Wacław Oszajca

Tradycyjna rzeźba Chrystusa Króla w kościele katolickim otoczona wiernymi modlącymi się. Scena podkreśla odrzucenie modernistycznej herezji opisanej w artykule o. Wacława Oszajcy SJ.
Posoborowie

Relatywizacja królewskiej godności Chrystusa jako przejaw modernistycznej apostazji

Portal Tygodnik Powszechny (18 listopada 2025) publikuje tekst o. Wacława Oszajcy SJ, w którym autor dokonuje przewrotnej interpretacji uroczystości Chrystusa Króla. Powołując się na List do Kolosan, sugeruje on rzekome „wypełnienie czasu judeochrześcijaństwa” na rzecz „kultury pogańskiej”, co ma stanowić analogię do współczesnego „przełomu” po Soborze Watykańskim. W tekście padają stwierdzenia, że „słowo «król» (…) nie jest w stanie odsłonić tajemnicy Bożego działania”, zaś królowanie Chrystusa sprowadzone zostaje do sentymentalnej koncepcji miłości pozbawionej władzy. Całość utrzymana jest w tonie jawnie sprzeciwiającym się niezmiennemu nauczaniu Kościoła.

Tradacyjny ksiądz w szatach liturgicznych w porównaniu z nowoczesnym pracownikiem fizycznym w kościele
Kurialiści

Modernistyczny projekt: kapłan jako pracownik fizyczny – apostazja w białych rękawiczkach

Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) prezentuje tekst „o.” Wacława Oszajcy SJ, który pod płaszczykiem troski o materialne zabezpieczenie duchowieństwa forsuje rewolucyjną tezę: „Zanim nauczymy kogoś odprawiania mszy, nauczmy go konkretnego zawodu”. To nie błaha propozycja duszpasterska, lecz jawna negacja kapłaństwa jako poświęconego status clericalis i redukcja święceń do świeckiego urzędu.

Zaniepokojony katolik czyta skandaliczny artykuł w "Tygodniku Powszechnym" w tradycyjnym kościele.
Kurialiści

Ewangelizacja przez pornografię: skandaliczna apologia grzechu w „Tygodniku Powszechnym”

Portal „Tygodnik Powszechny” (4 listopada 2025) przedstawia działalność „księdza” Rafała Główczyńskiego, który założył konto na portalu pornograficznym, aby – jak twierdzi – „ewangelizować” użytkowników i finansować klubokawiarnię. Autor artykułu, „ojciec” Wacław Oszajca „SJ”, porównuje krytykę tego skandalu do faryzejskich ataków na Chrystusa, jednocześnie głosząc rewolucyjną tezę, że Kościół „nie potrzebuje kościołów”, a parafie to jedynie „przedsiębiorstwa usługowe”. Quod Deus avertat! (czego Boże broń!) – oto duch posoborowej apostazji w całej swej ohydzie.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.