sztuka współczesna

Wnętrze kościoła z tradycyjnym ołtarzem kontrastujące z wystawą współczesnej sztuki Ibrahima Mahamy.
Świat

Triumf bałwochwalczej sztuki w globalistycznym świecie

Zostaw komentarz / Świat /

Portal Tygodnik Powszechny (8 grudnia 2025) informuje o uzyskaniu przez ghańskiego artystę Ibrahima Mahamę tytułu „najbardziej wpływowej postaci współczesnej sztuki” według magazynu „ArtReview”. Ranking „nie ma odzwierciedlać preferencji ekonomicznych – jest próbą znalezienia «prawdy w dziedzinie, w której często rządzą subiektywne opinie, upodobania i niechęci»”. Wśród wyróżnionych dominują przedstawiciele monarchii arabskich i aktywiści, co autor relacjonuje jako przejaw „zmieniającej się geografii artystycznej” i „wielobiegunowości”.

Obrázek przedstawiający Erik Bułatowa w akcie malowania swojego protestu przeciwko sowieckiej propagandzie
Świat

Erik Bułatow: artysta w klatce komunistycznej utopii

Zostaw komentarz / Świat /

Portal eKAI (8 grudnia 2025) informuje o śmierci rosyjskiego malarza Erika Bułatowa, „centralnej postaci sowieckiego ruchu sztuki undergroundowej”. Twórca ten miał „nakładać slogany komunistycznej partii na błękitne niebo, słoneczne plaże i spokojne pejzaże, by ukazać, jak sowiecka władza i propaganda mogą zniekształcać rzeczywistość”. Bułatow zmarł 9 listopada w Paryżu w wieku 92 lat, a jego dzieła osiągały na aukcjach ceny przekraczające 2 miliony dolarów.

Grupa katolików trzymająca krzyż procesyjny przed kościołem, wyrażająca żal i oburzenie wobec bluźnierczej wystawy w Wiedniu.
Świat

Bluźniercza wystawa w Wiedniu: państwowy atak na katolicką wiarę

Zostaw komentarz / Świat /

Portal LifeSiteNews informuje o skandalicznej wystawie „You shall make for yourself an image” w wiedeńskim Künstlerhaus, finansowanej przez władze miasta. Ekspozycja otwarcie szydzi z Męki Pańskiej i Najświętszej Marji Panny, prezentując m.in. wizerunek Marji z brodatą twarzą, nagą Pietę oraz stułę zbezczeszczoną krwią, moczem i kałem. Termin wystawy – obejmujący okres Adwentu i Bożego Narodzenia – stanowi dodatkową prowokację wobec katolików.

Kobieta grająca na pianinie w tradycyjnym kościele katolickim otoczona dwoma krytykami
Kultura

Estetyczny relatywizm w recenzji płyty Hani Rani

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny (2 grudnia 2025) przedstawia analizę najnowszej płyty Hani Rani zatytułowanej „NON FICTION. PIANO CONCERTO IN FOUR MOVEMENTS”, chwaląc jej „eufoniczny charakter” i „łagodne łechtanie zmysłów”. Autor recenzji, Jakub Puchalski, określa dzieło jako „ambitny pop na progu muzyki filmowej i ambientu”, jednocześnie przyznając, że kompozycja nie stanowi żadnego wyzwania dla słuchacza, będąc jedynie „przyjemnością estetyczną”. Już w tym stwierdzeniu ujawnia się duchowy bankructw współczesnej krytyki artystycznej, redukującej sztukę do poziomu dekoracyjnej stymulacji zmysłów.

Polska

Maski nihilizmu: modernistyczna apoteoza dekadencji w Muzeum Narodowym

Zostaw komentarz / Polska /

Portal Tygodnik Powszechny (18 listopada 2025) prezentuje wystawę Czarny karnawał. Ensor/Wojtkiewicz w Muzeum Narodowym w Warszawie jako „nieustannie przykuwającą uwagę” ekspozycję, gloryfikującą twórczość Jamesa Ensora i Witolda Wojtkiewicza. Autor wychwala „poetyckie opowieści o ludzkich lękach” i „ironię ocierającą się o groteskę”, szczególnie podkreślając „Wjazd Chrystusa do Brukseli” Ensora jako „polityczny manifest” oraz „rewolucyjny” cykl „Rok 1905” Wojtkiewicza. Relatywizacja sacrum i afirmacja dekadencji w służbie modernistycznej narracji.

