Sobór Trydencki – Strona 14

Tradycyjny ksiądz w ciemnym wnętrzu kościoła, trzymający Biblię, z troskliwym wyrazem twarzy.

Louise Perry: Protestanckie „nawrócenie” jako symptom kryzysu autorytetu

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal LifeSiteNews (8 października 2025) informuje o deklaracji nawrócenia Louise Perry, autorki książki „The Case Against the Sexual Revolution”, która określa się obecnie jako protestantka. Perry tłumaczy swą przemianę światopoglądową „socjologiczną prawdziwością” chrześcijaństwa, dostrzegając pozytywne efekty monogamii czy ograniczenia pornografii, lecz wciąż dystansuje się wobec nadprzyrodzonych fundamentów wiary. Artykuł z entuzjazmem relacjonuje jej krytykę rewolucji seksualnej, pomijając jednakże całkowitą niewystarczalność takiego „chrześcijaństwa” pozbawionego sakramentalnej łaski i podporządkowania Magisterium.

Wizerunek tradycyjnego księdza katolickiego w ciemnym kościele przed pustym grobowcem, symbolizujący prawdziwe zmartwychwstanie Chrystusa.

Posoborowie

Leon XIV relatywizuje Zmartwychwstanie w duchu modernistycznej herezji

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Vatican Media relacjonuje audiencję uzurpatora Jorge Bergoglio (określanego jako „Leon XIV”) z 8 października 2025, gdzie głosił on, że „Zmartwychwstanie zmienia sens naszego życia”. W przemówieniu pełnym półprawd i pominięć zasadniczych dla katolickiej eschatologii, przedstawiciel sekty posoborowej zredukował centralną tajemnicę wiary do terapeutycznego motywatora, całkowicie pomijając jej związek z sądem ostatecznym, koniecznością łaski uświęcającej i autorytetem Kościoła.

Ks. w tradycyjnych szatach stoi w ciemnym kościele z Biblią, akcentując sprawiedliwość i miłosierdzie Boże.

Duchowość

Fałszywe miłosierdzie: modernistyczna relatywizacja przebaczenia

Zostaw komentarz / Duchowość / Defensor Fidei

Portal Opoka prezentuje tekst ks. Nikosa Skurasa, w którym autor podejmuje temat przebaczenia w oparciu o historię Jonasza oraz modlitwę Ojcze nasz. Artykuł sugeruje, że przebaczenie jest koniecznym warunkiem zbawienia, jednocześnie przedstawiając wewnętrzną walkę człowieka z gniewem jako główną przeszkodę duchową.

Kurialiści

„Papież” Leon XIV i jego iluzja nadziei bez sakramentalnego fundamentu

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal ACI Prensa (30 września 2025) relacjonuje, że „papież” Leon XIV odpowiedział na list 21-letniej studentki medycyny, Werony, która pytała: „Co nas czeka?” oraz „Co młodzi mogą zrobić, by aspirować do lepszego świata, gdy obecnie tyle jest niesprawiedliwości, tragedii i wojen?”. W odpowiedzi uzurpator watykańskiego tronu zachęcił ją do „spełnienia marzenia o służbie najsłabszym” oraz do „złożenia nadziei w Panu Jezusie”, cytując św. Augustyna: „Żyjmy dobrze, a czasy będą dobre. My jesteśmy czasami”.

Posoborowie

Neo-Kościół zastępuje kapłańskie obowiązki świeckim aktywizmem w ZEA

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Catholic News Agency relacjonuje, że amerykańska matka ośmiorga dzieci Catherine Miles-Flynn otrzyma od papieża Leona XIV (Robert Prevost) „ministry of catechist” podczas rzymskiego „Jubileuszu Katechetów”. W wydarzeniu uczestniczy 20 tys. osób z 115 krajów, co w świetle niezmiennej doktryny katolickiej stanowi jawny przejaw eklezjalnego aktywizmu i demokratyzacji funkcji kapłańskich.

Kurialiści

Leon XIV i modernistyczna relatywizacja zstąpienia Chrystusa do otchłani

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Gość Niedzielny (27 sierpnia 2025) relacjonuje przemówienie „Leona XIV” podczas audiencji generalnej, gdzie powrócił do tajemnicy Wielkiej Soboty, mówiąc dziś o zstąpieniu Jezusa do piekieł. Wśród licznych niejasności i przeinaczeń, „papież” stwierdza: Dla Boga nie istnieje miejsce zbyt odległe, serce zbyt zamknięte czy grób zbyt mocno zapieczętowany, a także Chrystus zstępuje do królestwa piekieł, aby zanieść orędzie o zmartwychwstaniu wszystkim. To typowy przykład modernistycznego zawłaszczenia katolickiej doktryny, prowadzący do teologicznej anarchii.

Kurialiści

Fałszywy kult „miłosierdzia” jako narzędzie relatywizacji dogmatów

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Konferencji Episkopatu Polski (24 września 2025) relacjonuje pozdrowienia skierowane przez uzurpatora Roberta Prevosta („Leona XIV”) do pielgrzymów z archidiecezji gdańskiej i diecezji drohiczyńskiej. W tekście czytamy: „W waszej Ojczyźnie objawiło się Boże Miłosierdzie. Niech ono nieustannie ożywia waszą wiarę, nadzieję i miłość, płynące ze spotkania z Panem w Misterium Paschalnym, zwłaszcza w sakramentach świętych”.

Świat

Pasy zebry i prohibicja: współczesne utopie wobec katolickiego porządku

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (23 września 2025) w artykule Pawła Bravo przedstawia szereg wątków: od japońskiego eksperymentu z malowaniem krów w biało-czarne paski (nagrodzonego Ig Noblem), przez analizę nocnego zakazu sprzedaży alkoholu w Warszawie, po przepis na limonkowo-cukiniowy placek. Autor igra z pojęciem „lekkiej utopii”, sugerując, że współczesne próby regulacji życia społecznego – jak ograniczenia w dostępie do alkoholu – stanowią rodzaj terapeutycznego „odtrucia” po okresie nadmiaru.

Świat

Podróż śladami herezji: Luteranizm jako duchowa ruina w niemieckim krajobrazie

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (23 września 2025) promuje turystyczną pielgrzymkę po Niemczech śladami Marcina Lutra, przedstawiając reformację jako „duchowe doświadczenie” i „inspirującą opowieść” o przemianie Europy. Artykuł zachęca do odwiedzenia miejsc takich jak klasztor augustianów w Erfurcie, drzwi kościoła w Wittenberdze czy dom rodzinny Lutra w Eisleben, łącząc je z modernistycznym dziedzictwem Bauhausu. Tekst gloryfikuje „odwagę nowoczesności” i przedstawia Lutra jako bohatera kulturowego, przemilczając doktrynalną katastrofę protestantyzmu.

Kurialiści

Moralizatorskie mgły zamiast doktrynalnej jasności: modernistyczna interpretacja przypowieści o bogaczu i Łazarzu

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Opoka (23 września 2025) prezentuje rozważania ks. Mariana Machinka MSF na temat przypowieści o bogaczu i Łazarzu. Autor wskazuje na trzy rzekome „motywy”: wagę ludzkich czynów, istnienie nieprzekraczalnej otchłani między zbawionymi a potępionymi, oraz bezskuteczność nadprzyrodzonych znaków dla niewierzących. Tekst kończy się stwierdzeniem, że przypowieść „może poważnie zmodyfikować sposób myślenia i działania”, pomijając jednak kluczowe aspekty katolickiej eschatologii.