Portal eKAI (19 listopada 2025) relacjonuje audiencję generalną uzurpatora Leona XIV, w której przedstawiono modernistyczną reinterpretację zmartwychwstania Chrystusa jako fundamentu tzw. „duchowości ekologii integralnej”. Tekst pełen jest redukcji nadprzyrodzonych prawd do naturalistycznych metafor, pomijając całkowicie zbawczy charakter Ofiary Krzyżowej.
Portal Catholic News Agency (19 listopada 2025) przedstawia działalność organizacji „Compassionate Burials for Indigent Babies”, która w Nowym Orleanie organizuje pogrzeby dzieci poronionych, martwo urodzonych i abortowanych. Aktywność ta, podszyta emocjonalnym sentymentalizmem, stanowi klasyczny przykład posoborowej deformacji sakralności śmierci i zbawienia.
Portal eKAI (5 listopada 2025) relacjonuje treść modlitwy „papieża” Leona XIV za osoby zmagające się z myślami samobójczymi. „Dobrze wiemy, że także ci, którzy idą za Bogiem, są narażeni na smutek pozbawiony nadziei” – stwierdza uzurpator watykańskiego tronu, propagując psychologizującą wersję „duchowości” oderwaną od nadprzyrodzonego porządku łaski. W całym tekście brak jakiejkolwiek wzmianki o grzechu, stanie łaski uświęcającej, sakramencie pokuty czy obowiązku zadośćuczynienia Bogu za zniewagi.
Portal Więź.pl (4 listopada 2025) prezentuje rozpaczliwie naturalistyczną wizję śmierci w analizie książki Georgiego Gospodinowa „Ogrodnik i śmierć”. Autorka, Agnieszka Budnik, redukuje misterium przejścia duszy do wieczności do psychologicznego „rozpadu na moje ars bene moriendi”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar śmierci jako bramy do Sądu Ostatecznego.
Portal eKAI (3 listopada 2025) relacjonuje wypowiedzi irlandzkiego piosenkarza Michaela Patricka Kelly'ego, który twierdzi, że "wstąpienie do klasztoru mnie uratowało". Artykuł bezkrytycznie powiela modernistyczne pomieszanie pojęć, przedstawiając subiektywne doświadczenia jako wzór duchowości.
Naturalistyczne iluzje o stracie – gdzie Bóg w „oswajaniu” żalu?
Portal Więź.pl (2 listopada 2025) przedstawia artykuł Agaty Kulczyckiej pt. „Można nie kochać i nie tracić, ale nie warto. Jak oswoić …
Portal LifeSiteNews (31 października 2025) prezentuje fragment dzieła Dom Prospera Guéranger zatytułowany „Rok Liturgiczny”, dotyczący wigilii Wszystkich Świętych. Tekst koncentruje się na „przygotowaniu dusz na łaski, które niebo zleje na ziemię w zamian za jej hołd”, akcentując post i modlitwę jako środki zbliżenia się do wiecznej szczęśliwości. Autor porównuje Kościół do „pielgrzyma i wygnańca”, zalecając oderwanie od „próżnych trosk i fałszywych uciech obcej ziemi”. Artykuł zawiera również średniowieczną sekwencję maryjną z dominikańskich mszałów, wysławiającą „Maryję Królową Różańca świętego i Królową wszystkich Świętych” jako „dziewiczy ogród” i „sprawiedliwą ogrodniczkę”.
Portal Opoka (30 października 2025) relacjonuje wypowiedź Leszka Gęsiaka SJ, rzecznika Konferencji Episkopatu Polski, na temat praktyk związanych z Wspomnieniem Wszystkich Wiernych Zmarłych i Oktawą Wszystkich Świętych. „Wystarczy, abyśmy byli w stanie łaski uświęcającej, przystąpili do Komunii Świętej, odmówili modlitwę w intencjach Ojca Świętego, a także nawiedzili cmentarz, gdzie odmówimy modlitwę za zmarłych” – wyjaśnia Gęsiak warunki uzyskania odpustu zupełnego. Artykuł przemilcza jednak kluczowe elementy doktryny katolickiej, zastępując je niebezpiecznym relatywizmem teologicznym.
Portal eKAI (22 października 2025) relacjonuje przygotowania do obchodów 400-lecia sprowadzenia relikwii św. Wiktorii do Łowicza pod egidą miejscowego ordynariusza Wojciecha Osiala. Główne uroczystości zaplanowano na 11 listopada z udziałem metropolity łódzkiego kard. Grzegorza Rysia. Artykuł eksponuje historyczny kontekst kultu męczennicy z Sabiny, podkreślając jej rolę jako patronki diecezji ustanowionej przez Jana Pawła II w 1993 roku.
Portal eKAI (28 października 2025) relacjonuje obchody 45-lecia „Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci” w krakowskim kościele Niepokalanego Serca Marji u Sióstr Felicjanek. Artykuł podkreśla modlitwy o „wzrost szacunku wobec człowieka nienarodzonego” i zmianę konstytucji, wymieniając jako patronów inicjatywy postacie z posoborowego establishmentu: od „kardynała” Macharskiego po „świętego” Jana Pawła II. Milczenie o obowiązku katolickiego państwa i społecznego panowania Chrystusa demaskuje tę inicjatywę jako kolejny przejaw modernistycznej redukcji walki o życie do humanitarnego sentymentalizmu.
