Ideologiczne korzenie estetyki – Wanda Telakowska i utopia bezklasowa
Wanda Telakowska, jako postać centralna powojennego polskiego wzornictwa, jest nie tylko bohaterką biografii, ale przede wszystkim symbolem prób wtłoczenia estetyki w ramy ideologicznej utopii. Artykuł z portalu Tygodnik Powszechny (31 marca 2026) przybliża postać dyrektorki Instytutu Wzornictwa Przemysłowego (IWP), wskazując na jej wiarę w możliwość stworzenia społeczeństwa bezklasowego poprzez „upowszechnienie dobrego gustu”.
Owo dążenie do narzucenia społeczeństwu nowej, „odtrutkowej” estetyki, w kontrze do tradycyjnych mieszczańskich przyzwyczajeń, ukazuje głęboki rozdźwięk między teoretycznymi założeniami a rzeczywistymi potrzebami wierzących Polaków, dla których piękno nie jest jedynie kwestią „designu”, lecz odbiciem Boskiego porządku.