Solemne wnętrze kościoła z promieniami słońca przechodzącymi przez witraże, podświetlającymi starą fotografię świętego. Zdjęcie kontrastuje tradycyjną katolicką sztukę fotograficzną z materialistyczną wystawą w Muzeum Fotografii w Krakowie.
Kultura

Iluzja tęczy: materialistyczny kult fotografii w krakowskim MuFo

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal „Tygodnik Powszechny” (18 listopada 2025) promuje wystawę „MONOCHROM. WSZYSTKIE KOLORY TĘCZY” w krakowskim Muzeum Fotografii, gloryfikującą techniczne eksperymenty z XIX i XX wieku jako rzekome „kruche przedmioty niosące ślady czasu”. Kurator Wojciech Nowicki przedstawia ponad 300 fotografii – od dagerotypów po ambrotypie – jako „relikwie” procesu twórczego, stawiając na równi dzieła uznanych fotografów z anonimowymi, „technicznie nieudanymi” obrazami. Artykuł Jacka Tarana wychwala tę „przewrotną” ekspozycję za ukazanie „aberracji dzisiejszej doskonałości” fotografii cyfrowej. W rzeczywistości mamy do czynienia z kolejnym przejawem modernistycznego bałwochwalstwa materii, gdzie techniczny fetysz zastępuje metafizyczne piękno.

Zniszczone krajobrazy ukraińskie na wystawie w BWA we Wrocławiu, z porzuconymi cerkwiami w tle.
Świat

Wrocławska wystawa ukraińska: modernistyczny kult stworzenia zamiast czci Stwórcy

Zostaw komentarz / Świat /

Portal „Tygodnik Powszechny” (18 listopada 2025) relacjonuje wystawę „Voices from Ukraine. Landscapes” we wrocławskim BWA, przedstawiając ją jako „najważniejszy i najbardziej przemyślany przegląd twórczości ukraińskiej” po rosyjskiej inwazji. Kuratorzy koncentrują się na „pejzażu jako ofierze wojny”, eksponując prace ukraińskich „artystów” dokumentujących zniszczenia środowiska naturalnego. Kateryna Aliinyk deklaruje, że „krajobraz to nie tylko przestrzeń. To uczestnik, świadek i nośnik emocji”, zaś Katya Buchatska w pracy wideo „Świat nagrywa” proponuje „sadzenie ogrodu, by istniało coś do stracenia”.

Portret filozofa Konstantyna Sigowa w bibliotecznej atmosferze z bookami o muzyce i teologii.
Świat

Muzyczna pseudoliturgia jako narzędzie modernistycznej dezorientacji

Zostaw komentarz / Świat /

Portal eKAI (16 listopada 2025) promuje książkę Konstantyna Sigowa „Musiques en résistance. Arvo Pärt et Valentin Silvestrov”, przedstawiając twórczość dwóch kompozytorów jako „głos pamięci” i „formę oporu” przeciw totalitaryzmowi. Arvo Pärt, estoński konwertyta, oraz Wałentyn Silwestrow, ukraiński modernistyczny kompozytor, zostali ukazani jako heroldowie „duchowego oporu” poprzez „minimalistyczną mistykę” i „melancholijne pejzaże dźwiękowe”. Sigow gloryfikuje rolę muzyki Silwestrowa podczas protestów kijowskich Majdanu, gdzie „ulica stała się świątynią”, a jego utwory – „liturgią pamięci”. Autor kreśli wizję muzyki jako uniwersalnego nośnika transcendencji, zdolnego „ocalić człowieczeństwo” w czasach wojny.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Powered by  Zgodności ciasteczek z RODO
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.