Portal eKAI (2 listopada 2025) relacjonuje wystąpienie „biskupa” Andrzeja Kalety podczas „mszy” na cmentarzu w Kielcach, gdzie stwierdził, iż „świętość jest powołaniem każdej osoby ochrzczonej”, zachęcając do „kochania jak kocha Bóg – ponad śmiercią” i podkreślając integracyjną rolę obchodów Wszystkich Świętych.
Portal Gość Niedzielny informuje o 1,5 milionie uczestników sobotniej parady z okazji Dnia Zmarłych w mieście Meksyk. Wydarzenie, inspirowane sceną z filmu „Spectre” o Jamesie Bondzie, zgromadziło 8 tys. przebranych artystów oraz 50 zespołów tanecznych. Burmistrz stolicy podkreślała, że „życie i śmierć są częścią meksykańskiej kultury”, nawiązując do starożytnych korzeni święta. Paradę poświęcono m.in. „ważnym postaciom kultury popularnej” oraz trzęsieniu ziemi z 1985 r. Autorzy artykułu bezkrytycznie powtarzają modernistyczną narrację o „kolorowych ołtarzach” i rzekomym powrocie dusz zmarłych, pomijając demoniczne źródła tych praktyk.
Portal Opoka relacjonuje obchody Dnia Zadusznego, powołując się na ustanowienie tego dnia przez opactwo Cluny w 998 r. oraz rozwój nauki o czyśćcu przypisywany św. Augustynowi i potwierdzony na Soborze Lyońskim (1274) oraz Trydenckim (1545-1563). Tekst zawiera odnośniki do dodatkowych materiałów portalu, w tym m.in. do postaci pseudo-świętego Johna Henry’ego Newmana.
Portal eKAI (2 listopada 2025) prezentuje komentarz „ojca” Piotra Kwiatka OFMCap do Psalmu 27, wykorzystywanego w liturgii Dnia Zadusznego. Autor, określany jako „doktor psychologii” i „inicjator psalmoterapii”, przedstawia tekst jako „most rozpięty między doliną lęku a wzgórzem nadziei”, akcentując jego psychoterapeutyczny wymiar. Wykorzystując żydowską interpretację Yamim Nora’im („Dni Trwogi”), relatywizuje katolickie rozumienie modlitwy za zmarłych na rzecz „sztuki życia bez presji”.
Portal Vatican News (2 listopada 2025) informuje o planowanej „Mszy św.” antypapieża Leona XIV na rzymskim cmentarzu Campo Verano, wymieniając pochowanych tam Polaków i Włochów, w tym postacie uznane przez sekciarską strukturę posoborową za „święte”. Artykuł pomija całkowicie nadprzyrodzony wymiar modlitwy za zmarłych, sprowadzając ją do sentymentalnego gestu w scenerii „zabytkowych mogił”, co stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji wiary do estetyzującej egzystencjalnej pozerki.
Portal eKAI relacjonuje obchody Wszystkich Świętych w regionie podtatrzańskim, koncentrując się na powierzchownych aspektach tradycji i działalności społecznej, przy całkowitym pominięciu nadprzyrodzonej perspektywy zbawienia. Wspomniane „msze św.” na cmentarzach, kwesty na renowację zabytkowych nagrobków oraz „duchowe” refleksje „ks. Artura Kulaka” odsłaniają głęboką pustkę doktrynalną struktury posoborowej.
Portal eKAI (1 listopada 2025) relacjonuje spór wśród posoborowych „egzorcystów” i „teologów” dotyczący rzekomej możliwości przebywania dusz czyśćcowych na ziemi. Artykuł przedstawia stanowiska zwolenników teorii „wędrujących dusz” – jak hiszpański „egzorcysta” Javier Luzón Peña czy belgijski teolog Arnaud Dumouch – oraz krytyków z Międzynarodowego Stowarzyszenia Egzorcystów (AIE), którzy potępiają te koncepcje jako „teologicznie nie do utrzymania”. Brak jednak fundamentalnego osądu tej dyskusji przez pryzmat niezmiennej doktryny katolickiej.
Portal eKAI (1 listopada 2024) relacjonuje przebieg uroczystości Wszystkich Świętych na cmentarzu w Ełku pod przewodnictwem „biskupa” Jerzego Mazura. W koncelebrze uczestniczyli kapłani z ełckich parafii oraz prefekci Wyższego Seminarium Duchownego. Komentowany artykuł przedstawia modernistyczną redukcję eschatologii do humanitarnego sentymentalizmu, całkowicie pomijając dogmatyczne podstawy kultu świętych i dusz cierpiących.
Portal Opoka (1 listopada 2025) informuje o apelu Karola Nawrockiego, pełniącego urząd prezydenta RP, by „odwiedzając mogiły naszych bliskich, zapalić także znicz i zmówić modlitwę na grobach Bohaterów, którzy walczyli o wolną Polskę”. Apelowi towarzyszy grafika z hasłem „ZAPAL ZNICZ BOHATEROM” udostępniona na portalu X.
Portal Tygodnik Powszechny (1 listopada 2025) przedstawia wywiad z Roksaną Jędrzejewską-Wróbel promujący świeckie, terapeutyczne podejście do tematu śmierci. Autorka zachęca do rozmów z dziećmi opartych na literaturze dziecięcej pomijającej nadprzyrodzony wymiar śmierci, proponując zamiast modlitwy i sakramentów – rytuały ze świecami teelighty i antropomorfizację żałoby pod postacią „żaby”. Babcia nie „odeszła”, tylko „umarła” na zawsze – deklaruje z pozoru słusznie, by zaraz zredukować śmierć do czysto biologicznego faktu, odcinając ją od perspektywy zbawienia. To klasyczny przykład modernistycznej redukcji transcendencji do psychologizacji.
