religia

Kapłan w tradycyjnym stroju katolickim przed krucyfiksem, w kościele, w refleksyjnej i poważnej atmosferze, ukazanie głębi wiary i krytyki nowoczesnych zniekształceń religii
Świat

Propaganda kłamstw o Gazie: naturalizm i milczenie o wieczności

„Tygodnik Powszechny” (16 września 2025) opisuje izraelską propagandę na YouTube, promującą obraz działających restauracji i targów w Strefie Gazy jako dowód na normalność, kontrastując to z rzeczywistością głodu i zniszczeń. Autor Paweł Bravo analizuje te filmiki jako manipulację archetypem posiłku, symbolizującego bezpieczeństwo, i podkreśla ludzką niezłomność w próbach zachowania pozorów życia mimo opresji, kończąc przepisem kulinarnym. To naturalistyczna apologetyka cierpienia, która całkowicie pomija królestwo Chrystusa jako jedyne źródło prawdziwego pokoju i zbawienia, demaskując modernistyczną ślepotę na nadprzyrodzone.

Ksiądz w tradycyjnej szacie katolickiej w świątyni, wyraz powagi i duchowego przywództwa, symbolizujący autentyczną wiarę katolicką w obliczu nowoczesnych błędów sekty posoborowej
Posoborowie

Odwaga pokoju czy modernistyczna iluzja? Demaskowanie sekty posoborowej

Tygodnik Powszechny publikuje artykuł autorstwa kard. Grzegorza Rysia z 16 września 2025 roku, w którym omawia temat „Odwagi pokoju” na tle XII Zjazdu Gnieźnieńskiego. Tekst wychwala „odwagę” „papieża” Franciszka w obronie praw Palestyńczyków i potępianiu antysemityzmu, przywołuje „św.” Jana Pawła II w kontekście wojny falklandzkiej, a także dwie pielęgniarki z Ukrainy i Rosji jako przykłady męstwa w modlitwie o pokój. Krytykuje dominujący dyskurs o pokoju z pozycji siły, kontrastując go z tezą kard. Pierbattisty Pizzaballi o zmianie języka wobec wrogów. Podkreśla błogosławieństwo wprowadzających pokój jako odważnych.

Kapłan w tradycyjnych szatach przed ołtarzem, oddający cześć Krzyżowi, symbol ducha pokory i wiary, kontrastując z nowoczesnym relatywizmem.
Świat

Aktor Tomasz Kot i modernistyczna wizja życia jako gry komputerowej – demaskowanie naturalizmu

Tygodnik Powszechny publikuje wywiad Anny Goc z aktorem Tomaszem Kotem, w którym ten dzieli się refleksjami na temat swojej kariery, dzieciństwa, presji rodzinnej i zawodowej, a także osobistymi metaforami życia jako gry komputerowej, gdzie kolejne „level’e” symbolizują rozwój osobisty. Kot wspomina seminarium duchowne, fascynację teatrem, niezdaną maturę i sukcesy filmowe, podkreślając znaczenie szczerości i odkrywania ukrytych „kluczyków” w codzienności.

Kościół katolicki, kapłan w refleksji nad zdradą wewnątrz Kościoła, realistyczne, poważne zdjęcie o tematyce krytycznej
Polska

Zdrajca w sutannie konspiracji: Jak Ciemniejewski zdradził Polskę i wiarę katolicką

Artykuł Piotra Sauter-Zawadzkiego opublikowany w „Tygodniku Powszechnym” 16 września 2025 roku opisuje losy Zenona Ciemniejewskiego, konspiratora z Narodowej Organizacji Bojowej w Wielkopolsce, który od 1940 roku współpracował z Gestapo jako konfident VM, donosząc na kolegów i przyczyniając się do rozbicia organizacji podziemnej. Tekst podkreśla jego deklarację niemieckości, dezerterstwo z armii w 1939 roku, antysemickie i antydemokratyczne poglądy inspirowane mentorem Michałem Howorką, a także tragiczne konsekwencje jego zdrady dla wielu Polaków, w tym aresztowania, egzekucje i nawet śmierć jego własnej żony. Historia kończy się tajemniczymi losami teczki Gestapo i powojennymi poszukiwaniami przez milicję.

Kardynał w tradycyjnej sutannie w głębokiej refleksji przed krucyfiksem w starej katedrze, symbolizujący duchowe zagubienie i odwrócenie od prawdy Bożej
Świat

Relatywizm klimatyczny jako maska apostazji od prawdy Bożej

Tomasz Stawiszyński w artykule opublikowanym 16 września 2025 w „Tygodniku Powszechnym” analizuje list katarskiego ministra Saada al-Kaabiego, który grozi ograniczeniem dostaw gazu do Europy w odpowiedzi na unijne regulacje klimatyczne. Autor podkreśla postmodernistyczne traktowanie zmian klimatycznych jako jednej z wielu narracji, kontrastując to z realnymi zagrożeniami dla ludzkości, takimi jak wzrost temperatur i katastrofy naturalne. Sugeruje, że brak globalnego konsensusu epistemologicznego uniemożliwia skuteczną współpracę, a świat pogrąża się w odrealnieniu, gdzie liczy się nie rzeczywistość, lecz jej modelowanie w umysłach ludzi.

