Felieton Tomasza Stawiszyńskiego z „Tygodnika Powszechnego” (9 czerwca 2026) analizuje pierwszą encyklikę Leona XIV „Magnifica humanitas”, koncentrując się na krytyce tzw. realizmu politycznego i niebezpieczeństwach sztucznej inteligencji. Autor, eseista i filozof laicki, próbuje zrozumieć, dlaczego świecki świat czyta papieskie wypowiedzi o AI, i przyznaje, że „Kościół pozostaje w zasadzie jedyną…
Tygodnik Powszechny publikuje felieton Tomasza Stawiszyńskiego, który z łatwością przedstawia strukturę okupującą Watykan jako „jedyną instytucję względnie niezależną od wielkiego kapitału i polityków” i odnosi się z szacunkiem do encykliki uzurpatora Leona XIV „Magnifica humanitas”. Autor nie tylko nie podważa legitymacji duchowej antypapieża, lecz traktuje jego głos jako autorytatywny wobec…
Felieton Tomasza Stawiszyńskiego z „Tygodnika Powszechnego” (26 maja 2026) analizuje fenomen popularności serialu „The Pitt”, dostrzegając w nim zapotrzebowanie na mit, który zastępuje współczesnemu człowiekowi utraconą transcendencję. Autor z jednej strony trafnie diagnozuje symptomy duchowej pustki świata bez Boga, z drugiej – sam pozostawia w tej pustce, oferując jedynie estetyzację…
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje skandaliczną wypowiedź „kardynała” Grzegorza Rysia, który zapytany o wątpliwości co do istnienia Boga, odpowiedział zdaniem godnym raczej filozofa nihilizmu niż duchownego: „Chyba aż tak to nie”. Tomasz Stawiszyński broni tego bluźnierstwa, powołując się na Josepha Ratzingera i „Wprowadzenie w chrześcijaństwo”, próbując wygładzić herezję słowem „chyba”. To…
Portal „Tygodnik Powszechny” (12 maja 2026) relacjonuje w felietonie Tomasza Stawiszyńskiego, jak Richard Dawkins – autor „Boga urojonego” i apostoł ateizmu – po trzydniowej konwersacji z czatbotem Claude firmy Anthropic miał dojść do wniosku, że sztuczna inteligencja może być świadoma. Dawkins miał pisać do maszyny „pieszczotliwie”, nazywać ją „Claudia” i…
[Posoborowie] Czasami zamach jest tylko zamachem – ale prawdziwy spisek toczy się w umysłach Tygodnik Powszechny, cytując felieton Tomasza Stawiszyńskiego z 5 maja 2026, przedstawia zjawisko rozprzestrzeniającego się myślenia spiskowego – zarówno w środowiskach prawicowych (ruch MAGA), jak i liberalno-lewicowych. Autor opisuje tzw. „spiskowe odwrócenie”: sytuację, w której paranoidalny obraz…
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 kwietnia 2026 r.) publikuje felieton Tomasza Stawiszyńskiego, będący nostalgiczną podróżą przez muzyczne fascynacje autora z lat 90., skupioną wokół postaci Enrique Bunbury’ego – lidera zespołu Héroes del Silencio oraz solowego wykonawcy. Autor, znany eseista i filozof związany z radiem TOK FM, kreśli obraz „grande Bunbury’ego” jako…
Portal Tygodnik Powszechny (14 kwietnia 2026) publikuje tekst Tomasza Stawiszyńskiego, który sugeruje, że współczesny świat doświadcza „odrodzenia chrześcijaństwa”. Autor argumentuje, iż religia ta stanowi najgłębszą odpowiedź na „tragizm” ludzkiego losu i pomaga przejść przez sytuacje graniczne, takie jak śmierć czy cierpienie. Stawiszyński przeciwstawia tę tezę „liberalno-lewicowemu konsensusowi”, który postrzega…
Portal „Tygodnik Powszechny” (24 października 2025) prezentuje esej Tomasza Stawiszyńskiego na temat polaryzacji społecznej i prób ograniczania wolności słowa w imię „wyższej konieczności”. Autor diagnozuje zjawisko polegające na tym, że „wszystkim, którzy pragną uniemożliwić innym głoszenie ich poglądów, zawsze się wydaje, że mają słuszność i w związku z tym działają w stanie wyższej konieczności”. Jako remedium proponuje on „rozmowę” w ramach demokratycznego procesu, ostrzegając przed niebezpieczeństwem „rządów siły”. Tekst stanowi jaskrawą ilustrację teologicznego bankructwa świeckiego humanizmu, który – odrzucając nadprzyrodzony porządek – skazuje się na nieustanne krążenie w błędnym kole subiektywnych racji.
Portal Tygodnik Powszechny (15 października 2025) relacjonuje rzekomy sukces Donalda Trumpa w zawieszeniu broni w Gazie, przedstawiając go jako przykład złamania „czarno-białych klisz” w polityce. Autor Tomasz Stawiszyński posługuje się psychoanalityczną retoryką narcystycznej „ambiwalencji”, by zasugerować, że nawet osoba postrzegana negatywnie może dokonać „ocalenia dziesiątek tysięcy ludzi”. „Rzeczywistość jest po prostu znacznie bardziej różnorodna niż czarno-białe klisze” – konkluduje, ignorując katolicką zasadę distinctio realis między dobrem a złem.
