Liban

Modlitwa przed wizerunkiem "św." Szarbela w Libanie: tradycyjna pobożnłość katolicka a nowośredni synkretyzm
Kurialiści

Nowe „cuda” św. Szarbela: modernistyczna mistyfikacja w służbie ekumenicznej synkretyzacji

Portal Opoka relacjonuje dwa rzekome „cuda” przypisywane wstawiennictwu św. Szarbela Makhloufa – amerykańskiej prawniczce Georgianne Walker oraz Libance Rachy Charbel. Artykuł entuzjastycznie opisuje „uzdrowienia” dokonane za pośrednictwem oleju i obrazu „świętego”, podkreślając jego ekumeniczny kult obejmujący nawet wyznawców islamu i druzów. Wspomina też o wizycie „antypapieża” Leona XIV przy grobie Szarbela w Libanie. Ten hagiograficzny bełt stanowi jaskrawy przykład posoborowej religijności syntetycznej, gdzie bałwochwalczy synkretyzm udaje katolicki kult świętych.

Wnętrze tradycyjnej maronickiej świątyni z ikonografią katolicką przedstawiającą zmartwioną Georgianne Walker trzymającą olej z relikwii Szarbela Makhloufa przy osservacji sceptycznego teologa.
Posoborowie

Libański synkretyzm pod płaszczykiem „cudów” Szarbela Makhloufa

Portal eKAI (27 stycznia 2026) informuje o dwóch nowych przypadkach rzekomych „cudów” przypisywanych „świętemu” Szarbelowi Makhloufowi – libańskiemu mnichowi maronickiemu zmarłemu w 1898 roku. Pierwszy dotyczy Georgianne Walker z Indiany, która twierdzi, że po zastosowaniu oleju z „relikwii” Szarbela zagoiła się jej rana pooperacyjna. Drugi przypadek Rachy Charbel z Libanu opisuje nagłe zniknięcie guza kręgosłupa po modlitwie przed wizerunkiem „świętego”.

Grupa wiernych w kościele maronickim śpiewa kolędy tradycyjnie w strojach liturgicznych
Świat

Libańska próba światowego rekordu w śpiewaniu kolęd jako symptomatyczny upadek duchowy

Portal Catholic News Agency (24 grudnia 2025) relacjonuje inicjatywę maronickiej społeczności w Libanie, której celem jest ustanowienie rekordu Guinnessa w „nieprzerwanym śpiewaniu kolęd przez 170 godzin”. Wydarzenie organizowane pod patronatem „patriarchy” Béchara Boutrosa Raï w szkole Sacred Hearts w Kfardebian, przedstawiane jest jako „akt wiary” oraz „kulturowy i duchowy przekaz” dla pogrążonego w kryzysie Libanu. Sandra Akiki, pomysłodawczyni przedsięwzięcia, określa je mianem „boskiej inspiracji”, powołując się przy tym na słowa „papieża” Leona XIV o Libanie jako „kraju radości” oraz na maksymę św. Augustyna: „Qui cantat bis orat” („Kto śpiewa, modli się dwukrotnie”).

Portret "ojca" Tony'ego Eliasa podczas rzekomej mszy świętej w libańskiej wiosce Rumajsz z tłem zniszczeń wojennych
Świat

Libańska farsa pod płaszczykiem papieskiej wizyty: synkretyzm zamiast ewangelizacji

Portal Opoka informuje o sytuacji w libańskiej wiosce Rumajsz po wizycie antypapieża Leona XIV. Relacja koncentruje się na działalności „ojca” Tony’ego Eliasa, który przedstawiany jest jako bohater powstrzymujący ostrzał Hezbollahu. Artykuł promuje naturalistyczne podejście do konfliktu, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar wiary katolickiej.

Ksiądz w tradycyjnych ornatach trzyma krzyż w zniszczonym libańskim mieście, otoczony ludźmi i bojówkami Hezbollahu. Tło: zniszczony kościół.
Świat

Papieska pielgrzymka do Libanu: naturalistyczny spektakl zamiast królestwa Chrystusowego

Portal Vatican News (17 grudnia 2025) informuje o rzekomym „pokoju” przyniesionym przez „pielgrzymkę” uzurpatora Leona XIV do Libanu, skupiając się na relacji „ojca” Tony’ego Eliasa z miejscowości Rumajsz. W tekście dominuje retoryka humanitaryzmu, pomijająca całkowicie nadprzyrodzony wymiar Kościoła i prawdziwe źródło pokoju – Chrystusa Króla.

Sedevacantysta biskup stoi w ruinach chrześcijańskiego kościoła na Wschodzie podczas ekumenicznego zgromadzenia z udziałem modernistycznego 'papieża' i schizmatyckich przywódców.
Posoborowie

Ekumeniczne złudzenia Leona XIV jako przejaw doktrynalnej zapaści sekty posoborowej

Portal Vatican News relacjonuje wystąpienie uzurpatora Leona XIV podczas modlitwy Anioł Pański, w którym „papież” wspominał swą podróż do Turcji i Libanu oraz apelował o „wysiłki na drodze do pełnej, widzialnej jedności wszystkich chrześcijan”. Całość stanowi jaskrawą ilustrację systemowej apostazji struktur okupujących Watykan.

Scena z wizyty Leona XIV w Libanie z rzeszą młodych ludzi, migrantów i pokojowców ONZ
Posoborowie

Uzurpator Leon XIV w Libanie: pseudopasterska wizyta jako narzędzie globalistycznej narracji

Portal Catholic News Agency (5 grudnia 2025) relacjonuje entuzjazm libańskiej młodzieży, migrantów i żołnierzy sił pokojowych po wizycie uzurpatora Leona XIV. W artykule podkreślono rzekome „odrodzenie nadziei” i „pocieszenie”, jakie miał przynieść ten pseudopasterski spektakl. Brakuje jednak krytycznej analizy teologicznych konsekwencji uczestnictwa w modernistycznych obrzędach oraz milczenie o apostazji stanowiącej istotę posoborowej sekty. Oto kolejna odsłona teatru religijnego, gdzie sentimentalizm zastępuje doktrynę, a humanitarna retoryka przesłania obowiązek nawrócenia.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.