompletnym milczeniem pominięto moralny wymiar zdrady narodowej i bratobójczej przemocy, redukując tragedię do psychologicznego przypadku.

Stareczny ksiądz w tradycyjnych szatach przed krucyfiksem w kościele, głęboko refleksyjny, ukazujący katolicką pobożność i krytykę modernistycznych wypaczeń
Posoborowie

Krzyż jako symbol czy Ofiara? Modernistyczne wypaczenia Oszajcy

Portal Tygodnik Powszechny (9 września 2025) publikuje refleksje Wacława Oszajcy SJ z okazji święta Podwyższenia Krzyża Świętego. Autor rozpoczyna od stwierdzenia, że „krzyż jest symbolem wieloznacznym”, by następnie rozwijać modernistyczną wizję chrześcijaństwa jako historycznego fenomenu, którego nie da się „prosto wytłumaczyć”, powołując się na Leszka Kołakowskiego. Artykuł kończy krytyką polityków odwołujących się do Boga „wszczynającego wojny”, co rzekomo nie odpowiada biblijnemu obrazowi Boga. W całym wywodzie nie pada ani jedno zdanie o Krzyżu jako Ofierze Przebłagalnej, zadośćuczynieniu za grzechy świata czy konieczności Kościoła do zbawienia.

Ksiądz katolicki w tradycyjnym ornacie, poważnie obserwujący mecz koszykówki, symbolizujący krytykę fałszywego patriotyzmu i komercjalizacji sportu
Świat

Sztuczny patriotyzm: gloryfikacja naturalizacji koszykarskiej jako symptom kryzysu tożsamości

Portal Tygodnik Powszechny (9 września 2025) relacjonuje historię Jordana Loyda – amerykańskiego koszykarza, który otrzymał polskie obywatelstwo na kilka tygodni przed mistrzostwami Europy, stając się kluczowym graczem reprezentacji. Autor przedstawia naturalizację jako „inwestycję biznesową”, lecz jednocześnie próbuje budować narrację o spontanicznym związku Loyda z Polską, ilustrując to tańcem zawodnika przy piosence „Mój jest ten kawałek podłogi” i entuzjazmem kibiców z transparentem „Janusz Loydowski”. Tekst pomija jednak fundamentalne pytania o moralność tego procederu i jego konsekwencje dla pojęcia narodu.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.