sztuka współczesna – Strona 5

Tradycyjne katolickie arrasy i nowoczesne czarne abakany w Wawelu

Dialog sacrum z profanum? Modernistyczna ideologia na Wawelu

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) relacjonuje wystawę „Abakanowicz. Bez reguł. Arrasy i abakany na Wawelu”, przedstawiając ją jako intrygujący dialog między XVI-wiecznymi arrasami a współczesnymi tkaninami Magdaleny Abakanowicz. Kuratorzy zestawiają królewskie tapiserie z „organicznymi, monumentalnymi” abakanami, podkreślając ewolucję od dekoracji do „autonomicznej rzeźby”. Abakany opisane są jako „żywe organizmy” tworzące „przestrzeń sacrum”, podczas gdy arrasy mają jedynie „świadczyć o splendorze dworu”. „Artystka pragnęła, by odbiorca uczestniczył w dziele – «by wszedł w porowatość tkanego materiału tak głęboko, by mógł się w nim niemal schować»” – czytamy. Wystawa trwa do 6 stycznia 2026 roku.

Portret zniechęconej rzeźbiarki w hałastym atelierze z niedokończonymi figurami z gliny. Otoczenie podkreśla brak duchowych wartości w sztuce.

Duchowość

„Wystawa”: naturalistyczna apoteoza sztuki oderwanej od sacrum

Zostaw komentarz / Duchowość / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (17 października 2025) prezentuje film Kelly Reichardt „Wystawa” jako „subtelną opowieść o codzienności pracy kreatywnej”, skupiając się na postaci Lizzy (Michelle Williams) – rzeźbiarki przygotowującej się do wernisażu wśród prozaicznych problemów: urlopu w pracy biurowej, braku ciepłej wody czy opieki nad rannym gołębiem. Recenzentka chwali „miękkość” kina Reichardt i „delikatne szkicowanie” postaci, widząc w tym „głęboko osobisty” obraz artystycznego niespełnienia.

Prawdziwa duchowość: katecheza w kościele z modlącej się osobą i jesiennymi liśćmi symbolizującymi przemijalność ziemskich rzeczy

Kultura

Kebab i martwe natury: dekadencki pejzaż kultury oderwanej od Boga

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (14 października 2025) prezentuje tekst Pawła Bravo, łączący kult kebabu jako „narodowego dania” z kontemplacją jesiennych martwych natur Mikołaja Nowotniaka. Autor zachwyca się „kuchennym kundlem” jako symbolem polskiej tożsamości, po czym przechodzi do mistycyzmu rozkładających się warzyw w suwalskiej galerii, kończąc przepisem na kasztanowy deser. To manifest kultury pozbawionej sacrum, gdzie konsumpcja zastępuje transcendencję.

Tradycyjna katolicka rodzina modli się w skromnym domu wiejskim z krzyżem na ścianie i biblią na stole.

Kultura

Sztuka jako narzędzie dekonstrukcji sacrum: modernistyczna idolatria w służbie rewolucji kulturowej

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (14 października 2025) relacjonuje wystawę „Ludzie” w warszawskiej Galerii Raster, prezentującą prace Zofii Rydet, Edwarda Dwurnika i Pawła Althamera jako rzekome „artystyczne zapisy” wiejskich społeczności. W opisie dominuje ton bezkrytycznego zachwytu nad dokumentacją ludowej egzotyki, całkowicie pomijając duchowy wymiar życia przedstawianych społeczności.

Ksiądz w tradycyjnych szatach kościelnych trzyma krzyż przed apokaliptycznym pejzażem, symbolizując nadzieję katolicką w obliczu współczesnego nihilizmu.

Kultura

Nobel dla Krasznahorkaiego: apokalipsa bez Chrystusa Króla

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal Więź.pl (9 października 2025) informuje o przyznaniu Literackiej Nagrody Nobla węgierskiemu pisarzowi László Krasznahorkaiemu, określonemu przez Szwedzką Akademię jako twórcę „fascynującej i wizjonerskiej twórczości, która w obliczu apokaliptycznego terroru potwierdza siłę sztuki”. Artykuł podkreśla apokaliptyczny charakter jego dzieł, wspomina o współpracy z reżyserem Bélem Tarr przy ekranizacji „Szatańskiego tanga”, przytacza entuzjastyczną opinię Susan Sontag nazywającej pisarza „mistrzem apokalipsy cytującym Gogola i Melville’a”. Zupełnym milczeniem pominięto jednak kluczową kwestię: w jakim stopniu ta „wizja apokalipsy” zgadza się z katolickim rozumieniem końca czasów i czy nie stanowi kolejnego przykładu sztuki służącej rozpaczy zamiast nadziei odkupienia.