Kapłan w tradycyjnym stroju podczas poważnej homilii w świątyni, symbolizujący wierność nauczaniu Kościoła i krytykę współczesnych herezji
Posoborowie

Redukcja kaznodziejstwa do politycznej agitacji: herezja Oszajcy

Tygodnik Powszechny publikuje artykuł o. Wacława Oszajcy SJ z 16 września 2025 roku, w którym autor odwołuje się do orędzia „papieża” Franciszka na Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu, krytykując duchownych i dziennikarzy za niespójność między słowem a czynem, przywołując proroka Amosa, psalmistę i słowa Jezusa o służbie dwóm panom, oraz wzywając do refleksji nad skutkami medialnej pracy. Tekst kończy się apelem o niezasłanianie oczu na konsekwencje słów, które materializują się w czynach. Ta pozorna refleksja nad etyką medialną w rzeczywistości maskuje głęboką apostazję, redukując kaznodziejstwo do świeckiej agitacji i ignorując absolutne panowanie Chrystusa Króla.

Kloszup katolicki z kapłanem modlącym się przed ołtarzem, ukazujący powagę i oddanie wiary
Świat

K-pop jako symptom sekularyzmu: triumf idoli nad Królestwem Chrystusa

Tygodnik Powszechny relacjonuje sukces koreańskiej grupy Blackpink, skupiając się na karierze Rosé i jej nagrodzie MTV za piosenkę roku w duecie z Bruno Marsem, oraz na solowych osiągnięciach pozostałych członkiń, jak Jennie, Jisoo i Lisa, z rekordami sprzedaży i współpracami z markami luksusowymi. Artykuł podkreśla globalny wpływ k-popu, jego ewolucję i kontrowersje wokół międzynarodowych składów grup.

Rektor katolicki w tradycyjnej świątyni, skupiony nad Biblią przy krzyżu, symbol wiary i pobożności
Posoborowie

Bartosz Minkiewicz: Rysunek jako modernistyczna karykatura wiary katolickiej

Artykuł z „Tygodnika Powszechnego” (16 września 2025) prezentuje rubrykę „Obraz tygodnia”, w której rysownik Bartosz Minkiewicz publikuje swoje prace, oznaczane jako satyryczne komentarze do bieżących wydarzeń społecznych i kościelnych. Tekst podkreśla tradycję pisma, wymieniając współpracowników takich jak Czesław Miłosz czy Józef Tischner, oraz promuje subskrypcję z dostępem do treści o społeczeństwie, kulturze i duchowości. W tle pojawiają się inne materiały, jak relacje o Marcinie Lutrze czy krytyka „kościelnej złośliwości”. Ta pozornie neutralna galeria rysunków ujawnia jednak głęboką apostazję, redukując wiarę katolicką do naturalistycznej karykatury, co stanowi tezę dalszej analizy: modernistyczna sztuka w posoborowej prasie to narzędzie dechrystianizacji, ignorujące panowanie Chrystusa Króla.

Katolicki pielgrzym w modlitewnym geście przed pomnikiem Lutra, symbolizujący krytykę protestanckiej herezji
Posoborowie

Turystyczna gloryfikacja heretyka Lutra: apostazja w przebraniu pielgrzymki

Artykuł z „Tygodnika Powszechnego” (16 września 2025) promuje turystyczną „pielgrzymkę” śladami Marcina Lutra po Niemczech, opisując miejsca takie jak Wittenberga, Eisleben, Erfurt, Eisenach i Wartburg jako inspirujące trasy łączące historię Reformacji z kulturą i duchowym doświadczeniem. Autor Jacek Taran, wraz z ekspertkami Kathariną Scholz i Annett Morche-Ruthmann, podkreśla walory edukacyjne i estetyczne tych wizyt, od muzeum w domu Lutra po witraże w katedrach, kończąc rekomendacjami dla miłośników Bauhausu i średniowiecznej architektury. Ta promocja heretyckiej postaci jako wzoru duchowego to jawny akt zdrady integralnej wiary katolickiej, redukujący apostazję do folkloru turystycznego.

Reverentny obraz katolickiego księdza w historycznym kościele, podkreślający duchową powagę i wierność naukom Kościoła
Kurialiści

Codzienna nieuprzejmość jako maska apostazji w posoborowym duchowieństwie

Artykuł Moniki Białkowskiej z „Tygodnika Powszechnego” (16 września 2025) opisuje zjawisko „incivility” – nieuprzejmości i mikroagresji w relacjach między duchownymi w polskich parafiach, jako przyczynę wypalenia zawodowego i depresji wśród „księży”. Przedstawia to jako subtelną, ale destrukcyjną dynamikę, gdzie proboszczowie lekceważą wikariuszy, a struktury diecezjalne nie zapewniają wsparcia, proponując jedynie powierzchowne formy samopomocy. Tekst pomija całkowicie nadprzyrodzony wymiar kapłaństwa, redukując je do świeckiego zawodu, co ujawnia teologiczne bankructwo posoborowej mentalności.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.