Portal Opoka prezentuje artykuł ks. Jarosława Tomaszewskiego pt. „Zanim Bóg zagrzmi”, który stanowi klasyczny przykład posoborowej mistyfikacji duchowości. Tekst, podszywający się pod refleksję teologiczną, w rzeczywistości promuje modernistyczne błędy sprzeczne z odwieczną doktryną katolicką.
Portal eKAI (16 sierpnia 2025) prezentuje komentarz do 1 Kor 10,1-13 autorstwa ks. dr. Marcina Zielińskiego, wiceprzewodniczącego Dzieła Biblijnego im. „św. Jana Pawła II”. Artykuł próbuje łączyć typologiczną interpretację wydarzeń exodusu z problematyką współczesnych pokus, pomijając przy tym fundamentalne zasady katolickiej hermeneutyki i wpisując się w modernistyczną tendencję relatywizacji grzechu.
Miłosierdzie bez pokuty: duchowa iluzja w posoborowej narracji
Portal Opoka (3 września 2025) promuje książkę „Bóg daje miłość. Teraz środek” autorstwa „ojca” Pacyfika Iwaszko, franciszkanina, ja…
Portal Opoka publikuje rozważanie ks. Mariana Machinka MSF (7 września 2025), które próbuje przedstawić królestwo Boże jako „najbardziej ambitny projekt” realizowany przez Boga i człowieka. Autor posługuje się porównaniami ewangelicznymi o budowniczym wieży oraz królu wyruszającym na wojnę, by uzasadnić tezę o konieczności ludzkiego zaangażowania w „tworzenie królestwa Bożego”. Tekst stwierdza: „Rzeczywistość królestwa Bożego jest darem, którego człowiek o własnych siłach nie jest w stanie wytworzyć ani zdobyć”, by zaraz dodać: „Bóg chce realizować ten największy projekt wraz z człowiekiem”.
Portal LifeSiteNews prezentuje odcinek programu „Frankly” (Ep4) pt. „Disenchantment – The end of the Empire of Lies?”, w którym Frank Wright diagnozuje kryzys współczesnego społeczeństwa jako wynik zastąpienia autentycznej wiary konsumpcjonizmem i propagandą. Autor wzywa do „ponownego zaczarowania” świata poprzez powrót do Boga, tradycji i godności osoby ludzkiej w oparciu o katolicką naukę społeczną.
Portal Opoka (3 września 2025) w tekście ks. Przemysława Krakowczyka przedstawia interpretację ewangelicznego cudownego połowu ryb jako zachętę do „zaspokojenia potrzeby bezpieczeństwa” przez zaufanie Bogu. Artykuł pomija całkowicie nadprzyrodzony wymiar sceny biblijnej, sprowadzając relację z Chrystusem do psychologicznego wsparcia. To jawny przykład modernistycznej herezji, redukującej Objawienie do instrumentu samorealizacji.
Portal eKAI (2 września 2025) relacjonuje konferencję „Uwielbienie: show czy modlitwa?” zorganizowaną przez Akademię Liturgiczną i Instytut Teologiczno-Pastoralny w Rzeszowie, z udziałem „ks. dra” Sławomira Jeziorskiego oraz „o.” Wita Chlondowskiego OFM. Wydarzenie prezentuje charakterystyczne dla posoborowej deformacji pomieszanie porządku nadprzyrodzonego z psychologizmem, gdzie rzekoma „modlitwa uwielbienia” staje się pretekstem do eksperymentów na ruinach katolickiej liturgii.
Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) publikuje komentarz „o.” Wacława Oszajcy SJ do fragmentu Ewangelii Łukasza (14,25-33), w którym rzekomo Jezus nakazuje „nienawiść” wobec rodziny i siebie samego jako warunek bycia uczniem. Autor, powołując się na współczesnych biblistów i „papieża” Leona XIV (Jorge Bergoglio), przedstawia te słowa jako „piękną prowokację” mającą „wstrząsnąć zarozumiałością tych, którzy sądzą, że już zostali zbawieni”. Tekst stanowi klasyczny przykład modernistycznej deformacji Pisma Świętego, gdzie depositum fidei zostaje poddane subiektywnej interpretacji w służbie relatywizmu doktrynalnego.
Portal Więź.pl (3 września 2025) przedstawia sylwetkę Etty Hillesum jako rzekomej „mistyczki na trudne czasy”, kreując nieochrzczoną żydówkę na wzór duchowy godny naśladowania. Cytowany artykuł relacjonuje jej rzekome „nawrócenie” pod wpływem psychochiromanty Juliusa Spiera, ateistyczne poszukiwania „sacrum” oraz panteistyczne zapiski z obozu koncentracyjnego. Całość stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji duchowości do subiektywnego doświadczenia emocjonalnego, w jawnej sprzeczności z katolicką nauką o łasce i zbawieniu.
Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) przedstawia tekst Tomasza Stawiszyńskiego rozważający koncepcję „apokalipsy” w ujęciu René Girarda oraz Christophera Hardinga, jako rezultatu eskalacji przemocy wynikającej z „zacierania się różnic” w społeczeństwie. Autor podkreśla „hipnotyczną” naturę przemocy oraz ryzyko globalnego konfliktu nuklearnego, jednak pomija całkowicie nadprzyrodzone źródła i rozwiązanie problemu zła, redukując eschatologię do czysto humanistycznej fantazji.
