Portal eKAI (7 września 2025) relacjonuje ceremonię „kanonizacji” Pier Giorgia Frassatiego i Carlo Acutisa, przeprowadzoną przez antypapieża Leona XIV. W przemówieniu uzurpator podkreślał rzekome „święte życie” obu postaci, przedstawiając je jako wzory do naśladowania dla młodzieży.
Portal eKAI (6 września 2025) relacjonuje beatyfikację Eduarda Profittlicha SJ, niemieckiego jezuity i byłego administratora apostolskiego Estonii, który zmarł w sowieckim więzieniu w 1942 roku. Kardynał Christoph Schönborn w homilii podkreślał „pastoralną wierność” Profittlicha, który miał świadomie zrezygnować z powrotu do Niemiec, by pozostać z wiernymi. Artykuł akcentuje „historyczny wymiar” wydarzenia, udział przedstawicieli Konferencji Episkopatu Polski oraz ekumeniczny kontekst „świadków wiary XX wieku”.
Portal eKAI (5 września 2025) relacjonuje przygotowania do Wielkiego Odpustu Tuleckiego połączonego z otwarciem Parku Różańcowego im. „kardynała” Zenona Grocholewskiego. Centralnym punktem ma być msza pod „przewodnictwem” „biskupa” Zdzisława Fortuniaka, modlitwa Koronką do „Miłosierdzia Bożego” oraz przemarsz do nowego parku ze „źródełkiem”.
Portal eKAI (3 września 2025) relacjonuje obrzęd błogosławieństwa zwierząt przed modernistyczną „świątynią” Opatrzności Bożej w Bydgoszczy, przeprowadzony przez „ks. dra” Adama Sierzchułę. Ceremoniał oparto na posoborowej księdze „Obrzędy błogosławieństw”, z odwołaniem do ekologicznej inicjatywy „Czas dla stworzenia” ustanowionej przez uzurpatora bergoglio i kontynuowanej przez jego następcę. Wykład teologiczny wygłosił bioetyk z zmodernizowanego KUL, co stanowi jawną degradację teologii do poziomu świeckiej filozofii przyrody.
Portal Konferencji Episkopatu Polski (3 września 2025) relacjonuje uroczystości pogrzebowe bp. Jana Szkodonia w Chyżnem pod przewodnictwem kard. Stanisława Dziwisza i kard. Grzegorza Rysia. Ceremonia, opatrzona telegramem od „papieża” Leona XIV, przedstawiona została jako wyraz wdzięczności za „gorliwą pasterską służbę” zmarłego, szczególnie w Archidiecezji Krakowskiej. W rzeczywistości mamy do czynienia z rytuałem legitymizującym strukturę oderwaną od katolickiej Tradycji.
Portal Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej (2 września 2025) informuje o śmierci Danuty Ciesielskiej, przedstawiając ją jako żonę „Czcigodnego Sługi Bożego” Jerzego Ciesielskiego i członkinię tzw. „Środowiska” tworzonego przez Karola Wojtyłę. Artykuł gloryfikuje relacje z przyszłym „papieżem” Janem Pawłem II, całkowicie pomijając doktrynalną ocenę modernistycznych herezji propagowanych przez tę postać.
Portal eKAI (1 września 2025) relacjonuje wojewódzkie obchody 86. rocznicy wybuchu II wojny światowej na Cmentarzu Wojsk Polskich w Kielcach. Wśród uczestników wymieniono delegacje władz, młodzież szkolną, służby mundurowe oraz mieszkańców. Ceremonia obejmowała hymn państwowy, apel pamięci, salwę honorową i modlitwę za poległych. Wspomniano udział żołnierzy 4 Pułku Piechoty Legionów z Kielc w obronie Westerplatte oraz rajd rowerowy zainicjowany przez biskupa Mariana Florczyka.
Portal Opoka (1 września 2025) informuje o obchodach 86. rocznicy wybuchu II wojny światowej na Westerplatte, gdzie prezydent Karol Nawrocki domagał się reparacji od Niemiec, podkreślając potrzebę „sprawiedliwości i prawdy” w relacjach polsko-niemieckich. Artykuł przytacza również komunikat Sztabu Generalnego WP, oddający hołd ofiarom konfliktu. Całość utrzymana jest w świeckim, polityczno-historycznym tonie, pomijającym jakiekolwiek odniesienia do nadprzyrodzonego porządku.
Portal Konferencji Episkopatu Polski informuje o planowanej na 7 września 2025 roku „kanonizacji” bł. Carlo Acutisa i bł. Pier Giorgio Frassati w Rzymie pod przewodnictwem „papieża” Leona XIV. Delegację posoborowej struktury w Polsce mają stanowić „biskupi”: Grzegorz Suchodolski, Piotr Kleszcz OFMConv, Tomasz Sztajerwald i Zbigniew Wołkowicz. Ta modernistyczna ceremonia stanowi jawną profanację pojęcia świętości.
Portal Opoka (25 sierpnia 2025) publikuje artykuł ks. Michała Kwitlińskiego pt. „Wzrok zatroskany”, będący komentarzem do uroczystości Matki Boskiej Częstochowskiej. Tekst relacjonuje wybór perykopy ewangelicznej o weselu w Kanie Galilejskiej zamiast sceny ukrzyżowania, przedstawia historię jasnogórskiego wizerunku z naciskiem na jego uszkodzenia, oraz promuje koncepcję uniwersalnego macierzyństwa Marji obejmującego także nieochrzczonych. Artykuł stanowi przykład teologicznego bankructwa posoborowej deformacji kultu maryjnego.
