Portal Tygodnik Powszechny publikuje recenzję książki Bartka Kieżuna „Via Flaminia”. Opisuje ona wędrówkę kulinarną i artystyczną po Umbrii. Autor chce „zakorzenić się” w ziemi włoskiej. Redakcja w bocznym pasku promuje uzurpatora Leona XIV. To jest manifest laicyzmu: kultura odcięta od Chrystusa Króla.
Portal „Tygodnik Powszechny” (20 października 2026) publikuje tekst o. Wacława Oszajca SJ. Jezuita twierdzi, że dzisiejsza lewica stoi bliżej nauczania „papieża” Leona XIV niż prawica Donalda Trumpa. Artykuł ujawnia całkowitą redukcję wiary do polityki społecznej w strukturach okupujących Watykan.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje dyskusję o „resecie konstytucyjnym” jako ratunku dla państwa prawa, prezentując spór o Trybunał Konstytucyjny jako grę polityczną, w której obywatele są zakładnikami chaosu prawnego. Autor, Stefan Sękowski, analizuje propozycje naprawcze – od kompromisu 3/5 po rozbiórkę instytucji – nie zadając jednak pytania o fundamenty legitimności władzy. To jest esencją tragedii: bez Chrystusa Króla każda konstytucja staje się bałwochwalstwem, a państwo prawa – totalitarnym bezbożstwem.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje felieton Tomasza Stawiszyńskiego dotyczący planu Pete’a Hegsetha, szefa Pentagonu, transmitowania egzekucji Nidala Hasana. Autor analizuje zjawisko „globalnego tłumu” w mediach społecznościowych, powołując się na Gustave’a Le Bona. Wskazuje na opór „abpa” Broglio i fragmentów środowiska konserwatywnego. Artykuł redukuje sprawę sprawiedliwości i śmierci do socjologii mas i psychologii tłumu, całkowicie pomijając prawdę o Królewstwie Chrystusa i wiecznej przeznaczeniu duszy. To jest quintessencja nowoczesnego naturalizmu: człowiek bez Boga, tłum bez Króla, śmierć bez sądu.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje felieton Natalii de Barbaro, w którym psychologia traumy zastępuje teologię zbawienia. Autorka opiera się na koncepcji „roztrzaskanych założeń” Ronnie Janoff-Bulman, redukując ludzkie cierpienie do mechanizmów neurobiologicznych i rekomendując terapię oraz ludzką obecność jako jedyny lek. Artykuł całkowicie pomija grzech pierworodny, łaskę uświęcającą, sakrament pokuty i Królestwo Chrystusa, ukazując się manifestem nowoczesnego pelagianizmu i naturalizmu w.stronie instytucjonalnego neokatolicyzmu.
Portal „Tygodnik Powszechny” – głośnica polskiej sekty posoborowej – publikuje felieton Olgi Drendy, w której autorka broni gier komputerowych przed oskarżeniami o przemoc. Drenda przekierowuje uwagę na polityków i życie publiczne, które – według niej – dają gorszy przykład. To klasyczna manipulacja modernistyczna: zamiast diagnozować stan duszy w świetle wiecznej prawdy, oferuje sociologię jako substytut teologii. Artykuł jest dowodem na to, że paramasońskie struktury okupujące Watykan uległy bankructwowi duchowemu, zamieniając misję zbawienia dusz w kulturystyczną analizę zjawisk mass-medialnych.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje felieton Elizy Kąckiej, w którym autorka w formie scenek z życia warszawskiego komunikacji miejskiej przedstawia rozkład ludzkiego umysłu i serca odciętych od Boga. Młodzież w tramwaju zastępuje lekturę klasyków subiektywnym „retellingiem”, redukując „Mistrza i Małgorzatę” do banalnej opowieści o Piłacie i Jezusie, w której zło jest jedynie „głupie”. Starszy człowiek, przeżywający tragikę straty syna i samotności, ucieka w karmienie wiewiórek, twierdząc: „Na tym świecie nie jesteśmy udomowieni”, co jest zaprzeczeniem obywatelstwa niebieskiego. Kobieta w autobusie doświadcza „objawienia” przy spotkaniu z aktorem Dorocińskim, stwierdzając, że „Lalkę powinien napisać ktoś inny”, bo bohater „zasługuje na lepszego pisarza”. To nie jest literatura, to jest dokument upadku kultury posoborowej na ruiny logosu.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje rozmowę z socjologiem Przemysława Plucińskim, który w języku nauk społecznych usprawiedliwia radykalizm aktywistów klimatycznych, redukując ich przestępstwa do „obywatelskiego nieposłuszeństwa” i „walki o sprawiedliwość międzypokoleniową”. Artykuł, pozbawiony jakiegokolwiek odniesienia do Prawa Bożego, staje się manifestem nowopogańskiej religii ziemi, w której miejsce Chrystusa Króla zajmuje ideologia klimatyczna.
Portal Tygodnik Powszechny (20.10.2026) publikuje raportaż Antoniny Palarczyk z Kramatorska, ostatniego bastionu na Donbasie. Opisuje on codzienność cywilów w obręczy dronów, bomb i pożarów, ukazując mieszankę nadziei i obojętności. Relacja skupia się na ludzkiej sprawczości, wolontariacie i instynkcie przetrwania. **To jest obraz świata pozbawionego panowania Chrystusa Króla i łaski Najświętszej Ofiary, w którym ludzkie cierpienie wiszą w próżni nadprzyrodzonej.**
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje historię Pétera Mansfelda, piętnastoletniego powstańca węgierskiego, zgładzonego przez komunistów w 1959 roku. Artykuł Grzegorza Łubczyka, byłego ambasadora RP, chwali ludzką odwagę i chęć wolności, lecz całkowicie pomija wymiar nadprzyrodzony. Brak jakiejkolwiek wzmianki o Chrystusie Królu, sakramentach, Kościele prawdziwym, zamienia heroiczne poświęcenie w czysto polityczną legendę. To jest typowy naturalizm organu neokościoła, który redukuje zbawienie do ludzkich praw i wolności obywatelskich.
