Portal Tygodnik Powszechny (24 stycznia 2026) prezentuje Timothéego Chalameta jako „łącznika między odległymi światami”, wychwalając jego rolę w filmie „Wielki Marty” oraz sugerując, że aktor jest ucieleśnieniem „nietoksycznej męskości”. Artykuł, przesiąknięty estetyzacją relatywizmu moralnego, stanowi symptomatyczny przykład apostazji współczesnej kultury od nadprzyrodzonego porządku.
Portal Więź.pl (23 stycznia 2026) prezentuje wywiad z reżyserem Siergiejem Łoznicą dotyczący jego filmu „Dwaj prokuratorzy” – adaptacji opowiadania Georgija Demidowa o stalinowskich czystkach. Łoznica twierdzi, że „filmy mogą powstrzymać wybuch wojny”, sugerując równocześnie uniwersalność mechanizmów biurokratycznej przemocy we współczesnych społeczeństwach. W rozmowie porównuje systemy totalitarne, pomijając ich ideologiczne podstawy na rzecz ogólnikowych diagnoz.
Portal „Tygodnik Powszechny” (22 stycznia 2026) relacjonuje nominacje do nagród Oscara, zachwala „Grzeszników” Ryana Cooglera i „Jedną bitwę po drugiej” Paula Thomasa Andersona jako „kino amerykańskie w najlepszym wydaniu”. Autorce imponuje „progresywna Ameryka” oraz „polityczne komentarze” zagranicznych produkcji, w tym irańskiego „To był zwykły przypadek” Jafara Panahiego. Całość utrzymana w tonie bałwochwalczego kultu człowieka, gdzie „dzika frajda” i „krytyczny przekaz” zastępują jakiekolwiek odniesienie do porządku nadprzyrodzonego.
Portal Opoka informuje o filmie „Sacré Coeur” poświęconym objawieniom Najświętszego Serca Jezusowego św. Małgorzacie Marji Alacoque, który znalazł się na liście produkcji kwalifikowanych do nagrody César du cinéma 2026. Twórcy obrazu, Steven i Sabrina Gunnell, wyrażają zaskoczenie tą „honorową kwalifikacją” w zlaicyzowanym środowisku francuskiej kinematografii. Film, łączący rekonstrukcje historyczne ze współczesnymi świadectwami, miał we Francji ponad 400 tysięcy widzów, spotykając się z cenzurą w przestrzeni publicznej (odwołane pokazy, zakaz reklam w metrze).
Portal Więź.pl (4 stycznia 2026) prezentuje esej Agnieszki Budnik, który pod pozorem analizy kinematograficznych metafor „nurkowania” i „powierzchni”, wpisuje się w modernistyczną redukcję osoby ludzkiej do czysto naturalistycznej dialektyki. Autorka przeciwstawia rzekomo „pasję nadającą sens” relacjom rzekomo „nadającym kształt”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel człowieka i jego wieczne przeznaczenie.
Portal Więź.pl w artykule z 4 stycznia 2026 roku przedstawia analizę rzekomego konfliktu między „imperatywem twórczym” a relacjami międzyludzkimi, opartą na interpretacji filmów „Wielki błękit” Luca Bessona i „La Grazia” Paolo Sorrentino. Tekst promuje rewolucyjną tezę o „pokusie wyboru między głębią a ciepłem dłoni”, całkowicie ignorując obiektywny porządek moralny ustanowiony przez Boga.
Portal Opoka relacjonuje sukces finansowy animacji „Dawid” studia Angels, która w weekend 20-21 grudnia 2025 r. zarobiła w USA 22 mln dol., zajmując drugie miejsce w box office’u za najnowszym sequelem „Avatara”. Produkcja wyprzedziła „Sponge Boba”, zdobywając globalny przychód 49 mln dol. przy budżecie 60 mln. „Akcja filmu «David» rozgrywa się w królestwie niszczonym przez strachem i zepsucie” – czytamy w opisie dystrybutorów. „Opowiada historię młodego pasterza: od skromnych początków w Betlejem, przez brzemienne w skutki starcie z Goliatem, aż po czasy, gdy był królem «według Bożego serca»”.
Portal Gość Niedzielny (28 grudnia 2025) informuje o śmierci francuskiej „aktorki” Brigitte Bardot, określając ją jako „legendę kina”, „ikonę kobiecości” oraz „obrończynię praw zwierząt”. Artykuł podk…
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje planowane przejęcie przez Netfliksa połowy konglomeratu Warner Bros. Discovery za kwotę 82,7 miliarda dolarów. Transakcja ma doprowadzić do powstania największej platformy streamingowej, kontrolującej m.in. studia Warner Bros., HBO Max oraz uniwersum DC Comics. Autor artykułu konstatuje powszechny sprzeciw wobec monopolu, jednocześnie wyrażając schizofreniczną postawę: z jednej strony obawę o przyszłość kina, z drugiej – złośliwą satysfakcję z upadku „postępującego scenariopisarskiego uwiądu” Hollywood. W tekście przewijają się wątki regulacyjne, ekonomiczne oraz nostalgiczne odwołania do rytuału kinowego seansu, przy całkowitym milczeniu o duchowych i moralnych konsekwencjach tej korporacyjnej fuzji.
Scorsese i Spadaro: modernistyczna profanacja sacrum w służbie anty-Kościoła
Portal eKAI (8 grudnia 2025) relacjonuje dyskusję „o. Antonio Spadaro” z reżyserem Martinem Scorsese podczas konferencji…
