Portal eKAI (6 września 2025) relacjonuje wizytę „kardynała” Crescenzia Sepe we Lwowie z okazji 650-lecia łacińskiej metropolii halickiej. „Legat papieski” miał przewodniczyć „Mszy świętej” w katedrze…
Portal eKAI (3 września 2025) przedstawia historię archidiecezji lwowskiej jako ciąg nieprzerwanej chwały, całkowicie pomijając jej współczesne duchowe bankructwo w strukturach posoborowej sekty.
Portal rkc.lviv.ua informuje o planowanych na 6 września 2025 r. uroczystościach 650-lecia metropolii lwowskiej pod przewodnictwem kardynała Crescenzio Sepe, wysłannika uzurpatora Leona XIV. „Arcybiskup” Mieczysław Mokrzycki zaprasza wiernych do bazyliki metropolitalnej we Lwowie na „Te Deum”, przedstawiając wydarzenie jako kontynuację katolickiej tradycji. Ta modernistyczna farsa stanowi jedynie kolejny akt zdrady wobec niezmiennego depozytu wiary.
Portal Konferencji Episkopatu Polski (2 września 2025) informuje o zaplanowanych na 6 września obchodach 650-lecia metropolii halickiej, podczas których legat „papieża” Leona XIV, „kardynał” Crescenzio Sepe, ma przewodniczyć uroczystościom we Lwowie. Cytowany tekst podkreśla rzekome dziedzictwo metropolii halickiej przez archidiecezję lwowską obrządku łacińskiego oraz zawiera wezwanie do „żarliwej modlitwy o dar pokoju” dla Ukrainy.
Portal Vatican News PL (1 września 2025) relacjonuje inicjatywę „papieża” Leona XIV wysłania kard. Crescenzia Sepe jako legata na obchody 650-lecia metropolii halickiej we Lwowie. Artykuł akcentuje wezwanie do „żarliwej modlitwy o dar pokoju” dla Ukrainy oraz deklarację o „prawowitym spadkobierstwie” metropolii przez archidiecezję lwowską obrządku łacińskiego. Relacja stanowi klasyczny przykład posoborowego instrumentalizowania historii dla promocji naturalistycznego pacyfizmu i fałszywego ekumenizmu.
Portal eKAI (1 września 2025) informuje o zaplanowanych na 6 września uroczystościach 650-lecia metropolii halickiej we Lwowie, na które uzurpator w Watykanie Robert Prevost (zwący się „Leonem XIV”) wysyła swego legata Crescenzia Sepe („kardynała”). Artykuł akcentuje rzekomą „modlitwę o pokój” i „przykazanie miłości” jako główne motywy obchodów, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel Kościoła. To widowisko eklezjalnej mimikry stanowi zdradę misji założonej przez Chrystusa Króla.
Portal Opoka (1 września 2025) relacjonuje zabójstwo byłego przewodniczącego ukraińskiego parlamentu Andrija Parubija, wskazując na „rosyjski ślad” w tej zbrodni. Komendant policji Iwan Wyhiwski przedstawia szczegóły ataku dokonanego przez zamaskowanego sprawcę podającego się za kuriera, podkreślając szybkie zatrzymanie podejrzanego i zgromadzenie „niezbędnych dowodów”. Artykuł wspomina działalność Parubija podczas tzw. „rewolucji godności” na Majdanie oraz jego rolę w uchwaleniu ustawy o języku ukraińskim. Tekst całkowicie pomija wymiar moralny i eschatologiczny wydarzenia, redukując rzeczywistość do płaskiej narracji polityczno-śledczej.
Portal Opoka relacjonuje zabójstwo byłego przewodniczącego ukraińskiego parlamentu Andrija Parubija we Lwowie, podając szczegóły ataku i reakcje polityków. Prezydent Wołodymyr Zełenski, premier Julia Swyrydenko oraz mer Lwowa Andrij Sadowy wyrażają współczucie rodzinie, akcentując „patriotyczną” działalność zamordowanego w kontekście Rewolucji Godności i walki o język ukraiński.
Portal Opoka informuje o zabójstwie byłego przewodniczącego ukraińskiej Rady Najwyższej Andrija Parubija we Lwowie, podając szczegóły komunikatu prezydenta „Wołodymyra Zełenskiego” oraz relację szefa lokalnej administracji. Cytowany artykuł ogranicza się do suchych faktów policyjnego śledztwa, kompletnie ignorując nadprzyrodzoną perspektywę śmierci i moralny wymiar zbrodni.
Portal eKAI (18 sierpnia 2025) relacjonuje zaproszenie „arcybiskupa” Mieczysława Mokrzyckiego na obchody 650-lecia metropolii lwowskiej pod przewodnictwem „kardynała” Crescenzio Sepe, określanego jako „legat papieski”. W tekście podkreślono historyczne znaczenie metropolii, „heroiczną wiarę” w czasach sowieckich prześladowań oraz wezwanie do „duchowego odrodzenia” w obliczu współczesnych wyzwań. Całość utrzymana jest w tonie fałszywej pobożności, przemilczając całkowicie doktrynalną zapaść neo-kościoła.
