Portal eKAI (23 grudnia 2025) relacjonuje wigilię dla podopiecznych Kaliskiego Domu Opieki Caritas, gdzie „biskup” Damian Bryl przewodniczył wydarzeniu określanemu jako „przełamanie się opłatkiem”. W całej relacji uderza całkowite przemilczenie nadprzyrodzonego charakteru Świąt Bożego Narodzenia, zastąpionego humanitarnym sentymentalizmem.
Portal Vatican News relacjonuje o licznych „wigiliach dla samotnych i ubogich” organizowanych przez struktury posoborowe w Polsce, z udziałem „sióstr zakonnych” i „Caritas”. Wśród inicjatyw wymienia się spotkania w Warszawie, Poznaniu, Krakowie, Nysie i Wrocławiu, a nawet „wigilię online” prowadzoną przez „siostry pasjonistki”. Autorzy zachwalają „szerokie i zróżnicowane zaangażowanie Kościoła w Polsce”, pomijając całkowicie nadprzyrodzony wymiar miłosierdzia chrześcijańskiego.
Portal eKAI.pl relacjonuje wydarzenie zorganizowane 22 grudnia 2025 roku przez wrocławską Caritas, gdzie w dawnej jadłodajni przy ul. Słowiańskiej odbyło się kameralne spotkanie wigilijne dla osób samotnych i ubogich. Wśród 25 uczestników znaleźli się głównie seniorzy oraz samotne matki z dziećmi. „Duchowni” z parafii pw. Opieki „św.” Józefa, w tym „proboszcz” o. Krzysztof Piskorz oraz „dyrektor” Caritas „ks.” Dariusz Amrogowicz, przewodzili wydarzeniu polegającemu na „modlitwie”, kolędowaniu i łamaniu się opłatkiem przy udziale prezesa Wrocławskiego Banku Żywności.
Portal eKAI (21 grudnia 2025) relacjonuje przygotowania do wigilii organizowanej przez „Caritas Archidiecezji Poznańskiej” dla 1300 osób, z udziałem „arcybiskupa” Zbigniewa Zielińskiego. Wydarzenie zaplanowano na 24 grudnia w hali Międzynarodowych Targów Poznańskich, z tradycyjnymi potrawami przygotowywanymi przez zgromadzenia zakonne i paczkami żywnościowymi dla uczestników.
„Biskup” i jego emeryci: wigilia apostazji
Portal eKAI (19 grudnia 2025) relacjonuje spotkanie „biskupa” Damiana Bryla z księżmi-seniorami w Domu im. „Św. Jana Pawła II” w Ostrowie Wielkopolskim. Całość nosi znamiona antykatolickiego performansu, gdzie pod płaszczykiem pobożności kryje się systematyczna destrukcja doktryny.
Portal Gość Niedzielny, należący do struktur posoborowych, relacjonuje tekst będący rzekomym opisem historycznych tradycji wigilijnych w Polsce. „Wigilia sprzed kilkuset lat miała niewiele wspólnego z dzisiejszą, stosunkowo liberalną kolacją wigilijną” – czytamy, po czym następuje opis potraw postnych, w tym kontrowersyjnego spożycia bobra uznawanego za rybę. Artykuł koncentruje się na aspektach kulinarno-obyczajowych, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar przygotowania do Bożego Narodzenia.
Portal Opoka relacjonuje dziewiątą edycję „Wigilii Caritas”, gdzie w 90 miastach Polski ma zasiąść do stołu 25 tysięcy osób. Organizatorzy chwalą się logistyką: 18 kilometrów obrusów, 7,5 tony karpia i 28 tysięcy litrów barszczu. Ks. Janusz Majda, „dyrektor” Caritas Polska, deklaruje: „Naszym celem jest pomagać i towarzyszyć tym, którzy tego potrzebują”. Firmy partnerskie jak Selgros reklamują swój „społeczny wkład”, a całość ubrana jest w frazesy o „wspólnocie” i „godności”.
Portal Opoka informuje o planowanej na 24 grudnia 2025 roku premierze filmu „Powołany 2” na platformie YouTube. Produkcja przedstawia historię Arka – młodzieńca, który po zawodzie miłosnym niszczy ogrodzenie, by następnie „odkrywać Boga” podczas malowania kościoła pod opieką „księdza”. Film, nagrodzony na festiwalu „Niepokalana” i nominowany do „Orłów”, promowany jest jako narzędzie ewangelizacji pokazujące „cztery prawdziwe historie osób podnoszących się z kolan”.
Portal eKAI (17 grudnia 2025) relacjonuje wigilijne spotkanie zorganizowane przez „Caritas” diecezji zielonogórsko-gorzowskiej dla osób „w kryzysie bezdomności”. Wydarzeniu przewodniczył „biskup” Tadeusz Lityński, który w homilii głosił naturalistyczną wizję miłosierdzia, całkowicie oderwaną od nadprzyrodzonego celu Kościoła.
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 grudnia 2025) w artykule Pawła Bravo relacjonuje wpisanie „kuchni włoskiej” na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO, co autor kwituje ironicznym komentarzem o „prestiżowym epitafium” dla kultury skazanej na śmierć. Tekst pełen jest modernistycznych redukcji: tradycję kulinarną sprowadza do „zbioru przedustawnych założeń”, zaś religijny wymiar świąt – do naturalistycznej metafory „Boga wcielającego się w bezdomnego”.