Ołtarz katolicki z obrazem Andy'ego Warhola "Puszki z supą Campbella" obok krzyża, symbolizujący konflikt między religią a nowoczesną kulturą

Świat

Andy Warhol: Kult próżności jako symptom duchowej pustki współczesności

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (7 października 2025) relacjonuje wystawę „Andy Warhol. A Kind of Retrospective” w poznańskim Starym Browarze, gloryfikującą artystę jako prekursora współczesnej popkultury. Kurator wystawy, Wojciech Piotr Onak, zachwyca się „ewolucją” Warhola od syna imigrantów do ikony masowej wyobraźni, podkreślając jego rzekome proroctwa dotyczące Instagrama, TikToka czy tabloidów. Brakuje jednak fundamentalnej oceny: dzieło Warhola stanowi apoteozę próżności, relatywizmu i kultu człowieka, stojąc w jaskrawej sprzeczności z katolicką koncepcją sztuki jako narzędzia transcendencji i chwały Bożej.

Pustość duchowa w współczesnej sztuce - pusta kaplica z gruzem symbolizującym nihilizm materialny

Kultura

Mirosław Bałka: estetyka dezintegracji w służbie współczesnego bałwochwalstwa

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal Więź.pl (4 października 2025) przedstawia wystawę Mirosława Bałki „Arbeit” jako „poemat przestrzenny” złożony z przedmiotów codziennego użytku – stalowych blach, desek szalunkowych, fragmentów murów – które rzekomo niosą głębokie treści pamięciowe dotyczące domu rodzinnego artysty i historii otwockiego getta. Kuratorka Anda Rottenberg kreuje narrację o „znaczących abstrakcyjnych gestach” mających przemawiać „wszystkimi zmysłami”, podczas gdy instalacje typu „korytarz z mydła” czy „stalowy kontener nasycony czernią” przedstawiane są jako przejmujące metafory egzystencjalne.

Kultura

Androgyniczny bunt przeciwko porządkowi Bożemu: Claude Cahun w świetle doktryny katolickiej

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (30 września 2025) przedstawia Claude Cahun jako artystkę „wyprzedzającą swoją epokę”, której twórczość „redefiniowała granice płci i tożsamości”. Wychwala się jej „niebinarność”, „lesbijską orientację” oraz „feministyczny aktywizm” podczas wojennej okupacji Jersey. Wystawa w ramach Festiwalu Conrada ma być prezentacją „form oporu” – zarówno artystycznego, jak i politycznego. W rzeczywistości mamy do czynienia z apoteozą moralnego i duchowego bankructwa sprzecznego z podstawami cywilizacji chrześcijańskiej.

Kultura

Wystawa Joanny Helander: kult doczesności w służbie modernizmu

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” prezentuje rozmowę z fotografką Joanną Helander, emigrantką marcową, która opowiada o swojej najnowszej wystawie „Możność utrwalania” w Muzeum Literatury w Warszawie. Artykuł koncentruje się na artystycznej drodze Helander, jej doświadczeniu więziennym i rzekomo „transformującej” mocy fotografii. W tekście dominuje narracja o indywidualnym wyzwoleniu, z pominięciem jakichkolwiek odniesień do transcendentnego wymiaru sztuki czy moralnych konsekwencji przedstawianych działań.

Kultura

Modernistyczny festiwal „Korczak Dzisiaj” jako laboratorium antykatolickiej indoktrynacji

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (23 września 2025) relacjonuje przygotowania do 29. edycji festiwalu teatralnego dla dzieci i młodzieży pod hasłem „Wyobraź to sobie, sobie”, promującego brytyjską twórczość sceniczną przy współpracy z British Council. W programie znalazły się spektakle walijskiego Teatru Iolo o „samotności i przyjaźni” oraz angielski interaktywny projekt taneczny, uzupełnione konferencją o „sztuce performatywnej dla dzieci o zróżnicowanych potrzebach”. Polską reprezentację stanowią adaptacje „Małego Księcia”, „Koziołka Matołka” czy „Pinok.IO”, rywalizujące o nagrody przyznawane przez międzynarodowe jury i „Jury Młodych” z udziałem nastolatków. Finałem będzie prapremiera szwedzkiego projektu „Strażnicy Bogów” o „doświadczeniu dzieciństwa w świecie dorosłych”. Festival stanowi klasyczny przykład modernistycznej inżynierii kulturowej, gdzie pod płaszczykiem „edukacji artystycznej” przemyca się relatywizm moralny i naturalistyczną wizję człowieka.