Duchowość

Portret ks. Nikosa Skurasa w tradycyjnym stroju kapłańskim przed ołtarzem kościelnym, symbolizujący krytykę fałszywych nauk duchowych.
Duchowość

Fałszywe pocieszenie w duchowości posoborowej

Portal Opoka.org.pl (11 lutego 2026) prezentuje rozważania ks. Nikosa Skurasa pod tytułem „Szukasz doskonałości czy słabości?”. Tekst nawiązuje do wspomnienia Najświętszej Marji Panny z Lourdes, wykorzystując tę okazję do propagowania niebezpiecznych półprawd teologicznych charakterystycznych dla posoborowej dewocji. Autor, operując językiem pseudomistyki, miesza fragmenty Pisma Świętego z relatywizmem duchowym, całkowicie pomijając obiektywne zasady życia w łasce uświęcającej.

Duchowość

Relatywizacja mądrości Bożej w posoborowej homiletyce

Portal Opoka (6 lutego 2026) publikuje komentarz „ks.” Rafała Hołubowicza do czytań liturgicznych, rzekomo ukazujący „serce rozumne” Salomona jako wzór rozeznania duchowego. Autor sugeruje, iż prawdziwa mądrość polega na „patrzeniu na rzeczywistość oczami Boga”, jednocześnie dokonując subtelnej apologetyki współczesnego kleru i relatywizując pojęcie łaski.

Wnętrze kościoła katolickiego z grupą ludzi zgromadzonych wokół trybuny. Na scenie widoczni są jezuita Dominik Dubiel SJ i kontrowersyjni uczestnicy projektu "Modlitwa w drodze". Scena ukazuje nowoczesny, emocjonalny sposób modlitwy w odróżnieniu od tradycyjnej liturgii katolickiej.
Duchowość

Naturalistyczny humanitaryzm zastępuje modlitwę katolicką w jezuickim projekcie

Portal eKAI informuje o jubileuszu projektu „Modlitwa w drodze”, prezentując go jako „rewolucję duchową” opartą na subiektywistycznej wizji religijności. Inicjatywa, zainspirowana protestanckim wzorcem „Pray As You Go”, od piętnastu lat propaguje redukcję życia duchowego do emocjonalnych przeżyć dostosowanych do „wymagań współczesnego człowieka” – co stanowi klasyczny przykład modernistycznej infiltracji w dziedzinie pobożności.

Tradycyjny ksiądz w habitach kościelnych stoi w kościele z witrażami, trzymając księgę Quas Primas. Obok niego nowoczesny 'kapłan' w nowych habitach rozmawia z grupą ludzi w świeckim otoczeniu.
Duchowość

Fałszywe światło i zepsuta sól: modernistyczne przeinaczenia ewangelicznego wezwania

Portal Opoka (5 lutego 2026) publikuje rozważanie ks. Mariana Machinka MSF, rzekomego kapłana, zatytułowane „Światło i sól”. Autor, powołując się na fragment Ewangelii (Mt 5,13-16), twierdzi, iż „uczniowie są światłością świata” poprzez „odbicie światła Chrystusa” oraz „solą ziemi” mającą „zachowywać od zepsucia i nadawać smak”. Całość utrzymana jest w duchu mglistego spirytualizmu pozbawionego teologicznych fundamentów.

Katolicki ksiądz stoi przed zamkniętymi drzwiami kościoła w tradycyjnych paramentach, wyrażając smutek i złość wobec współczesnej apostazji moralnej.
Duchowość

Demoralizacja pod płaszczykiem literackiej „odważnej” narracji

Portal Tygodnik Powszechny (3 lutego 2026) prezentuje książkę „Zapiski krokodyla” tajwańskiej pisarki Qiu Miaojin jako „kultową powieść dla społeczności LGBT”, podkreślając rzekomą „odwagę” bohaterki w nieukrywaniu swojej orientacji homoseksualnej. Artykuł gloryfikuje samobójczą śmierć autorki oraz promuje ideologiczną narrację sprzeczną z odwiecznym nauczaniem moralnym Kościoła katolickiego.

Profil psychologa Małgorzaty Gambin w kontekście krytyki naturalistycznego podejścia do empatii w katolickiej perspektywie
Duchowość

Naturalistyczne złudzenie empatii: psychologia bez duszy

Portal „Tygodnik Powszechny” (3 lutego 2026) przedstawia wywiad z „prof. Małgorzatą Gambin”, psycholożką kliniczną, która redukuje relacje międzyludzkie do mechanizmów „mentalizowania” i „empatii poznawczej”. Pomimo pozornego humanizmu, tekst stanowi przykład naturalistycznego zawłaszczenia pojęć od wieków obecnych w katolickiej nauce o miłosierdziu i caritas.

Kapelan w tradycyjnych szatach liturgicznych stojący w ciemnym kościele przed ołtarzem z krucyfiksem i świecami.
Duchowość

Humanistyczna iluzja w służbie modernistycznej apostazji

Portal Tygodnik Powszechny, będący tubą posoborowej rewolucji, w artykule z 3 lutego 2026 r. serwuje czytelnikom typową dla neo-kościoła mieszankę pseudoteologii i świeckiego aktywizmu. Wojciech Bonowicz, powołując się na postać modernistycznego prezbitera Józefa Tischnera, próbuje zbudować narrację o „radykalnej nadziei” i „odwadze”, które jednak pozostają całkowicie oderwane od nadprzyrodzonej rzeczywistości łaski.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.