Zuzanna Radzik – Strona 3 – Ethos Catholicus

Scena w tradycyjnym kościele katolickim przedstawiająca grupę katolików modlących się przed ołtarzem w obecności modernistycznej feministycznej aktywistki.

Feministyczna utopia w miejsce Bożego porządku

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (08.12.2025) relacjonuje działalność watykańskiej komisji ds. diakonatu kobiet, powołanej przez antypapieża Bergoglio i zakończonej pod rządami uzurpatora Leona XIV. Autorka Zuzanna Radzik, określana jako „teolożka feministyczna”, ubolewa nad brakiem „odważnego przywództwa” w kwestii wprowadzenia kobiet do święceń diakonatu, powtarzając typowo modernistyczne postulaty rewolucji obyczajowej w Kościele.

„W parafii są dwaj księża i trzech diakonów, ale żadnego z nich nie widziałam posługujących w tych instytucjach” – cytuje anonimową amerykańską katoliczkę, sugerując rzekomą wyższość świeckich kobiet nad duchownymi w posłudze duszpasterskiej.

Tradycyjna katolicka rodzina przy ołtarzu w kościele, podkreślająca świętość rodzicielstwa.

Świat

Naturalizm i relatywizm w służbie antyrodzinnej ideologii

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (21 listopada 2025) publikuje tekst Zuzanny Radzik kwestionujący rzekomą opozycję między posiadaniem dzieci a opieką nad zwierzętami. Autorka, określająca się jako „teolożka feministyczna”, dowodzi, że „opieka nad psem czy kotem ćwiczy ten sam mięsień troski, który przydaje się przy dzieciach”. Artykuł stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji sakramentalnego powołania małżeńskiego do poziomu biologicznego instynktu.

Tradycyjny ksiądz katolicki stoi przed katedrą z krzyżem w ręku, rozważając konflikt między panowaniem Chrystusa a projektem Unii Europejskiej.

Posoborowie

UE jako świecki projekt sprzeczny z królewską władzą Chrystusa

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) relacjonuje wrażenia Zuzanny Radzik z koncertu w brukselskim ratuszu, gdzie dominacja męskich wizerunków wśród historycznych dekoracji skłoniła autorkę do refleksji nad potrzebą „równoważenia” historii poprzez współczesne feministyczne inicjatywy kulturalne. Artykuł gloryfikuje książkę Victorii Martín de la Torre „Europa. Skok w nieznanie”, przedstawiającą założycieli Unii Europejskiej jako moralnych herostratusów zmierzających ku „trwałemu pokojowi” poprzez świecką integrację gospodarczo-polityczną. W tekście pobrzmiewa ton rozczarowania współczesnymi „osobnościami i nacjonalistycznymi dumami”, które rzekomo zasłaniają „doniosłość zadania” jakim miałoby być budowanie ponadnarodowej struktury oderwanej od chrześcijańskich korzeni. Całość stanowi klasyczny przejaw modernistycznej utopii, gdzie Krzyż zostaje zastąpiony cykorią jako nowym symbolem „pokoju”.