Portal Opoka relacjonuje, że „papież” Leon XIV zatwierdził dekrety beatyfikacyjne dla jedenastu duchownych: dziewięciu salezjanów zabitych w niemieckich obozach koncentracyjnych oraz dwóch kapłanów diecezjalnych zamordowanych przez komunistyczny reżim w Czechosłowacji. Artykuł przedstawia ich jako „męczenników z nienawiści do wiary”, podkreślając heroiczną postawę w obliczu prześladowań.
Hagiografia funkcjonariusza posoborowej rewolucji
Portal Konferencji Episkopatu Polski (17 października 2025) publikuje nekrolog poświęcony „ks. Wacławowi Rusinkowi SDB”, przedstawiając go jako „wielo…
Portal eKAI (1 września 2025) relacjonuje rozpoczęcie roku szkolnego w Zespole Szkół „Don Bosko” we Wrocławiu, gdzie prawie 800 uczniów uczestniczyło w pseudo-liturgii pod przewodnictwem „ks.” Mariusza Jeżewicza SDB. Artykuł chwali „duchowe kształtowanie” młodzieży poprzez naturalistyczne przesłanie o służbie społeczeństwu, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel edukacji katolickiej. To klasyczny przykład przekształcenia katolickiej misji w świecką instytucję społeczną.
Portal Sacdrdjo (30 sierpnia 2025) publikuje krytyczną analizę działalności Dominika Chmielewskiego SDB, twórcy ruchu „wojowników Marji” związanego z sektą medjugorską. Autor tekstu wskazuje na:„otwarte przyznawanie się i to z dumą do zauroczenia sektą medjugorjańską”, infantylne elementy rytuału pasowania na rycerza oraz naruszenie ślubów zakonnych przez spożywanie posiłków w centrum handlowym zamiast we wspólnocie. Całość kończy się pozorną troską o nawrócenie duchownego, podczas gdy prawdziwym problemem jest systemowa apostazja neo kościoła.
Portal Gość Niedzielny (29 sierpnia 2025) relacjonuje oświadczenie władz salezjańskiej prowincji zakonnej dotyczące zarzutów wobec „księdza” Dominika Chmielewskiego SDB, oskarżonego o utrzymywanie relacji seksualnych z penitentką. Struktury posoborowe ograniczają się do biurokratycznej gry pozorów, całkowicie wypierając nadprzyrodzoną odpowiedzialność kapłaństwa.
Portal Więź.pl (29 sierpnia 2025) relacjonuje oskarżenia przeciwko „księdzu” Dominikowi Chmielewskiemu ze zgromadzenia salezjańskiego o nadużycie stosunku zależności w celach seksualnych. Tekst przedstawia relację kobiety twierdzącej, że duchowny wykorzystał jej duchową ufność do nawiązania niegodnych kontaktów, wspierając się retoryką pseudomistyczną („Jezus i ja bardzo Cię kochamy”). „Gazeta Wyborcza” publikuje szczegóły komunikacji, w której Chmielewski manipulował ofiarę za pomocą języka sakralnego, by następnie doprowadzić do kontaktów cielesnych. Struktury posoborowe ograniczyły się do biurokratycznych procedur, zaś rzecznik salezjanów próbował zrównywać odpowiedzialność kapłana i świeckiej w myśl heresy egalitaryzmu. Ten przypadek odsłania nie tylko grzech osobisty, lecz przede wszystkim systemowy rozkład neo kościoła pozbawionego nadprzyrodzonej łaski i dyscypliny kanonicznej.
Portal Vatican News PL (19 sierpnia 2025) informuje o planowanej samotnej przeprawie żaglówki „Don Bosco” przez Atlantyk w ramach akcji charytatywnej „Uwierz w młodych”. Inicjator, Aymeric le Renard, zamierza zbierać fundusze na elektryczny minibus dla organizacji „Lakou Bosco” na Gwadelupie, przy zaangażowaniu młodzieży z salezjańskich szkół we Francji i Libanie.
Portal eKAI (19 sierpnia 2025) informuje o inicjatywie 39-letniego Aymerica Le Renarda, który na żaglówce nazwanej „Don Bosco” zamierza samotnie przepłynąć Atlantyk, by zebrać fundusze na zakup elektrycznego minibusa dla młodzieży na Gwadelupie. Akcja, koordynowana przez posoborową fundację salezjańską, promuje hasło „Uwierz w młodych” w pięciu językach i angażuje uczniów szkół „salezjańskich”. Projekt przedstawiany jest jako połączenie sportu z „misją charytatywną”, nawiązujące do 150. rocznicy przeprawy salezjańskich misjonarzy.
Streszczenie. Cytowany artykuł relacjonuje działalność salezjanów w Syrii po „rewolucji” kończącej wojnę domową: niedostatek, chaos, brak bezpieczeństwa, inflacja i zrujnowana infrastruktura. W Damaszku, Aleppo i Kafroun organizowane są zajęcia wakacyjne dla ok. 2200 młodych, finansowane przez Don Bosco Mission Austria. Priorytetem jest „perspektywa przyszłości”, „pokój i bezpieczeństwo”, „edukacja i wspólnota”. Padają wypowiedzi ks. Simona Zakeriana i br. Güntera Mayera o „miejscach nadziei” oraz o edukacji jako fundamencie „pokojowego społeczeństwa”. Całość podana w tonie pastoralno-humanitarnym, bez cienia odniesień do prymatu łaski, konieczności sakramentów, królowania Chrystusa i prawdziwej wiary — ostatecznie promując model „Kościoła” jako organizacji społecznej i psychologicznej. Teza: tekst eksponuje naturalistyczny humanitaryzm, który odrywa młodych od jedynego źródła pokoju — panowania Chrystusa Króla i łaski uświęcającej.
