Portal Opoka, w tekście z 11 marca 2026 roku zatytułowanym „Bóg nas wyprzedza”, serwuje czytelnikom typową dla posoborowej sekty dawkę naturalistycznego sentymentalizmu, redukując głębię Wielkiego Postu do psychologicznych uniesień i mglistych „spotkań”. Zamiast wezwania do pokuty, ekspiacji i uznania straszliwej rzeczywistości grzechu, który wymagał Krwawej Ofiary na Kalwarii, otrzymujemy opowieść…
Portal eKAI (11 lutego 2026) relacjonuje obchody Światowego Dnia Chorego w diecezji rzeszowskiej, gdzie uzurpator Jan Wątroba wygłosił homilię pełną teologicznych nieścisłości i modernistycznych przeinaczeń. Centralne wydarzenie odbyło się w pseudo-sanktuarium Matki Bożej Rzeszowskiej, gromadząc chorych, ich opiekunów oraz przedstawicieli struktur posoborowych.
Portal Gość Niedzielny relacjonuje przemówienie Leona XIV do rodzin ofiar tragicznego pożaru w szwajcarskim Crans-Montana, gdzie zginęło 40 osób. Uzurpator watykańskiego tronu zapewniał o „bliskości i czułości Jezusa”, „pewności Jego obecności” oraz zachęcał do szukania „macierzyńskiego pocieszenia u Matki Bożej Bolesnej”. W całym przemówieniu – jak zauważa portal – zabrakło jednak najistotniejszych elementów katolickiej doktryny o zbawieniu, łasce uświęcającej i obowiązku pokuty.
Portal LifeSiteNews prezentuje artykuł broniący tytułu „Współodkupicielki” dla Najświętszej Marji Panny, powołując się na św. Ireneusza, Piusa X oraz alegoryczną interpretację Księgi Hioba. Autor utrz…
Portal Opoka relacjonuje wystąpienie uzurpatora watykańskiego Leona XIV do rodzin ofiar pożaru w szwajcarskim Crans-Montana, gdzie zginęło 40 osób. Przemówienie pełne jest modernistycznych frazesów, celowo unikających konkretów doktrynalnych, co demaskuje całkowite zerwanie z katolicką eschatologią i teologią krzyża.
Portal CNA (29 grudnia 2025) relacjonuje rozmowę Jonathana Roumie, odtwórcy roli Chrystusa w serialu „The Chosen”, z „ojcem” Mikiem Schmitzem. W wywiadzie aktor twierdzi, że „wszystko w jego życiu przygotowało go do tej roli”, wspominając dziecięce rekonstrukcje Męki Pańskiej i doświadczenia szkolnej przemocy. Choć deklaruje głęboką pobożność, cały projekt nosi znamiona niebezpiecznego synkretyzmu religijnego.
Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) w artykule Tomasza Fiałkowskiego przedstawia analizę książki Alberta Cohena „O bracia moi, ludzie” jako rzekomo „prorockiego manifestu” żydowskiego losu. W recenzji gloryfikuje się żydowską martyrologię przy całkowitym pominięciu nadprzyrodzonej perspektywy zbawienia, co stanowi przejaw neomodermistycznej apostazji współczesnej kultury.
Portal Gość Niedzielny relacjonuje przypadkowe odnalezienie listu pożegnalnego Józefa Jankowiaka, polskiego robotnika przymusowego straconego w 1943 r. w niemieckim więzieniu Stadelheim. W narracji dominuje sentymentalizm, pomijający fundamentalne katolickie kryteria oceny męczeństwa i łaski.
Portal eKAI relacjonuje wypowiedź „abp” Marka Jędraszewskiego z 19 września 2025 roku, wygłoszoną podczas Mszy w Kaszowie, gdzie poświęcał nowy budynek szkolny i nowe krzyże do sal lekcyjnych. „Abp” podkreśla, że formacja umysłów i sumień młodych ludzi wymaga odniesienia do Krzyża, który nazwał „symbolem najwspanialszej, najpiękniejszej miłości, poświęcenia się dla innych”, a także „znakiem zwycięstwa” nad grzechem, kłamstwem, szatanem i śmiercią. Przywołuje św. Stanisława Kostkę jako wzór, krytykuje sekularyzację szkół, wzywając do wyboru wartości z Bogiem na pierwszym miejscu, i odnawia pytania o miłość Boga i bliźniego.
Portal eKAI relacjonuje homilię wygłoszoną 14 września 2025 roku przez arcybiskupa Józefa Kupnego podczas uroczystości odpustowych w parafii pw. Opatrzności Bożej we Wrocławiu, poświęconych świętu Podwyższenia Krzyża Świętego. W przemówieniu, które miało miejsce w ramach Mszy Świętej sprawowanej w strukturach posoborowej sekty, prelat skupia się na milczeniu Jezusa podczas męki, interpretując je jako wyraz nieskończonej miłości, dającej czas na nawrócenie i unikającej osądu. Podkreśla troskę Chrystusa o uczniów, Jego milczenie wobec prześladowców oraz wezwanie do rachunku sumienia, kończąc na cudzie miłości manifestowanym na krzyżu, a nie na mocy. Ta homilia, pozornie pobożna, stanowi jaskrawy przykład modernistycznego wypaczenia teologii Krzyża, redukującego zbawcze dzieło Odkupiciela do subiektywnego aktu miłosierdzia bez sprawiedliwości Bożej.
